سینماسینما، محسن جعفری راد
۱- محمد کارت نمونه بارز فیلمسازی است که سلسله مراتب را طی کرده تا به اینجا رسیده که برای قسمت اول سریال اولش بتوان امتیازات مثبت نوشت.
کارت، ابتدا در مستندسازی موفق بود و بعد در فیلم کوتاه داستانی و سپس فیلم بلند شنای پروانه را ساخت که جزو بهترین فیلمهای اول چند سال اخیر است و حالا توقع از اولین سریال او بالاست که با اولین قسمتش به نظر میرسد میتوان خوش بین بود.
۲- طبعا برای لو ندادن داستان به نکات کلی بسنده میکنیم. کارت در ادامهی شنای پروانه، باز هم سراغ جنوب شهر رفته ولی این بار با فیلمنامهای پر از جزئیات. شخصیتپردازیهای ملموس با بازیهای به اندازه بخصوص علی شادمان که یک تنه میتواند بار داستان را به دوش بکشد. فضاسازیهای درست و کمتر دیده شده از جنوب شهر، شغلهایی که در جنوب شهر رایج هستند را در فیلمنامه به درستی ترسیم کرده و روایتی که هم ریتم بسیار تندی دارد و هم در شخصیتپردازی، آدمهای همدلی برانگیز خلق کرده است.
۳- اما در اجرا، کارت بهتر از فیلم شنای پروانه کار کرده و تناسب بیشتری بین فرم بصری و بازیها و تدوین دیده میشود که نشان میدهد همه چیز، مهندسی شده جلو میرود. از نورپردازیهای دراماتیک و استفاده بجا و درست از نور طبیعی در شب و روز، لانگ شاتهای مناسب، نماهای نزدیک در خدمت پیشبرد درام و از همه مهمتر استفاده هویتمند از لوکیشن، چه زمین مبارزه باشد در ساختمانهای تنگ و تاریک پایین شهر و چه خیابانهای بالای شهر و اتقاتی که به خوبی به داستان قوام میبخشد.
۴- اما مهمترین نقطه قوت سریال یاغی این است که برعکس اغلب سریالهای نمایش خانگی، از همین حالا گام محکمی برداشته و با شخصیتها و روند داستان، همذات پنداری میکنیم. به جای اینکه از قسمت پنجم یا دهم! تازه معلوم شود داستان درباره چیست! و این همان هوای تازه است. کارت با توجه به کمالگراییاش برای مخاطب جزئیاتی ارائه میکند و گرههایی شکل میگیرد تا مخاطب مشتاق ادامه داستان باشد. دقیقا برعکس سریالهایی مثل دل، گیسو و … که ظاهر خوش رنگ و لعابی داشتند ولی خبری از فردیت قوام یافته در شخصیتها و موقعیتهای جذاب که داستان را جلو ببرد نبود که کارت دقیقا بر عکس با هر سکانس، لایهای به لایههای درامش اضافه میکند.
۵- امیدوارم قسمتهای بعدی هم به قوام قسمت اول باشد. چه سریالها که شروع خوبی داشتند و در ادامه به تدریج از تاثیرگذاری آنها کاسته شد اما به نظر میرسد محمد کارت، کارگردان جاهطلبی باشد و باید منتظر قسمتهای جذابتر باشیم. اگر این گونه شد که طبعا جزو بهترین سریالهای سال خواهد شد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «تهران کنارت»؛ زخمهای کاری، از نمایی دیگر
- «تهران کنارت»؛ هوای تازه در سینمای ایران
- هیات داوران مسابقه ملی «سینماحقیقت» ۱۹ معرفی شدند
- رونمایی از کتاب «استادان بزرگ بازیگری و شیوههای آموزش آنها» با ترجمه پیمان معادی؛ پاکدل: مادر سینما، کتاب است/ پیروزفر: آموزش بازیگری فقط انتقال تجربه نیست/ معادی: رونمایی این کتاب جذابتر از لحظات روی فرش قرمز فیلمها بود
- پارسا پیروزفر «خانم شین» را میسازد
- اکران «مست عشق» در ۱۰ کشور اروپایی
- یک موفقیت برای «در انتهای شب»؛ هدی زینالعابدین و پارسا پیروزفر از جشنواره اسپانیایی جایزه گرفتند
- یادبود عباس کیارستمی در «شکوه سینما»/ بیلگه جیلان: کیارستمی روشِ فیلم ساختن را دگرگون کرد
- نوری بیلگه جیلان و سه سینماگر دیگر در تهران مسترکلاس برگزار میکنند
- توضیح ساترا درباره حذف سکانسی از «در انتهای شب» چند روز پس از انتشار
- جدیدترین ساخته آیدا پناهنده با بازی پارسا پیروزفر در شبکه نمایش خانگی
- «گراز» آماده حضور در فستیوالهای جهانی شد
- در جستجوی رویا/ نگاهی به فیلم «بیرویا»
- تقلید زندگی/ نگاهی به فیلم «ارادتمند؛ نازنین بهاره تینا»
- صدور پروانه ساخت برای چهار اثر سینمایی و سه اثر غیرسینمایی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «قاعده بازی» حاوی بازیهای پست مدرنیستی است
- همه صدا پیشگان فیلم محمد رسول الله (ص)و دیالوگهای برگزیده آن
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
آخرین ها
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
- یادداشت برای دو فیلم مستند/ میراثی که غارت شد
- گزارشی از گیشه سینماها؛ ۳ میلیون و ۲۸۵ هزار تماشاگر و اکران ۲۰ فیلم از ابتدای ۱۴۰۵
- به کارگردانی دوک جانسون؛ تام هنکس، آبراهام لینکلن میشود
- در واکنش به حکم قضایی غزل نهانی؛ کانون روابط عمومی و تبلیغات خانه تئاتر بیانیه داد
- برای رقابت در نودونهمین دوره جایزه آکادمی؛ برگزیدههای کن و برلین نماینده آلمان و کانادا در اسکار شدند
- نگاهی به فیلمنامه «زندهشور»/ بخشش لازم نیست اعدامش کنید
- کالبدشکافی میل و جنایت در «ژویسَنس» و «دانته»
- رابینهود در حال ترند شدن/ بازاریابی آشفته برای فیلم جدید پل گرینگرس
- بیانیه خانه تئاتر درباره مصوبه اخیر مجلس/ قطع ارتباط با دنیای آزاد، نه عاقلانه و نه شدنی است
- ژیل ژاکوب در ۹۶ سالگی آخرین کتابش را منتشر خواهد کرد
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- «البنات» به تونس میرود
- نگاهی به بازیگری فائقه آتشین/ خانم سوپر استار
- «بیداد»؛ گونهای پیله تنیدن شبانه با صدای زنانه
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- صدور پروانه ساخت ۶ فیلم سینمایی/ قرارداد اکران ۴ فیلم جدید
- با معرفی برگزیدگان سی و دومین دوره؛ جایزه قلب سارایوو به فیلم اتریشی رسید
- اسماعیل همتی درگذشت
- «کوچ اجباری» به پرتغال رفت
- آغاز اجرای «مادرکیو» از ۲۲ شهریور/ تئاتر-ارکسترال «آرش» روی صحنه میرود
- داوری سجاد شاهحاتمی در جشنواره یونانی
- نگاهی به سینمای زیرزمینی به بهانه «بیداد»/ عرصه تجلی سینمای اجتماعی
- «استخر»؛ روایتی درام در پوستهای سورئال با درونمایه فلسفی





