سینماسینما، فریبا اشوئی
بر کرانههای کاسپین/ پژمان مظاهریپور
برکرانه های کاسپین به کارگردانی پژمان مظاهری پور عنوان مستند نیمه بلندی است که بر موضوع دریای کاسپین یا همان خزر متمرکز است. گفتنی است مستندسازی عرصه کاوش و اکتشاف است و فیلم سازمستند در حقیقت جستجوگر حقایق، اسناد و تا حدودی هم مفسر آن. کار مستندسازی، همانا تفسیر کردن وقایع عینی دنیای در حال تغییر، زندگی در حال گذر و تاریخ است که در طی مسیر خود، تحول می پذیرند. به این معنا که مستندساز نه فقط شاهدی بر زندگی و تاریخ و سوژه خود است، بلکه به واقع شارح آن هم می تواند باشد. مستند بر کرانه های کاسپین با انتخاب و طراحی یک کولاژ بزرگ به نام دریای کاسپین و پژوهش پیرامون آن، زیر پوشش پیرنگ اصلی کاسپین (مردم شناسی، تاریخ، جغرافیا، اقتصاد، سیاست، محیط زیست و…) به شرح گسترده این پیرنگ می پردازد. از دو منظر، امر پژوهش برای فیلم مستند امری حیاتی به شمار می رود: منظر اول اعتبار محتوا یا مضمون فیلم است (یعنی دادن اطلاعات معتبر، موثق، صحیح و کارشناسی شده از موضوع)؛ و منظر دوم طراحی ساختاری هنری برای مستند (یعنی خلق فرم و جلوه های زیبایی شناسی).
محتوا درحقیقت نخستین هدف فیلم ساز مستند است. این که در فیلم، شناخت و اطلاعات بقدر کفایت ارائه شوند و این اطلاعات هم لزوماً درست و معتبر و کارشناسانه باشند. بر کرانه های کاسپین به خوبی، جامع و کامل بر بخش محتوای مستند، مسلط است و حتی برای ارتقای سطح دانش و تغییر ذهنیت مخاطب و گاه حتی ایجاد قابلیت و مهارت خاص ایده پروری در او نیز تلاش هم می کند. اما در بخش ساختار نیز، تولید بر کرانه های کاسپین تماما بر قلب همان پژوهش متکی است. شناختی که مظاهری پور از موضوع فیلم خود یافته به او این امکان را داده است تا آن چه در نظر دارد با دقت و با تأثیری هنرمندانه به مخاطبش منتقل سازد. میزان تسلط مظاهری پور بر رسانه، مهارت او در به کارگیری روش های مختلف بیانی، تکنیک های تصویری-صوتی، هنر فیلم سازی، تصویربرداری، تدوین و به کارگیری انواع صداها در این بخش، مثال زدنی است. او در مقام خالق اثرش، مهم ترین جنبه یعنی پژوهش یا شناخت خود را هنرمندانه و به زبان سینمایی و با خلق جلوه های زیبایی شناسی به مخاطبش انتقال می دهد و اطلاعات را به زبان هنر تنظیم می کند تا تأثیرگذارتر باشد و بتواند عواطف زیبایی شناسی را در مخاطب نیز برانگیزاند. و اما کلام آخر، مستند پژوهشی بر کرانه های کاسپین و نمونه هایی از این دست می توانند مرجع مناسب کاربردی در مطالعات دانشگاهی و نیز هدف گذاری های سیاسی و اقتصادی کلان و بلند مدت باشند. تمرکز، تایید و حمایت این گونه آثار مستند، یقینا نتایج مثبت، موثر و امید بخشی به همراه خواهد داشت.
گاندو/ تیمور قادری
گاندو مستند کوتاه ۷ دقیقه ای، به پژوهش و کارگردانی تیمورقادری است که به حضور گاندوها در آب های کم عمق سیستان و خطرات جانی که این گونه از تمساح، برای کودکان به همراه دارد، می پردازد. کودکان به دلیل کم آبی و برآورده کردن نیازهای اولیه خانواده از آب، به سراغ زیستگاه گاندوها، در آب های کم عمق می روند و مورد حمله آن ها قرار می گیرند.
انتخاب عنوان گاندو برای فیلم، ابتدا شائبه حضور این حیوان را به عنوان پیرنگ اصلی مستند، برای مخاطبین به وجود می آورد. اما این درحالی است که تمرکز مستندساز، صرفا بر قصه گویی و قهرمان پروری در همین دقایق کوتاه قرار می گیرد و اساسا خود تمساح گاندو، شاید فرعی ترین پیرنگ کاربردی مستندساز بعد از روایت قصه، جغرافیا، فرهنگ و دغدغه مردم در این زیستگاه، گاندوها باشند. گاندو روایتی از زندگی کودکان محروم جنوب (سیستان و بلوچستان) است که در دل کویر و بی آبی، علی الخصوص کمبود امکانات حیاتی و رفاهی، علی رغم خطرات جدی و تهدیدها، زندگی مسالمت آمیزی را در مجاورت حیات وحش تجربه می کنند. از نقاط قوت این مستند می توان به حضور معصومانه و بی ادعای کودکان و ایجاد فضای احساسی پیامد آن برای مخاطب در کنار جغرافیای بکر، خاص و منحصر به فرد منطقه سیستان، اشاره کرد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- معرفی هیات انتخاب مستندهای بلند بخش مسابقه ملی «سینماحقیقت»
- کیهان : هرکس از سریال گاندو انتقاد کند خائن است
- انتقاد روزنامه ایران از انتخاب عجیب شبکه ۳
- گفتوگو با پژمان مظاهریپور، عضو جدید هیات مدیره خانه سینما/ اغلب افراد فعال در حوزه سینما، آسیبپذیر هستند
- واکنش رهبر انقلاب به گلایه ظریف از تخریبهای سریال گاندو
- من خودم به حسن روحانی رای دادم/گفت وگو با کارگردان گاندو
- روایت باشگاه خبرنگاران از واکنش جیسون رضائیان و همسرش به «گاندو»
- گاندو و خواجه تاجدار
- روزنامه وطن امروز : گاندو توانست خیابانها را خلوت کند
- روایت پیام دهکردی از بازی در گاندو:فکر کردم اگر بتوانم نقش یک خائن را با همه وجودم بازی کنم موفق بودهام
- واکنش ظریف به شباهت شخصیتش در «گاندو»: اصلا تلویزیون نگاه نمیکنم
- طعنه و کنایه هوشنگ گلمکانی: کلاهگیس در «گاندو» مجاز است و در «کاناپه» نه؟
- نقد و بررسی «تخت سلیمان» و گله از بودجههای ناکافی سینمای مستند
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





