سینماسینما، محدثه واعظیپور
پیش از شیوع کرونا درباره مناسبات اقتصادی سال ۹۹ پیش بینیهایی وجود داشت و بسیاری از ما می دانستیم که دست کم در فضای رسانه سال جدید، سالی پرمخاطره است. اسفندماه و با انتشار اخبار مربوط به کرونا و پس از آن تعطیلی کسب و کارها و خانه نشینی روزنامه نگارها، زمینه برای تعطیلی طولانی مدت و تعدیل روزنامه نگارها فراهم شد. اگر روزگاری روزنامهها و نشریات زیر مجموعه نهادها و سازمانها، شرایط بهتری داشتند و اغلب روزنامه نگاران دوست داشتند در آن نشریات مشغول به کار شوند، این روزها اوضاع نابسامان اقتصادی به جان همه سایتها، روزنامهها و نشریات افتاده و امنیت شغلی اغلب روزنامه نگاران به ویژه آنهایی را که مستقلتر یا غیروابستهتر هستند، تهدید میکند. اگرچه بحران کرونا محدود به ایران یا یک صنف نیست، اما در همین شرایط سخت، بقیه صنفها مدام مشغول خبری کردن بحرانها، مسائل و مصائبشان توسط همین روزنامهنگاران و خبرنگاران بیپناه هستند. سینمادارها از تعطیلی سینماهایشان مینالند، رانندههای تاکسی نگران کاهش درآمدشان هستند، روسای صنوف مختلف دنبال جلب حمایت مالی دولت برای جبران ضررهای ناشی از کرونا هستند اما برای اهالی رسانه اتفاقهای تلخ و عبرتآموزی رخ میدهد. مسئله اینجاست که رسانهها در یک دهه اخیر آنچنان ضعیف شدهاند و جنبه انتقادی آنها به صفر رسیده که فضایی برای پوشش این رویدادها نیست. انتقادی اگر مطرح میشود گوش شنوایی برای حل آن وجود ندارد، حتی خود خبرنگاران درباره تعطیلی نشریات و بیکار شدن همکارانشان چیزی نمینویسند و منتشر نمیکنند. حمایت واقعی و مستمر از این قشر وجود ندارد و انبوه رسانههای غیر تخصصی و اخبار فیک، آنچنان در زندگی مردم ریشه دوانده که برای کسی اهمیت ندارد روزنامه نگار متخصص، باوجدان و تحصیلکرده یک شبه متولد نشده که یک شبه بیکار و به حاشیه رانده شود.
جامعه نگران قیمت گوشت و مرغ، اجاره مسکن و گرانی بنزین است. دلواپس کسب و کارهای معطل مانده و شکست خورده در روزهای قرنطینه، و کسی حواسش به صدها روزنامهنگاری نیست که در تعطیلی طولانی اسفند و فروردین مشغول کار بودند و در روزهای نخست سال، اغلبشان به جای حمایت توسط مدیران و سردبیرانشان یا از کار بیکار شدند یا نوید کم شدن دستمزد دریافت کردند، به آنها وعده تعدیل دادند و از تعویق پرداخت چند ماهه دستمزدشان باخبر شدند. هیچ نهاد و صنفی، به دنبال رفع جدی مشکل رسانهها نیست. همه از سپری شدن دوران روزنامهها میگویند. قبول! همان طور که دوره رادیو گذشت یا نوارهای وی اچ اس جایشان را به تکنولوژیهای تازه دادند، اما آیا دوران آگاهی و خبر رسانی خواهد گذشت؟ روزنامه به عنوان یک رسانه جای خود را به رسانهای دیگر خواهد داد. همان طور که سالهاست تلویزیون ایران برای انبوه مخاطبان دهه شصت و هفتاد، رسانهای تمام شده به نظر میرسد، اما برنامه سازی و تولید محتوا که پایان نیافته است.
این که دوران روزنامهنگاری گذشته بحثی است، قابل توجه و منطقی، اما به بهانه تغییر حال و هوای زمانه نمیشود یک صنف را نابود کرد. گویا بعد از کارگران بیپناهی که مدتهاست از کمبود دستمزد یا مطالباتشان سخن میگویند و به جایی نمیرسند نوبت روزنامهنگاران رسیده که زیر فشارهای اقتصادی و بیمسئولیتی مدیران و مسئولان فرهنگی از میدان به در شوند.
مسعود جعفری جوزانی کارگردان سینما چند روز پیش به بهانه درگذشت سیامک شایقی به این موضوع اشاره کرد که یک دهه اخیر دوران سختی بر اهالی سینما گذشته و بسیاری از آنها چمدانهایشان را بستهاند تا بروند. این جملات تلخ درباره قشری مطرح شده که اغلبشان درآمدهایی فراتر از استانداردهای زندگی در ایران دارند. اما میتوان وضعیت یک دهه اخیر روزنامهنگاران را هم، این گونه شرح داد و از بی سر و سامانی صنفی سخن گفت که در اواخر دهه هفتاد و در پی آزادیهای اجتماعی و باز شدن فضا، جان تازه گرفت و بالید. اما شکوفایی و ماندگاریاش برای سیاستمداران اهمیتی نداشت.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- افزایش مرگ چهرههای مشهور؛ در چین چه خبر است؟
- لغو یک جشنواره سینمایی به دلیل شیوع دوباره کرونا/ جشنواره شانگهای در سال ۲۰۲۳ برگزار میشود
- کاهش پروتکلهای بهداشتی؛ جشنواره کن بدون ماسک و تست کرونا برگزار میشود
- سالنهای سینما و تئاتر با ۸۵.۷۱ درصد بیشترین رعایت پروتکل ها را داشته اند
- خبرنگارانی که سال ۱۴۰۰ آخرین برگ دفتر زندگانیشان شد
- دبیر شورای صنفی نمایش: منتظر نظر سازمان سینمایی برای اکران در نوروز هستیم
- کرونا، سینما و جشنوارهای با حاشیههای بی پایان
- تست کرونای گروههای «تئاتر فجر» قبل از اجرا/ حذفی که جایگزین ندارد
- رییس کمیته مسابقات سازمان لیگ : مدیریت ورزشگاه در حضور تماشاگران سختتر از مدیریت سینما است!
- گفتوگو با داوود موثقی/ اگر سیاستگذاران ما دغدغه فرهنگ داشتند شدت رکود در سینما در این حد نبود
- فعالیت سینماها به حالت عادی بازمیگردد
- حلول روح دنکیشوت در بهروز افخمی
- جزئیاتی از چهلمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر
- احتمال پایان محدودیتهای کرونایی سینماها قوت گرفت
- سینماهای اتریش تعطیل شدند/ آغاز قرنطینه عمومی از اول آذر
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد





