سینماسینما، محمد حقیقت
چهارشنبه ۲۱ مه می توان گفت که بدون اغراق درخشانترین فیلم مسابقه به نام «احساس با ارزش» ساخته یواخیم تریر از دانمارک را دیدیم.
در این فیلم یک کارگردان مشهور سینما که پا به سن گذاشته بعد از مدت ها غیبت برای دیدار دو دخترش انیس و نورا به شهر خود بازگشته است. او به محل اجرای نمایشی میرود که نورا قرار است در شب افتتاحیه در آن بازی کند، اما درست لحظاتی قبل از باز شدن پرده، بحران غریب و ناشناخته ای گریبان او را گرفته و وی با تشنج از پشت صحنه پا به فرار می گذارد. همکاران وی تلاش در آرام کردن او می کنند، تماشاگر با بحران روحی این بازیگر همراه می شود، همکاران وی موفق می شوند سرانجام وی را به صحنه باز گردانند و نمایش آغاز می شود.
در پایان مورد تشویق تماشاگران از جمله پدرش (که از وجود او با خبر نبوده) قرار می گیرد. بعد در منزل، پدر نورا که سناریوی جدیدی نوشته نقش اول آن را به دخترش پیشنهاد می کند، ولی نورا سرباز می زند زیرا بسیار تردید دارد. پدر که نمی تواند دخترش را راضی کند این نقش را به یک بازیگر هالیوودی پیشنهاد می کند. تمرین ها شروع شده و قرار می شود انیس، دیگر خواهرش، هم نقشی در فیلم به عهده بگیرد…
تماشاگر با خانواده و روابط پیچیده، و پراحساس آنها اندک اندک آشنا می شود و ما به روابط خانوادگی از نوع دنیای اینگمار برگمان، پی می بریم که این فرم را کارگردان به حد اعلا می رساند. بدونشک یواخیم تریر کپی بردار یا ادامه دهنده برگمان نیست بلکه تکمیل کننده راه پر پیچ و خم برگمان در نشان دادن احساسات عمیق انسانی است که در ارتباط با ایمان، خدا، اضطراب، تشویش های شک آلود آدمی، ترس، به جستجوی روح درونی رفتن، و سر انجام دوست داشتن را کنکاش کرده و به اوج می رساند.
در این میان به شکرانه زبان سینما و قدرت آن، کارگردان توانسته این احساسات با ارزش را که کمتر با دیگر هنرها می توان به این صراحت نقبی به آن بزند، سینما واسطه بیانی آن قرار می گیرد. در سناریو کارگردان این نقش را برای نورا بدون آنکه هیچ اطلاعی داشته باشد که وی یک بار دست به خود کشی زده، نوشته است! تماشاگر این نکته را در دیالوگی که بین دو خواهر رد و بدل می شود در می یابد.
فیلم پر از صحنه های حاوی بحران های خانواده است مثلا در یکی از صحنه هایی که نورا از پسر کوچکش که در راه رفتن به مدرسه است خدا حافظی می کند و در خلوت خانه، به سوی اتاقی برای خود کشی میرود و طناب دار را آماده کرده، لحظاتی نمی گذرد که پسرش برگشته زیرا موبایل خودش را جا گذاشته و همین نکته مادر را که مدت ها به رفتن پسر ش می نگرد، به فکر وا می دارد و از خودکشی منصرف میکند (در واقع امید به زندگی در روح مادر حلول می کند) همانگونه که در فیلم «طعم گیلاس» ساخته عباس کیارستمی وقتی مرد مسن برای خودکشی رفته بود، برای آقای بدیعی تعریف می کند که با خوردن یک دانه توت، از ایده خودکشی طرف نظر کرده و به زندگی باز گشته است.
ظرافت نگاه کارگردان به یک نکته جزیی در زندگی، جهان آدمی را می تواند دگرگون کند. در فیلم «احساسات با ارزش» فیمساز به رابطه پراحساس پدر و دو دختر به شکل درخشان و مینیاتوروار، با ظرافت پرداخته است و البته طنزهای بسیار هوشمندانه ای نیز در لابلای صحنه ها گنجانده شده، که فیلم را پراحساس و با روح به پیش می برد. این فیلم به طور قطع از باارزش ترین و عمیق ترین فیلم های امسال خواهد بود. منتظر باشیم که داوران جشنواره هم به همین اندازه از آن خوششان بیاد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- ستایش سینمای ایران و کشف سینمای کریم لکزاده در جشنوارهای فرانسوی
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- «دیگِر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- کدام فیلمها اسکاری خواهند شد؟
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- ژیل ژاکوب در ۹۶ سالگی آخرین کتابش را منتشر خواهد کرد
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





