سینماسینما، محمد حقیقت
فیلم «درسهای فارسی» به کارگردانی وادیم پرلسمن محصول آلمان و بلاروس، مورد توجه منتقدان فرانسوی قرار گرفت.
این فیلم از چهارشنبه ۱۹ ژانویه ۲۰۲۲ درفرانسه به نمایش عمومی درمیآید و نویسنده فیلمنامه که آن را از یک نمایشنامه رادیویی اقتباس کرده، بهشکل خودآگاه یا ناخودآگاه از فرم داستان سرایی هزار و یک شب الهام گرفته که شهرزاد برای نجات جان خود مجبور به قصه گفتن برای پادشاه میشود.
فیلم «درسهای فارسی» ماجرای جوانی یهودی به نام ژیل که در فرانسه اشغال شده توسط نازیها در جنگ جهانی دوم است. این جوان در موقع فرار از فرانسه به سوییس، گرفتار نازیها میشود، قرار است او را مثل دیگر یهودیان تیرباران کنند، اما ناگهان او فریاد میزند: «من یهودی نیستم! ایرانی هستم». این موضوع با حیرت یکی از افسران نازی روبهرو میشود و او را تیرباران نمیکنند. این افسر از ژیل میخواهد که به او زبان فارسی یاد دهد زیرا درنظر دارد روزی به ایران برود. سرانجام وی را به اردوگاه نازیها درفرانسه میبرند و ژیل که پسر یک خاخام یهودی است و تنها دو سه کلمه فارسی میداند، هر روز از خود زبانی اختراع میکند و هر روز قصهای تازه سرهم میکند تا به افسر نازی، به اصطلاح زبان فارسی یاد بدهد. او درواقع یک زبان من در آوری که تا حدی به فارسی میماند ابداع میکند. در کمپ نازی ها هر روز واقعهای تازه رخ میدهد و جنگ هم بالای سر آنها در پرواز است. در هر لحظه جان ژیل نیز مثل دیگران در خطر است، او همواره به دنبال راهی برای فرار میگردد، اما از چنگ افسری که میخواهد فارسی یاد بگیرد، خلاصی نمییابد.
سرانجام جنگ تمام میشود و افسر هم که زنده مانده، میخواهد به تهران برود و یک رستوران باز کند، اما برای گرفتن ویزا وقتی وارد سفارت خانه ایران میشود تا کارهایش را برای رفتن به ایران آماده کند، با کارمندان آنجا به همان زبان «فارسی» که یادگرفته، صحبت میکند، اما هیچکس چیزی از حرف های او نمیفهمد و او در حیرت میماند! در این میان اما، ژیل همان پسر یهودی جان خود را با سرهم کردن داستانهایی، نجات داده است. فیلم از نظر روایت و میزانسن و بازیها جذاب و باورپذیر است و تماشاگر را سخت درگیر میکند. این فیلم را میشود به علاقمندان سناریونویسی هم توصیه کرد. دو سال قبل «درسهای فارسی» را در بخش خارج از مسابقه برلین دیده بودم، که بنظرم بسیار با احترام به ایرانیان و زبان فارسی ساخته شده است و میشود به همه دیدن آنرا توصیه کرد. کارگردان فیلم که اصلیتش روسی است درسال ۱۹۶۳ به دنیا آمده و مدتها در آمریکا کار فیلمسازی میکند و ملیت این کشور را بدست آورده است. او اولین فیلمش را در سال ۲۰۰۳ ساخته و تاکنون چهار فیلم بلند کارگردانی کرده است.

لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بازگشت به زبان مادری؛ فیلمنامه بعدی فرهادی به زبان فارسی خواهد بود
- دلیله و یک نقش مکمل تأثیرگذار
- انتشار نسخه ویژه نابینایان سریال «هزار و یک شب»
- محمد بحرانی و یک نقش مکمل درخشان
- استوری سحر دولتشاهی از پشت صحنه «هزار و یک شب»
- بازیگران ترکیهای «هزار و یک شب» چه کسانی هستند؟
- «هزار و یک شب»؛ اولین سریال بینالمللی نمایش خانگی
- واکنش نصیریان به حذف دروس عمومی از کنکور/ زبان و ادبیات فارسی هویت و بخشی از شناسنامه ماست
- واکنشهایی به حرفهای حاشیهساز داور عصر جدید
- اشتباهی که موجب انتقاد از «زوجینو» شد
- برای حفظ نوشتار فارسی باید بجنگیم
نظرات شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
- سینمای اجتماعی از ناگزیری تا ضرورت
- «امیرعلی»؛ جستوجوی عدالت آموزشی در قاب مستند
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- «عبور از نمیدانم» در موزه سینما
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ گزارشی از آرای منتقدان فیپرشی/ «مراقب» در صدر جدول افقها






ژاله صامتی صلاحیت داوری برای برنامه عصر جدید نداره تکلیف استعداد افرادی امثال اون پسر روستایی عزیز چی میشه. این برنامه قراره استعدادها رو معرفی کنه تا از اونا حمایت بشه یا بذر ناامیدی رو تو دل این عزیزان بنشونه. عجیبه آیا پرداخت ۴۰ میلیون به فرزند عزیزی که طالب حمایت از استعدادشه با اهداف این برنامه مطابقت داره؟ باعث تاسفه