سینماسینما، محمد حقیقت
نویسنده، نقاش، و موزیسین بزرگ و بازیگر ایرانی تبار فرانسوی، سرژ رضوانی در ۹۶ سالگی همچنان سرشار از زندگی است. او امروز مجموعهای از مشهورترین آهنگ های خود را به نام «گردباد آوازهای من» روانه بازار کرد. این مجموعه مورد استقبال فراوان منتقدان این رشته قرار گرفت و روزنامه لوموند با احترام بسیار به این شخصیت هنری چند وجهی به طور مفصل پرداخت.
سرژ رضوانی در ۲۳ مارس ۱۹۲۸ در تهران با نام اصلی سیروس رضوانی به دنیا آمد. پدرش مجید خان رضوانی در اصفهان در سال ۱۹۰۰ متولد شد و مادرش روس بود. وی با مادر در سن هفت سالگی به فرانسه آمد در حالی که فقط روسی صحبت میکرد.
سرژ بلافاصله به یادگیری زبان فرانسه پرداخت و در نوجوانی با هنرمندان و نویسندگان این مملکت آشنا شد. در سالهای ۱۹۶۰ با سینماگران موج نو از جمله تروفو، گدار و غیره آشنا شد و برای فیلمهای آنان موزیک و سرود ساخت و حتی در چند فیلم هم بازی کرد. ترانههای او توسط ژان مورو و غیره که خوانده میشد شهرت بسیار یافت و از فرانسه فراتر رفت.
وی همزمان نویسنده هم است و رمانهایی هم نوشته، او همچنان کار نقاشی را دنبال میکرد و در این مورد میگوید: «نقاشی کردن نوعی زیستن مرا توجیه میکند… نوعی هویت بخشیدن بین شما و چیزی که به دنبالش هستید در نقاشی شکل میگیرد.»
آثار او در گالریهای هنری مورد توجه بسیار قرار گرفته است وی با پل ادوارد هم نقاشیهای خود را به طور مشترک بهنمایش گذاشته بود. جدا از این، در زمینه تئاتر نیز تبحر بسیاری داشته و اولین نمایشنامههای تئاتریاش را از سال ۱۹۶۵ شروع کرده است.
در زمینه سینما ، زمانی که فرانسوا تروفو عاشق ترانهها و موزیکهای او بود، از او خواست برای فیلمش آهنگ «گرداب زندگی» را بنویسد و ژان مورو در فیلم تروفو آنرا به شکل فراموش نشدی اجرا کرد که مدتها ورد زبان مردم شده بود و باعت دو چندان شدن معروفیت سرژ رضوانی شد.
او سپس در فیلم «پیرو خله» از ژان لوک گدار هم بازی کرد و کلا جزو «گروه موج نو فرانسه» به حساب میآمد. روزی ژان لوک گدار ساعت هفت صبح به در خانه سرژ میرود او را از خوب بیدار میکند تا وی سریع سه آهنگ برای «آناکارینا» بازیگر فیلمش بنویسد که این آهنگ ها نیز در زمان خود بسیار محبوب فرانسویها میشود.
سرژ رضوانی با احساسهایی از شرق و ایرانی که در او رسوب کرده بود، شعرها و آهنگهایی به غایت نوستالژیک و احساس برانگیز میسازد که هنوز تازه و زنده است.
امروز او مجموعهای از بهترینها و مشهورترینهای این سرودها و موزیکها را در یک بستهبندی بینظیر باز نشر کرده است. چند سال پیش که تلویزیون فرانسه یک گفتگوی طولانی با او انجام داده بود، او کمی نیز در باره اصلیتش صحبت کرد، وی بسیار از اینکه ریشه ایرانی دارد با افتخار یاد میکرد. امروزه وی بین پاریس منطقه ششم (در آپارتمانی پر از نقاشی)، و از سوی دیگر، در منزلی که در جنوب فرانسه دارد زندگی و کار میکند. بنا به نوشته روزنامهنگار، سرژ رضوانی از روحیه با نشاطاش بنظر میآید که برای جشن تولد صد سالگی خود، آمادگی دارد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- «دیگِر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- کدام فیلمها اسکاری خواهند شد؟
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- بحث بر سر فیلمی که نخل طلا گرفت
- تولد هفتادسالگی سینمای هنروتجربه
- شنبه روز خوبی است؟/ آنچه در جشنواره کن میگذرد
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال





