ناصر تقوایی دارد ۷۷ سالگی را پشت سر میگذارد؛ یکی از خوشقلمترین داستان نویسان معاصر که کم منتشرشان کرد و یکی از بهترین عکاسان معاصر که عکسهایش را کم عرضه کرد و یکی از بزرگترین فیلمسازان معاصر که کم فیلم ساخت.
اما با نگاهی به کارنامه دهه اول فعالیت تقوایی، او را باید از پرکارترینهای دوران خودش دانست. ده مستند درخشان، یک فیلم کوتاه به یاد ماندنی(رهایی)، یک سریال جاودانه (دایی جان ناپلئون) که شاید برجستهترین اثر تصویری تاریخ سینما و تلویزیون این سرزمین باشد و سه فیلم بلند درجه یک(ارامش در حضور دیگران، نفرین و صادق کرده)، حاصل هفت هشت سال اول فعالیت حرفه ای ناصر تقوایی در سینما و تلویزیون است.
دوران کم کاری و به عبارتی گزیده کاری تقوایی بعد از انقلاب هم، پرحاصل است؛ “ناخدا خورشید” که از برترینهای سینمای ایران و بیشک بهترین اقتباس سینمایی تاریخ سینمای ماست و بعدتر “ای ایران” و “کاغذ بیخط” که هر دو فیلمهای مهمی در سینمای ایران هستند به همراه یک مستند ماندگار(تعزیه) و یک اپیزود از یک فیلم بلند(کشتی یونانی)این کارنامه وزین را تشکیل میدهند.
نکته غم انگیز اما وجود دو فیلم ناتمام “چای تلخ” و “زنگی و رومی” در کارنامه تقوایی است که به سرانجام نرسیدند و همین، او را از ادامه کار در سینما دلسرد کرد.
تقوایی در دوره ما یک استثناست. او اندیشمندی است با انبوهی از آثار مکتوب و فیلمهای برجسته و حکیمی فرزانه است که با تاثیرش بر فضای روشنفکری آن روزگار، یکی از بزرگان ادبیات و سینمای ایران به حساب میآید. او از پیشگامان موج نوی سینمای ایران و از بهترین فیلمنامه نویسان تاریخ سینمای ماست که نشستن سر کلاسهایی که او تدریس میکند، آرزوی هر سینمادوستی است.
اما نکته غمانگیز آنکه از زمان ساخت آخرین فیلم بلند داستانی تقوایی ۱۷ سال میگذرد و از آخرین باری که تقوایی پشت دوربین ایستاد ۱۴ سال گذشته است. این برای سینمای ایران خسران بزرگی به حساب میآید. تقوایی از معدود سینماگرانی است که حتی اثر متوسط هم در کارنامهاش دیده نمیشود. او حالا آرزو دارد “انسان کامل” را بسازد؛ کار نسبتا پرهزینهای که بیشک نیاز به کمک دولت دارد. شاید یکی از وظایف مهم بخش دولتی سینما، حمایت از مفاخر فرهنگ و سینماست برای خلق آثار ماندگار فرهنگی. هزینه “انسان کامل” درمقابل هزینههایی که برای برخی آثار پرخرج و کم مایه سینمایی میشود بسیار ناچیز است.
درصورت حمایت دولت، بیتردید دوستداران تقوایی و فیلمسازان علاقمند به او همگی به میدان خواهند آمد تا به دستیاری استاد بشتابند و “انسان کامل” ساخته شود. اگر متولیان سینما بخواهند، شاید بهترین هدیه تولد استاد ناصر تقوایی همین باشد.
روزنامه اعتماد
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- اولین نمایش نسخه مرمتشده «کاغذ بی خط» در موزه سینمای ایران
- به بهانه زادروز کیارستمی، شهیدثالث، تقوایی و پناهی؛ چهار شیوه برای دیدنِ جهان
- برای بهرام بیضایی/ اسطوره همیشه زنده
- مقایسه فیلمنامه «کوچک جنگلی» تقوایی با سریال افخمی/ از پژوهشِ روایتمحور تا روایتِ موردپسند صداوسیما
- در ژرفای اندیشهها و آرمانهای ناصرتقوایی/ برای رسم عاشقکشی و مرگ خاموشِ بزرگان
- سیر تحول قهرمان و جبر محیط در سینمای ناصر تقوایی: از «صادق کرده» تا «ناخدا خورشید»
- وقتی درختان شهر در جشنواره شهر موضوعیت ندارد
- ترکیببندیِ بحران: واکاوی منطق قاب، نور و مونتاژ در نخستین فیلم تقوایی
- «ای ایران»؛ تابلوی یک ملت در قاب ماسوله
- محسن امیریوسفی: آقای تقوایی عزیز! شما هنوز هم ناخدای کشتی سینمای مستقل ایران هستید
- یادبود ناصر تقوایی برگزار شد/ خالق «کاغذ بیخط» غریب بود
- سیری در سینمای ناصر تقوایی/ سفری به آبهای آنسوی کرانهی رویا
- مطالبهگری، میراث تقوایی برای هنرمندان
- کانون کارگردانان سینمای ایران برگزار میکند؛ یادبود زندهیاد «ناصر تقوایی»
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- موزه فضاپیمای جرج لوکاس افتتاح شد
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
- سینمای اجتماعی از ناگزیری تا ضرورت
- «امیرعلی»؛ جستوجوی عدالت آموزشی در قاب مستند
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- «عبور از نمیدانم» در موزه سینما






