ناصر تقوایی دارد ۷۷ سالگی را پشت سر میگذارد؛ یکی از خوشقلمترین داستان نویسان معاصر که کم منتشرشان کرد و یکی از بهترین عکاسان معاصر که عکسهایش را کم عرضه کرد و یکی از بزرگترین فیلمسازان معاصر که کم فیلم ساخت.
اما با نگاهی به کارنامه دهه اول فعالیت تقوایی، او را باید از پرکارترینهای دوران خودش دانست. ده مستند درخشان، یک فیلم کوتاه به یاد ماندنی(رهایی)، یک سریال جاودانه (دایی جان ناپلئون) که شاید برجستهترین اثر تصویری تاریخ سینما و تلویزیون این سرزمین باشد و سه فیلم بلند درجه یک(ارامش در حضور دیگران، نفرین و صادق کرده)، حاصل هفت هشت سال اول فعالیت حرفه ای ناصر تقوایی در سینما و تلویزیون است.
دوران کم کاری و به عبارتی گزیده کاری تقوایی بعد از انقلاب هم، پرحاصل است؛ “ناخدا خورشید” که از برترینهای سینمای ایران و بیشک بهترین اقتباس سینمایی تاریخ سینمای ماست و بعدتر “ای ایران” و “کاغذ بیخط” که هر دو فیلمهای مهمی در سینمای ایران هستند به همراه یک مستند ماندگار(تعزیه) و یک اپیزود از یک فیلم بلند(کشتی یونانی)این کارنامه وزین را تشکیل میدهند.
نکته غم انگیز اما وجود دو فیلم ناتمام “چای تلخ” و “زنگی و رومی” در کارنامه تقوایی است که به سرانجام نرسیدند و همین، او را از ادامه کار در سینما دلسرد کرد.
تقوایی در دوره ما یک استثناست. او اندیشمندی است با انبوهی از آثار مکتوب و فیلمهای برجسته و حکیمی فرزانه است که با تاثیرش بر فضای روشنفکری آن روزگار، یکی از بزرگان ادبیات و سینمای ایران به حساب میآید. او از پیشگامان موج نوی سینمای ایران و از بهترین فیلمنامه نویسان تاریخ سینمای ماست که نشستن سر کلاسهایی که او تدریس میکند، آرزوی هر سینمادوستی است.
اما نکته غمانگیز آنکه از زمان ساخت آخرین فیلم بلند داستانی تقوایی ۱۷ سال میگذرد و از آخرین باری که تقوایی پشت دوربین ایستاد ۱۴ سال گذشته است. این برای سینمای ایران خسران بزرگی به حساب میآید. تقوایی از معدود سینماگرانی است که حتی اثر متوسط هم در کارنامهاش دیده نمیشود. او حالا آرزو دارد “انسان کامل” را بسازد؛ کار نسبتا پرهزینهای که بیشک نیاز به کمک دولت دارد. شاید یکی از وظایف مهم بخش دولتی سینما، حمایت از مفاخر فرهنگ و سینماست برای خلق آثار ماندگار فرهنگی. هزینه “انسان کامل” درمقابل هزینههایی که برای برخی آثار پرخرج و کم مایه سینمایی میشود بسیار ناچیز است.
درصورت حمایت دولت، بیتردید دوستداران تقوایی و فیلمسازان علاقمند به او همگی به میدان خواهند آمد تا به دستیاری استاد بشتابند و “انسان کامل” ساخته شود. اگر متولیان سینما بخواهند، شاید بهترین هدیه تولد استاد ناصر تقوایی همین باشد.
روزنامه اعتماد
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- اولین نمایش نسخه مرمتشده «کاغذ بی خط» در موزه سینمای ایران
- به بهانه زادروز کیارستمی، شهیدثالث، تقوایی و پناهی؛ چهار شیوه برای دیدنِ جهان
- برای بهرام بیضایی/ اسطوره همیشه زنده
- مقایسه فیلمنامه «کوچک جنگلی» تقوایی با سریال افخمی/ از پژوهشِ روایتمحور تا روایتِ موردپسند صداوسیما
- در ژرفای اندیشهها و آرمانهای ناصرتقوایی/ برای رسم عاشقکشی و مرگ خاموشِ بزرگان
- سیر تحول قهرمان و جبر محیط در سینمای ناصر تقوایی: از «صادق کرده» تا «ناخدا خورشید»
- وقتی درختان شهر در جشنواره شهر موضوعیت ندارد
- ترکیببندیِ بحران: واکاوی منطق قاب، نور و مونتاژ در نخستین فیلم تقوایی
- «ای ایران»؛ تابلوی یک ملت در قاب ماسوله
- محسن امیریوسفی: آقای تقوایی عزیز! شما هنوز هم ناخدای کشتی سینمای مستقل ایران هستید
- یادبود ناصر تقوایی برگزار شد/ خالق «کاغذ بیخط» غریب بود
- سیری در سینمای ناصر تقوایی/ سفری به آبهای آنسوی کرانهی رویا
- مطالبهگری، میراث تقوایی برای هنرمندان
- کانون کارگردانان سینمای ایران برگزار میکند؛ یادبود زندهیاد «ناصر تقوایی»
- از ساعدی تا همینگوی؛ ناصر تقوایی و رویای ترجمهی ادبیات به تصویر
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «مرا ببوس»؛ صدای زنی که روایت را از آنِ خود میکند
- آغاز اکران آنلاین مستند «ساعت بیولوژیک»/ جشنواره سریالسازی نوین با روایت عمودی
- سریال «کلاغ»؛ شلیک به خود
- «بایسیکلران»؛ دور باطل در جهانی گروتسک
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ آیا فیلمی از ایران شانس رفتن به مسابقه را دارد؟
- هجوم به یک سالن تئاتر به دلیل مطالبه مالی!
- نهمین جایزه کتاب سال سینمایی در ایستگاه پایانی
- چرا «مزرعه حیوانات» نفروخت؟
- برای آخرین بار، «مرا ببوس»
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- فینال جام جهانی رقیب روز یکشنبهی فیلم نولان
- «جزیره رنگین»؛ وقتی خسرو سینایی جنوب را به روایت خود میآفریند
- معمای اقتباس از «طوبا و معنای شب»
- برندا فریکر درگذشت
- جشنواره سارایوو به اصغر فرهادی جایزه افتخاری میدهد
- «وسواس»؛ روایتی از عشق که آرام، چهره خودرا گم کرد
- فوت هنرمند جوان تئاتر؛ ساینا منصف درگذشت
- برای هفتاد و نهمین دوره؛ جشنواره فیلم لوکارنو داورانش را معرفی کرد
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «بیگانه»؛ در حال و هوای آن سکوت کمیاب ساحلی
- «شطرنج باد»؛ فروپاشی ساختارهای کهنه
- «این صحنه خانه من است»؛ افسانه، حمید، تئاتر و باقی ماجرا
- موزه سینمای ایران و شبی برای بزرگداشت عباس کیارستمی
- «روبیک» آماده نمایش و پخش شد
- «شیفتگی»؛ پیوند کلیشهی «آدم خوبه» با عنصر وحشت
- مقایسه سه تابلو در باب دوستی در سینما و ادبیات
- فوت ستاره «پارک ژوراسیک»/ سم نیل درگذشت
- آغاز بلیتفروشی «ویکُنتِ شقه شده» و بازگشت «باخ» به عمارت نوفللوشاتو
- اجرای نمایش هری پاتر تمدید شد/ «گردن»؛ تجربهای اکسپریمنتال با محوریت بدن و حرکت
- جبر جغرافیا/ کالبدشکافی روح مکان در «شهر خدا»






