سینماسینما، فریبا جمور؛
سریال «سرزمین اوباش» (MobLand) درامی تاریک و لایهلایه از مناسبات جنایتسازمانی در دل یک ساختار مافیایی است که با بهرهگیری از بازیهای قوی (بهویژه تام هاردی و هلن میرن) و فضایی پرتعلیق، فراتر از یک سریال سرگرمکننده ظاهر میشود. آنچه این اثر را به موضوعی قابلمطالعه برای حوزه نظری بدل میکند، نحوه بازنمایی قدرت و خشونت در دل شبکههای انسانی و ساختارهای اجتماعی است.
در نگاه میشل فوکو، قدرت نه امری متمرکز و عمودی، بلکه شبکهای افقی از مناسبات میان عاملان اجتماعی است که از طریق دانش، نظم، و مراقبت بدنی اعمال میشود. در «MobLand» این تصور بهخوبی بازتاب یافته است. قدرت در این جهان نه صرفاً در دست رئیس خانواده، بلکه در تعامل پیچیدهای میان شخصیتها توزیع شده است.
شخصیت «هری دا سوزا»، مأمور بیسر و صدای حل بحرانها، نمونهای از اعمال قدرت از طریق حضور نامرئی است. او با حداقل کلمات، اما بیشترین تاثیر، ساختار مافیایی را در ثبات نگه میدارد. از سوی دیگر، «میو هریگان» با اتکای هوشمندانه به اطلاعات، کنترل عاطفی و استراتژیهای نمادین، نشان میدهد که چگونه قدرت از طریق سازوکارهای روانی و جنسیتی نیز اعمال میشود. در دنیای «MobLand»، قدرت نه در سلاح، بلکه در زبان، نگاه، و سکوت مستقر شده است؛ امری که بهتمامی در امتداد تحلیل فوکو از «قدرت/دانش» قرار میگیرد.
اسلاوی ژیژک، فیلسوف معاصر اسلوونیایی، خشونت را محدود به اعمال فیزیکی نمیداند. او بر آن است که خشونت واقعی در دل نظم نمادین و ساختارهای بهظاهر عادی جاری است؛ خشونتی که با عنوان «خشونت نمادین» یا «ساختاری» از آن یاد میکند. «MobLand» دقیقاً چنین خشونتی را بازنمایی میکند: خشونتی که کمتر به گلوله و شکنجه وابسته است و بیشتر به نظامی وابسته است که انسانها را در نقشهایی ناگزیر فرو میبرد.
خیانت پدر به فرزند، دستور قتل بیاحساس همکار قدیمی و تعلیق مدام میان وفاداری و بقا، نشانگر خشونتیاند که در دل مناسبات مافیایی نهادینه شده است. این خشونت، درونماندگار و سیستماتیک است؛ خشونتی که افراد را مجبور به انتخابهایی میکند که پیشاپیش تباه شدهاند. همانطور که ژیژک اشاره میکند، خطرناکترین خشونت، آن خشونتی است که دیگر به چشم نمیآید، چون قانون، خانواده، و «نظم» آن را مشروع جلوه دادهاند.
«MobLand» را میتوان بهعنوان نمایشی تمامعیار از نحوه کارکرد قدرت و خشونت در جهان مدرن فهمید؛ جهانی که در آن سلاحها شاید خاموش باشند، اما بدنها و روانها در تیررساند. از این منظر، سریال نهتنها یک تریلر جنایی موفق، بلکه نمونهای سینمایی برای تأملات نظری پیرامون ساختار، نظم، و خشونت است.
در زمانی که مخاطب بیش از همیشه از خشونت آشکار خسته شده و به درک پیچیدگیهای خشونت پنهان نیاز دارد، آثاری چون «MobLand» با عبور از سطح، امکان چنین تاملی را فراهم میآورند
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- شروودِ تالار وحدت؛ جایی که ماهان حیدری قهرمانان آینده را پیدا میکند
- از ساعدی تا همینگوی؛ ناصر تقوایی و رویای ترجمهی ادبیات به تصویر
- «آدمفروش» و یادآوری سینمایی که از دست رفته/ قصهگویی در برابر شتاب
- شگفتی امی ۲۰۲۵؛ اسکورسیزی و ران هاوارد نامزد جایزه بازیگری شدند!
- طنز پستمدرن در «استودیو»؛ بازنمایی صنعت سرگرمی در آینهای کج
- فیلم کوتاه «نیمهباز، نیمهبسته» به بخش افقهای جشنواره ونیز راه یافت
- ترجمه اختصاصی سینماسینما/ کاپولا در نشست خبری کن: این وظیفه هنرمند است که دنیای معاصر را نشان دهد
- یادداشت بلومبرگ بر سریال «شکوفههای شانگهای»/ اولین سریال تلویزیونی وونگ کار وای، نوستالژی دهه نود
- میراث پدر/ نگاهی به فیلم «شطرنج باد»
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





