سینماسینما، آرش عنایتی
در دهه ۳۰ و در اوج دوران پاک‌سازی‌‌های استالینی، کسنیا مادر دو دختر و فرزند روشن‌فکری که دشمن خلق پنداشته شده است در فیلم «مردن ترسناک نیست» در اتاق بازجویی مخیر است تا میان زیست اخلاقی و مخبری یکی را برگزیند!
لف کولیدژانف از نمایی دور و برفی از دو دختر جوان که در انتهای کادر هستند آغاز می‌کند و در انتهای رجعت به گذشته‌اش، با نمایی دور از دو دختر بچه و بزرگ‌سال همراه‌شان در منتهای کادر به پایان می‌رساند(حرکت از روشنایی به تاریکی در تصویر و حرکت از نادانی به دانایی در مفهوم-با آن تاکید موکد بر عظمت کلیسا). در این میان آن‌چه رخ می‌دهد نابودی هنرو اندیشه (دختر و پدر) است در رژیمی تمامیت‌خواه.
کولیدژانف آن‌قدر عمر کرده بود تا روزگار آب شدن یخ‌ها را از سر گذرانده باشد و آن‌قدر هم آگاه بود که با همان نمایِ برفیِ نخست نشان دهد که آن‌قدرها هم خوش‌بین و خوش خیال نیست، اما به قدری هوشمند است که رندانه، تصویر مادری بر سر آرامگاه فرزندش را در همان نماهای آغازین به تصویر بکشد تا وجوه گوناگون مفهوم مادر بودن — از مادرِ کسنیا گرفته تا خودِ کسنیا و مادرِ شهید — را در هم بیامیزد.
کولیدژانف با کمک اُلگا کابو(در نقش کسنیا) استیصال و در عین حال توانایی زنی آزاده را در نظام سرکوب به تصویر کشیده، جایی که چنگال سیستم توتالیتر -چنان هر جای دیگری- گلوی اخلاق را می‌درد!
عنوان کنایی فیلم «مردن ترسناک نیست» یا «مرگ هراسناک نیست» هم برای آزادگانی چون کسنیا معنا می‌یابد -جایی که حنای مرگ در ازای از دست دادن شرافت و اخلاق رنگ می‌بازد- و هم برای مهره‌های سیستم سرکوب با معناست. زمانی‌که شرافت در قامت زیبای معشوق رخ می‌نمایاند…
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- «پایان یک دوران زیبا»؛ سازش
- ماجرایِ ظریفِ وزارت خارجهی سوئیس
- آینهی استاد!
- «بیچاره، پاول بیچاره»؛ جشنِ تشییع!
- «تشخیص: نافرمانی»؛ داستانی آشنا!
- پسا سولاریس!
- فیلم «۹۷۷»؛ پسا سولاریس!
- «ستاره»؛ آکواریوم
- «شوهر ستاره»؛ حقیقتی منبعث از زندگی و تجربهی زیستهی بخشی از زنان
- به وقت فرعون
- «بچه مردم»؛ فیلمی که به دیگران جوالدوز میزند، اما از زدن سوزن به خودی باز میماند
- ذلت ماندن یا لذت رفتن و رستن!
- قابهای رنگین از روزگاری ننگین!/ نگاهی به فیلم ۱۹۷۶
- سقوط قهرمان، فروپاشی جامعه/ نگاهی به فیلم «اعدام»
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور می‌کند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی می‌کند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
