سینماسینما، افشین اشراقی؛
«سیکاریو» برخلافِ فیلم‌هایی که راویِ جنگِ موادِ مخدراند، ظاهری آرام دارد. البته اگر این موارد را فاکتور بگیریم: داد و فریادها و شلیکِ چند گلوله و یک انفجار در سکانسِ افتتاحیه، چند تیراندازی‌‌ِ دقیق به هدف در صحنه‌‌‌ای کوتاه و درگیریِ مسلحانه‌‌ی اواخرِ فیلم در تونل. که این آخری در کانونِ توجهِ شخصیت و مخاطب قرار ندارد.
در بیش‌ترِ فیلم شخصیت‌ها آرام و باطمأنینه حرف می‌زنند. موسیقی شلوغ نیست و لحظاتِ کوتاهی اوج می‌گیرد و زود به پس‌زمینه می‌رود. آسمان در دوردست می‌غرد: تنها در شروعِ عملیاتِ گسترده‌ی پایانی. آمبیانس‌ها خلوت و در برخی صحنه‌های داخلی در حدِ روم‌تُن (Room Tone) هستند. برای نمونه در اداره‌ی پلیس. براساس تجربه‌ی شنیداری که از زندگیِ روزمره یا فیلم‌های دیگر کسب کرده‌ایم انتظار داریم که حداقل صدای باز و بستنِ در یا زنگ‌ِ تلفن را بشنویم. چنان‌که در همین فیلم و در سکانسِ بانک به گوش می‌رسد. اما فضایِ شنیداریِ اداره‌ی پلیس آن‌قدر کم‌تحرک و خلوت است که در اتاقِ شیشه‌ایِ جلسه هورت‌کشیدنِ آب یا خاراندنِ ته‌ریشِ کاراکترهایِ پس‌زمینه شنیده می‌شود. به‌طبع اگر با هدفون یا سیستمِ صوتیِ خوب سراغِ فیلم برویم. اما زیرِ این پوسته‌ی آرام، التهاب در جوشش است. التهابی که از مجرای صدا منتقل می‌شود و احساساتِ تماشاگر را به گونه‌ای متفاوت درگیر می‌کند.
«سیکاریو» برای کنجکاوی درباره‌ی کاراکتر و کاشت و برداشت در روایت، به نحو مؤثری صدا را به خدمت گرفته است. اوایلِ فیلم، کِیت مِیسر (امیلی بلانت) به همراهِ دو همکارش (برولین و دل‌تورو) سوار بر هواپیما، عازمِ مأموریت می‌شوند. لایه‌ای خفیف، مونوفونیک و کم‌فراز و فرود در مایه‌های (۱)Drone ترکیب می‌شود با صدایی شبیه به جیغی محو و دور. و بعد آمبیانسِ کابینِ هواپیما به آن‌دو اضافه می‌شود و فضایی غریب و تنشی پنهان ایجاد می‌کند. دوربین دل‌تورویِ به خواب فرورفته را در قاب می‌گیرد. اوج‌گرفتنِ نامحسوسِ جیغ هم‌زمان می‌شود با لرزشِ دستِ دل‌تورو و تخلیه‌ی ناگهانیِ هراس و پریدن‌‌اش از خواب.
نمی‌شود منبعی را برای آن صدا بیرون و دَرونِ هواپیما در نظر گرفت. دلیلِ حضورِ این صدایِ نادایجتیکِ نامشخص چیست؟ در ذهن یا از نقطه‌شنیدِ بلانت است یا دل‌تورو؟ در واقع، روایت از نگاه امیلی بلانت است. به بیان دیگر او شخصیتِ محوری‌ست و بیش‌ترِ اطلاعات را در جاهایی که او حضور دارد دریافت می‌کنیم. پس چرا صدای جیغ با لحظه‌ای که دوربین روی دل‌تورو درنگ می‌کند هم‌زمان شده؟ چه چیزی خوابِ او را آشفته می‌کند؟
فیلم در نزدیکی‌های پایان به صدای کنجکاوی‌برانگیز و اندیشیده‌ای که قبل‌تر در هواپیما و ذهنِ مخاطبِ نکته‌سنج کاشته است، پاسخ می‌دهد.
Drone(1): در این‌جا اصطلاحی صوتی است، با دوربینِ هوایی اشتباه نشود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- امیلی بلانت در فیلم جدید استیون اسپیلبرگ بازی می‌کند
- اوپنهایمر یا هوش صاعقهآسا/ نگاهی به فیلم «اوپنهایمر»
- تمجید مت دیمون از بازی کیلین مورفی در «اوپنهایمر»
- تیزر فیلم «اوپنهایمر» منتشر شد/ روایت نولان از زندگی پدر بمب اتمی
- انفجار اتمی در فیلم جدید نولان بدون جلوههای بصری
- کیسی افلک در فیلم جدید کریستوفر نولان بازی می‌کند
- روایت دواین جانسون و امیلی بلانت از فیلم «گشت و گذار در جنگل» / ماجراجویی در رودخانه
- برشهای کوتاه/ درباره دنی ویلنو؛ فیلمسازانی که باید بشناسیم
- دواین جانسون و امیلی بلانت در «غل و زنجیر» همبازی می‌شوند/ داستان زوج ابرقهرمان
- امیلی بلانت به «آویشن وحشی کوهی» پیوست
- پیش تولید شروع شد / احتمال حضور تام کروز و امیلی بلانت در ادامه «لبه فردا»
- پخش۳۰ فیلم جدید در ایام نوروز از شبکه نمایش
- فروش هفتگی سینمای امریکا / «تام کروز» ستاره ۵۴ سالهای که متوقف نمی‌شود
- «دختری در قطار» در صدر فروش سینماهای آمریکا
- امیلی بلانت دلایل تابعیتش را گفت
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- هم‌زمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور می‌کند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی می‌کند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها می‌شود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
