سینماسینما، افشین اشراقی؛
«سیکاریو» برخلافِ فیلمهایی که راویِ جنگِ موادِ مخدراند، ظاهری آرام دارد. البته اگر این موارد را فاکتور بگیریم: داد و فریادها و شلیکِ چند گلوله و یک انفجار در سکانسِ افتتاحیه، چند تیراندازیِ دقیق به هدف در صحنهای کوتاه و درگیریِ مسلحانهی اواخرِ فیلم در تونل. که این آخری در کانونِ توجهِ شخصیت و مخاطب قرار ندارد.
در بیشترِ فیلم شخصیتها آرام و باطمأنینه حرف میزنند. موسیقی شلوغ نیست و لحظاتِ کوتاهی اوج میگیرد و زود به پسزمینه میرود. آسمان در دوردست میغرد: تنها در شروعِ عملیاتِ گستردهی پایانی. آمبیانسها خلوت و در برخی صحنههای داخلی در حدِ رومتُن (Room Tone) هستند. برای نمونه در ادارهی پلیس. براساس تجربهی شنیداری که از زندگیِ روزمره یا فیلمهای دیگر کسب کردهایم انتظار داریم که حداقل صدای باز و بستنِ در یا زنگِ تلفن را بشنویم. چنانکه در همین فیلم و در سکانسِ بانک به گوش میرسد. اما فضایِ شنیداریِ ادارهی پلیس آنقدر کمتحرک و خلوت است که در اتاقِ شیشهایِ جلسه هورتکشیدنِ آب یا خاراندنِ تهریشِ کاراکترهایِ پسزمینه شنیده میشود. بهطبع اگر با هدفون یا سیستمِ صوتیِ خوب سراغِ فیلم برویم. اما زیرِ این پوستهی آرام، التهاب در جوشش است. التهابی که از مجرای صدا منتقل میشود و احساساتِ تماشاگر را به گونهای متفاوت درگیر میکند.
«سیکاریو» برای کنجکاوی دربارهی کاراکتر و کاشت و برداشت در روایت، به نحو مؤثری صدا را به خدمت گرفته است. اوایلِ فیلم، کِیت مِیسر (امیلی بلانت) به همراهِ دو همکارش (برولین و دلتورو) سوار بر هواپیما، عازمِ مأموریت میشوند. لایهای خفیف، مونوفونیک و کمفراز و فرود در مایههای (۱)Drone ترکیب میشود با صدایی شبیه به جیغی محو و دور. و بعد آمبیانسِ کابینِ هواپیما به آندو اضافه میشود و فضایی غریب و تنشی پنهان ایجاد میکند. دوربین دلتورویِ به خواب فرورفته را در قاب میگیرد. اوجگرفتنِ نامحسوسِ جیغ همزمان میشود با لرزشِ دستِ دلتورو و تخلیهی ناگهانیِ هراس و پریدناش از خواب.
نمیشود منبعی را برای آن صدا بیرون و دَرونِ هواپیما در نظر گرفت. دلیلِ حضورِ این صدایِ نادایجتیکِ نامشخص چیست؟ در ذهن یا از نقطهشنیدِ بلانت است یا دلتورو؟ در واقع، روایت از نگاه امیلی بلانت است. به بیان دیگر او شخصیتِ محوریست و بیشترِ اطلاعات را در جاهایی که او حضور دارد دریافت میکنیم. پس چرا صدای جیغ با لحظهای که دوربین روی دلتورو درنگ میکند همزمان شده؟ چه چیزی خوابِ او را آشفته میکند؟
فیلم در نزدیکیهای پایان به صدای کنجکاویبرانگیز و اندیشیدهای که قبلتر در هواپیما و ذهنِ مخاطبِ نکتهسنج کاشته است، پاسخ میدهد.
Drone(1): در اینجا اصطلاحی صوتی است، با دوربینِ هوایی اشتباه نشود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- امیلی بلانت در فیلم جدید استیون اسپیلبرگ بازی میکند
- اوپنهایمر یا هوش صاعقهآسا/ نگاهی به فیلم «اوپنهایمر»
- تمجید مت دیمون از بازی کیلین مورفی در «اوپنهایمر»
- تیزر فیلم «اوپنهایمر» منتشر شد/ روایت نولان از زندگی پدر بمب اتمی
- انفجار اتمی در فیلم جدید نولان بدون جلوههای بصری
- کیسی افلک در فیلم جدید کریستوفر نولان بازی میکند
- روایت دواین جانسون و امیلی بلانت از فیلم «گشت و گذار در جنگل» / ماجراجویی در رودخانه
- برشهای کوتاه/ درباره دنی ویلنو؛ فیلمسازانی که باید بشناسیم
- دواین جانسون و امیلی بلانت در «غل و زنجیر» همبازی میشوند/ داستان زوج ابرقهرمان
- امیلی بلانت به «آویشن وحشی کوهی» پیوست
- پیش تولید شروع شد / احتمال حضور تام کروز و امیلی بلانت در ادامه «لبه فردا»
- پخش۳۰ فیلم جدید در ایام نوروز از شبکه نمایش
- فروش هفتگی سینمای امریکا / «تام کروز» ستاره ۵۴ سالهای که متوقف نمیشود
- «دختری در قطار» در صدر فروش سینماهای آمریکا
- امیلی بلانت دلایل تابعیتش را گفت
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ آیا فیلمی از ایران شانس رفتن به مسابقه را دارد؟
- هجوم به یک سالن تئاتر به دلیل مطالبه مالی!
- نهمین جایزه کتاب سال سینمایی در ایستگاه پایانی
- چرا «مزرعه حیوانات» نفروخت؟
- برای آخرین بار، «مرا ببوس»
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- فینال جام جهانی رقیب روز یکشنبهی فیلم نولان
- «جزیره رنگین»؛ وقتی خسرو سینایی جنوب را به روایت خود میآفریند
- معمای اقتباس از «طوبا و معنای شب»
- برندا فریکر درگذشت
- جشنواره سارایوو به اصغر فرهادی جایزه افتخاری میدهد
- «وسواس»؛ روایتی از عشق که آرام، چهره خودرا گم کرد
- فوت هنرمند جوان تئاتر؛ ساینا منصف درگذشت
- برای هفتاد و نهمین دوره؛ جشنواره فیلم لوکارنو داورانش را معرفی کرد
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «بیگانه»؛ در حال و هوای آن سکوت کمیاب ساحلی
- «شطرنج باد»؛ فروپاشی ساختارهای کهنه
- «این صحنه خانه من است»؛ افسانه، حمید، تئاتر و باقی ماجرا
- موزه سینمای ایران و شبی برای بزرگداشت عباس کیارستمی
- «روبیک» آماده نمایش و پخش شد
- «شیفتگی»؛ پیوند کلیشهی «آدم خوبه» با عنصر وحشت
- مقایسه سه تابلو در باب دوستی در سینما و ادبیات
- فوت ستاره «پارک ژوراسیک»/ سم نیل درگذشت
- آغاز بلیتفروشی «ویکُنتِ شقه شده» و بازگشت «باخ» به عمارت نوفللوشاتو
- اجرای نمایش هری پاتر تمدید شد/ «گردن»؛ تجربهای اکسپریمنتال با محوریت بدن و حرکت
- جبر جغرافیا/ کالبدشکافی روح مکان در «شهر خدا»
- «بامداد خمار» را چه چیزهایی «بامداد خمار» میکند؟
- درباره نمایشنامه «حسین شهید»/ نامهای سرگشاده
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- سه جایزه آمریکایی به فیلم ایرانی رسید
