سینماسینما، افشین اشراقی؛
«سیکاریو» برخلافِ فیلمهایی که راویِ جنگِ موادِ مخدراند، ظاهری آرام دارد. البته اگر این موارد را فاکتور بگیریم: داد و فریادها و شلیکِ چند گلوله و یک انفجار در سکانسِ افتتاحیه، چند تیراندازیِ دقیق به هدف در صحنهای کوتاه و درگیریِ مسلحانهی اواخرِ فیلم در تونل. که این آخری در کانونِ توجهِ شخصیت و مخاطب قرار ندارد.
در بیشترِ فیلم شخصیتها آرام و باطمأنینه حرف میزنند. موسیقی شلوغ نیست و لحظاتِ کوتاهی اوج میگیرد و زود به پسزمینه میرود. آسمان در دوردست میغرد: تنها در شروعِ عملیاتِ گستردهی پایانی. آمبیانسها خلوت و در برخی صحنههای داخلی در حدِ رومتُن (Room Tone) هستند. برای نمونه در ادارهی پلیس. براساس تجربهی شنیداری که از زندگیِ روزمره یا فیلمهای دیگر کسب کردهایم انتظار داریم که حداقل صدای باز و بستنِ در یا زنگِ تلفن را بشنویم. چنانکه در همین فیلم و در سکانسِ بانک به گوش میرسد. اما فضایِ شنیداریِ ادارهی پلیس آنقدر کمتحرک و خلوت است که در اتاقِ شیشهایِ جلسه هورتکشیدنِ آب یا خاراندنِ تهریشِ کاراکترهایِ پسزمینه شنیده میشود. بهطبع اگر با هدفون یا سیستمِ صوتیِ خوب سراغِ فیلم برویم. اما زیرِ این پوستهی آرام، التهاب در جوشش است. التهابی که از مجرای صدا منتقل میشود و احساساتِ تماشاگر را به گونهای متفاوت درگیر میکند.
«سیکاریو» برای کنجکاوی دربارهی کاراکتر و کاشت و برداشت در روایت، به نحو مؤثری صدا را به خدمت گرفته است. اوایلِ فیلم، کِیت مِیسر (امیلی بلانت) به همراهِ دو همکارش (برولین و دلتورو) سوار بر هواپیما، عازمِ مأموریت میشوند. لایهای خفیف، مونوفونیک و کمفراز و فرود در مایههای (۱)Drone ترکیب میشود با صدایی شبیه به جیغی محو و دور. و بعد آمبیانسِ کابینِ هواپیما به آندو اضافه میشود و فضایی غریب و تنشی پنهان ایجاد میکند. دوربین دلتورویِ به خواب فرورفته را در قاب میگیرد. اوجگرفتنِ نامحسوسِ جیغ همزمان میشود با لرزشِ دستِ دلتورو و تخلیهی ناگهانیِ هراس و پریدناش از خواب.
نمیشود منبعی را برای آن صدا بیرون و دَرونِ هواپیما در نظر گرفت. دلیلِ حضورِ این صدایِ نادایجتیکِ نامشخص چیست؟ در ذهن یا از نقطهشنیدِ بلانت است یا دلتورو؟ در واقع، روایت از نگاه امیلی بلانت است. به بیان دیگر او شخصیتِ محوریست و بیشترِ اطلاعات را در جاهایی که او حضور دارد دریافت میکنیم. پس چرا صدای جیغ با لحظهای که دوربین روی دلتورو درنگ میکند همزمان شده؟ چه چیزی خوابِ او را آشفته میکند؟
فیلم در نزدیکیهای پایان به صدای کنجکاویبرانگیز و اندیشیدهای که قبلتر در هواپیما و ذهنِ مخاطبِ نکتهسنج کاشته است، پاسخ میدهد.
Drone(1): در اینجا اصطلاحی صوتی است، با دوربینِ هوایی اشتباه نشود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- امیلی بلانت در فیلم جدید استیون اسپیلبرگ بازی میکند
- اوپنهایمر یا هوش صاعقهآسا/ نگاهی به فیلم «اوپنهایمر»
- تمجید مت دیمون از بازی کیلین مورفی در «اوپنهایمر»
- تیزر فیلم «اوپنهایمر» منتشر شد/ روایت نولان از زندگی پدر بمب اتمی
- انفجار اتمی در فیلم جدید نولان بدون جلوههای بصری
- کیسی افلک در فیلم جدید کریستوفر نولان بازی میکند
- روایت دواین جانسون و امیلی بلانت از فیلم «گشت و گذار در جنگل» / ماجراجویی در رودخانه
- برشهای کوتاه/ درباره دنی ویلنو؛ فیلمسازانی که باید بشناسیم
- دواین جانسون و امیلی بلانت در «غل و زنجیر» همبازی میشوند/ داستان زوج ابرقهرمان
- امیلی بلانت به «آویشن وحشی کوهی» پیوست
- پیش تولید شروع شد / احتمال حضور تام کروز و امیلی بلانت در ادامه «لبه فردا»
- پخش۳۰ فیلم جدید در ایام نوروز از شبکه نمایش
- فروش هفتگی سینمای امریکا / «تام کروز» ستاره ۵۴ سالهای که متوقف نمیشود
- «دختری در قطار» در صدر فروش سینماهای آمریکا
- امیلی بلانت دلایل تابعیتش را گفت
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- «عبور از نمیدانم» در موزه سینما
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ گزارشی از آرای منتقدان فیپرشی/ «مراقب» در صدر جدول افقها
- گذری در جشنواره فیلم ونیز / گزارش تصویری
- نمایش «رومولوس»؛ این رومولوسِ مغموم
- رونمایی از ۶ کتاب درباره فیلمهای شاخص سینمای ایران در موزه سینما
- دو جایزه جشنواره «جامو و کشمیر» به «زیبا صدایم کن» رسید
