سینماسینما، آرش عنایتی؛
اولگا (النا سافونُوا) زن مطلقهای که با پسر پنجسالهاش زندگی میکند، رابطهی عاشقانهای با همکارش دارد اما وادیم جسارت جدایی از همسر و فرزندانش را ندارد. ورود هربرتِ موفق و همهچیز تمام، به نظر میرسد تمام آنچیزی است که اولگا از زندگی میخواهد. ایگور ماسلنیکوف هنرمندانه کنش انتهایی اولگا را همسان با عملِ ونیامین میسازد و نشان میدهد هر دو به قدر کفایت جسور نیستند. یکی در ماندن و آن دیگری در رفتن. گویی موریانهی توهمِ امید، کلبهی خوشبختی را پوک و نابود میسازد.
همچنان که فضای رویایی و رمانتیک کلبهی تفریحی با کلام امیدوارانه و آرزومندانهی اولگا فرو میپاشد (همچنان که خیالبافی میکند، بافتنی هم میبافد). ماسلنیکوف به واسطهی نمایش نماهایی با ترکیببندیهایی امپرسیونیستی از فضایی که کلبهی تفریحی در آن قرار گرفته و با رنگبندیهای متنوع و متفاوت- حرکت از تونالیته رنگهای گرم به سرد- و حضور گاهگاه نماهای نقطه دید بازیگر توانمندش(النا) که حتی از طریق فرم دادن به موهای بسیار کوتاهاش! درونیاتاش را آشکار میکند، روند رو به سردی رابطهای رومانتیک را تنها در دو روز به تصویر درمیآورد.
در واقع ایگور به شکل استعاری و هوشمندانه نقد کوبندهی اجتماعیاش را در پسِ داستان به ظاهر دمدستیاش پنهان میکند. عنوان فیلم به قدر کفایت گویاست. در واقع «گیلاس زمستانی» برای عشاق، در حکمِ همان کبریتِ احمر مومنان است. اگر این یافتنی است آن یکی هم دستیافتنیست. در حقیقت ماسلنیکوف، عشق ابلهانهی آدمیانی را به وطن ترسیم میکند که ذلت ماندن را به لذت رفتن و رَستن ترجیح میدهند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- «پایان یک دوران زیبا»؛ سازش
- ماجرایِ ظریفِ وزارت خارجهی سوئیس
- آینهی استاد!
- «بیچاره، پاول بیچاره»؛ جشنِ تشییع!
- «تشخیص: نافرمانی»؛ داستانی آشنا!
- پسا سولاریس!
- فیلم «۹۷۷»؛ پسا سولاریس!
- «ستاره»؛ آکواریوم
- «شوهر ستاره»؛ حقیقتی منبعث از زندگی و تجربهی زیستهی بخشی از زنان
- به وقت فرعون
- «بچه مردم»؛ فیلمی که به دیگران جوالدوز میزند، اما از زدن سوزن به خودی باز میماند
- قابهای رنگین از روزگاری ننگین!/ نگاهی به فیلم ۱۹۷۶
- سقوط قهرمان، فروپاشی جامعه/ نگاهی به فیلم «اعدام»
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





