سینماسینما، افشین اشراقی؛
«سیکاریو» برخلافِ فیلمهایی که راویِ جنگِ موادِ مخدراند، ظاهری آرام دارد. البته اگر این موارد را فاکتور بگیریم: داد و فریادها و شلیکِ چند گلوله و یک انفجار در سکانسِ افتتاحیه، چند تیراندازیِ دقیق به هدف در صحنهای کوتاه و درگیریِ مسلحانهی اواخرِ فیلم در تونل. که این آخری در کانونِ توجهِ شخصیت و مخاطب قرار ندارد.
در بیشترِ فیلم شخصیتها آرام و باطمأنینه حرف میزنند. موسیقی شلوغ نیست و لحظاتِ کوتاهی اوج میگیرد و زود به پسزمینه میرود. آسمان در دوردست میغرد: تنها در شروعِ عملیاتِ گستردهی پایانی. آمبیانسها خلوت و در برخی صحنههای داخلی در حدِ رومتُن (Room Tone) هستند. برای نمونه در ادارهی پلیس. براساس تجربهی شنیداری که از زندگیِ روزمره یا فیلمهای دیگر کسب کردهایم انتظار داریم که حداقل صدای باز و بستنِ در یا زنگِ تلفن را بشنویم. چنانکه در همین فیلم و در سکانسِ بانک به گوش میرسد. اما فضایِ شنیداریِ ادارهی پلیس آنقدر کمتحرک و خلوت است که در اتاقِ شیشهایِ جلسه هورتکشیدنِ آب یا خاراندنِ تهریشِ کاراکترهایِ پسزمینه شنیده میشود. بهطبع اگر با هدفون یا سیستمِ صوتیِ خوب سراغِ فیلم برویم. اما زیرِ این پوستهی آرام، التهاب در جوشش است. التهابی که از مجرای صدا منتقل میشود و احساساتِ تماشاگر را به گونهای متفاوت درگیر میکند.
«سیکاریو» برای کنجکاوی دربارهی کاراکتر و کاشت و برداشت در روایت، به نحو مؤثری صدا را به خدمت گرفته است. اوایلِ فیلم، کِیت مِیسر (امیلی بلانت) به همراهِ دو همکارش (برولین و دلتورو) سوار بر هواپیما، عازمِ مأموریت میشوند. لایهای خفیف، مونوفونیک و کمفراز و فرود در مایههای (۱)Drone ترکیب میشود با صدایی شبیه به جیغی محو و دور. و بعد آمبیانسِ کابینِ هواپیما به آندو اضافه میشود و فضایی غریب و تنشی پنهان ایجاد میکند. دوربین دلتورویِ به خواب فرورفته را در قاب میگیرد. اوجگرفتنِ نامحسوسِ جیغ همزمان میشود با لرزشِ دستِ دلتورو و تخلیهی ناگهانیِ هراس و پریدناش از خواب.
نمیشود منبعی را برای آن صدا بیرون و دَرونِ هواپیما در نظر گرفت. دلیلِ حضورِ این صدایِ نادایجتیکِ نامشخص چیست؟ در ذهن یا از نقطهشنیدِ بلانت است یا دلتورو؟ در واقع، روایت از نگاه امیلی بلانت است. به بیان دیگر او شخصیتِ محوریست و بیشترِ اطلاعات را در جاهایی که او حضور دارد دریافت میکنیم. پس چرا صدای جیغ با لحظهای که دوربین روی دلتورو درنگ میکند همزمان شده؟ چه چیزی خوابِ او را آشفته میکند؟
فیلم در نزدیکیهای پایان به صدای کنجکاویبرانگیز و اندیشیدهای که قبلتر در هواپیما و ذهنِ مخاطبِ نکتهسنج کاشته است، پاسخ میدهد.
Drone(1): در اینجا اصطلاحی صوتی است، با دوربینِ هوایی اشتباه نشود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- امیلی بلانت در فیلم جدید استیون اسپیلبرگ بازی میکند
- اوپنهایمر یا هوش صاعقهآسا/ نگاهی به فیلم «اوپنهایمر»
- تمجید مت دیمون از بازی کیلین مورفی در «اوپنهایمر»
- تیزر فیلم «اوپنهایمر» منتشر شد/ روایت نولان از زندگی پدر بمب اتمی
- انفجار اتمی در فیلم جدید نولان بدون جلوههای بصری
- کیسی افلک در فیلم جدید کریستوفر نولان بازی میکند
- روایت دواین جانسون و امیلی بلانت از فیلم «گشت و گذار در جنگل» / ماجراجویی در رودخانه
- برشهای کوتاه/ درباره دنی ویلنو؛ فیلمسازانی که باید بشناسیم
- دواین جانسون و امیلی بلانت در «غل و زنجیر» همبازی میشوند/ داستان زوج ابرقهرمان
- امیلی بلانت به «آویشن وحشی کوهی» پیوست
- پیش تولید شروع شد / احتمال حضور تام کروز و امیلی بلانت در ادامه «لبه فردا»
- پخش۳۰ فیلم جدید در ایام نوروز از شبکه نمایش
- فروش هفتگی سینمای امریکا / «تام کروز» ستاره ۵۴ سالهای که متوقف نمیشود
- «دختری در قطار» در صدر فروش سینماهای آمریکا
- امیلی بلانت دلایل تابعیتش را گفت
پربازدیدترین ها
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- «فراموشخانه»؛ قربانیان فراموششدهی تاریخ
- درباره آواز گنجشکها :نمادی از انسانی که هم می تواند پرواز کند وهم می تواند اسیر شود
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- در پنجاه و یکمین دوره برگزاری؛ فیلم قصیده گلمکانی در بخش کشف جشنواره تورنتو
آخرین ها
- نگرانی مدیر عامل خانه سینما/ اسعدیان: باید سینمای زیرزمینی را روی زمین بیاوریم تا قابل کنترل باشد
- در نشست خبری سیمافیلم مطرح شد؛ آخرین وضعیت تولید و پخش «پایتخت۸»، «مرد سه هزار چهره»، «سلمان فارسی» و…
- فیلم مهرداد اسکویی بهترین مستند جشنواره دوربان شد
- نمایش فیلم «پاتر پانچالی» در سینماتوگراف اهواز؛ تو با یک فیلم بومی روبرو هستی
- نگاهی به «اودیسه»/ کریستوفر نولان در دام نفرین کرونوس
- شاعرانگیِ فروغ؛ از تجربهی زیسته تا معماری تصویر
- مراسم افتتاحیه بیست و یکمین جشنواره بین المللی نمایش عروسکی تهران / گزارش تصویری
- پنجاه و یکمین جشنواره فیلم تورنتو؛ مستند افسانه سالاری به کانادا میرود
- مورگان فریمن: اگر دستمزد خوب باشد، از ضعفهای فیلمنامه میگذرم
- «ابرسواران مه رکاب» منتشر شد
- پیتر گیل درگذشت
- سه جایزه جشنواره ایتالیایی به «مرد آرام» رسید
- «بیضاییخوانی» به «اژدهاک» رسید
- در پنجاه و یکمین دوره برگزاری؛ فیلم قصیده گلمکانی در بخش کشف جشنواره تورنتو
- «نفسگیر»؛ وقتی بحران نه با ویروس که با انکار آغاز میشود
- «فراموشخانه»؛ قربانیان فراموششدهی تاریخ
- نگاهی نقادانه بر تجربه تئاتر تعاملی ایوب بختیاری/ پداگوژی روایت
- به مناسبت ۲۸ تیری که سالمرگ خسرو شکیبایی بود/ دیداری که خاطرهای ماندگار شد
- کمدی «مادرکیو» دوباره روی صحنه میرود
- «روز افشاگری»؛ وقتی اسپیلبرگ به سوی ناشناختهها بازمیگردد
- مریم همتیان درگذشت
- نامه خانه سینما به پزشکیان منتشر شد/ پاسخ سخنگوی دولت
- «زن و بچه»؛ فروپاشیدن
- ورایتی خبر داد؛ عبدالرضا کاهانی با «بهشت خالی» به ادینبورگ میرود
- رکورد «انتقامجویان: پایان بازی» شکست؛ «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» درحال ورود به فهرست تاریخی فروش گیشه
- امیر نادری و ذات و زبان سینما
- رمان «رخشان»؛ گُذار از خامیِ عاطفی تا رسیدن به بلوغ فکری
- فستیوال فیلم ونیز ۲۰۲۶؛ توضیحات مدیر جشنواره درباره غیبت فیلمهای هالیوودی
- نگاهی به بازی محسن قصابیان در سریال «کلاغ»/ استراتژی مکث و سکوت
- فوت یکی از برندگان اسکار؛ گلن هانسارد درگذشت
