سینماسینما، منوچهر دین پرست
مسعود کیمیایی، کارگردان مشهور و کهنهکار سینمای ایران همچنان در فضایی تنفس میکند که چارچوب آن را براساس آرمان های متعالی خویش ترسیم کرده است. او ژانری را برای فیلمهای خود برگزیده که منش و روش آن را نمیتوان در نظر نداشت.
اتمسفر فیلمهای کیمیایی در یک سبک و سیاق قرار دارد و تفاوتهای چشمگیر آن از قیصر تا خون شد، در انتخاب بازیگرهاست تا مضمون و روایت قصه. خون شد داستان مردی است که خانهاش را بیگانگان در دست گرفتهاند و خواهرانش آواره شدهاند. برادرش نیز در گوشه تیمارستان است. مانند همه فیلمهای کیمیایی این بار نیز مردی، جوانمرد وارد داستان میشود. چاقویی در دست که هر که را به زعم خود نامردی کرده است میکشد و حق را از آنها میستاند و به داد مظلوم میرسد.
کیمیایی اینبار نیز ثابت کرد که برای او ژانر تلخ اجتماعی و فضای سیاه و بارانی با موسیقی ضربهای و دیالوگهای کلیشهای و شعاری جذاب است. اگرچه خانه برای او وطن و سرزمین است که باید برای آن ایستاد، اما زبان کیمیایی در «خون شد»، زهرآگین است و با ایجاد فضاهای اغواکننده و تحسینبرانگیز، نمیتواند به سهولت مخاطب را همراه خود ببرد. ژانر کیمیایی برای دوستداران و طرفدارانش همچنان جذاب است. منطق سینمای کیمیایی چندان پیچیده و مبهم نیست و در «خون شد» نیز به راحتی میتوان فصلهای بعدی داستان را به خوبی تصور کرد.
«خون شد» کیمیایی در برابر فیلمهایی که با این دست موضوعات امسال اکران شدند، چیز زیادی ندارد اما گویی کارگردانهای نسل جوان از جمله محمد کارت بهتر میتوانند ذائقه مخاطب را به نفع خود تغییر دهند و ثابت کنند میتوانند ادامه دهنده راه کیمیایی باشند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تبعید سایهها/ جهان کیمیایی در «خون شد»
- اصالت
- مخالفت سرمایهگذار «خون شد» با اکران این فیلم
- «خون شد» به کارگردانی مسعود کیمیایی روی پرده میآید
- یا در اوج یا سوار بر موج/ بررسی حواشی نقدهای “روز صفر”
- قانون هست، اما نیست/ نگاهی به جایگاه قانون در فیلمهای جشنواره سیوهشتم فجر
- مروری بر سیوهشتمین جشنواره فیلم فجر/ تنوع در ژانر؛ ضعف در فیلمنامه
- اسلوب غلط از درک واقعیت عاجز است/ درباره داوری فیلم
- نمایه/ جشنواره و حاشیه و دامها!
- نگاهی به بهترین های جشنواره/ پیروزی جوانها بر پیشکسوتها!
- من از «از دست دادن» میآیم وطنم/ نگاهی به فیلم «روز صفر»
- یورش سنگین برنامه هفت علیه جشنواره فیلم فجر + ویدئو
- آن سه کام حبس لعنتی/ نگاهی به فیلم سه کام حبس
- نگاهی به فیلم عنکبوت/ همه چیز در سطح
- گفتوگو با مجید مجیدی/ نباید فضا را خشن کنیم
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین





