سینماسینما، محمد حقیقت – پاریس
دومین اثر سینمایی لورا واندل به موقعیت کودک مریض چهار سالهای به نام آدام میپردازد که به دلیل سوءتغذیه، به دنبال حکم دادگاه، در بخشی از بیمارستان بستری شده است. دوربین این کارگردان در یک وحدت زمان (یک شب)، یک مکان (بخش ویژه کودکان بیمارستان) میگذرد و همه را اسیر خود میکند. کارگردان با شیوهای که به کار برده، همچون استیل فیلمسازان بلژیکی، برادران داردن، دلشورههای دو نفر، مادر این کودک با بازی آناماریا وارتولومی، و یک پرستار بیمارستان با بازی لیا دراکر، را با تماشاگر در شبی طاقتفرسا تقسیم میکند.
چه در سینما و چه در رمان، بیمارستان مکانی محبوب برای داستانهای تخیلی بسیاری به کار رفته و محبوبیت داشته است، اما در اینجا داستانی رئال در جریان است و سخت هم تماشاگر را درگیر میکند. لورا واندل، به نوبه خود، با به تصویر کشیدن یک سرپرستار که با وجود خطر مخالفت با مافوقهایش، تلاش میکند به کمک یک مادر جوان شکست خورده بیاید زیرا که او ناامیدانه پسر چهار سالهاش را در بیمارستان به حال خود رها کرده و نمیداند چه بکند.

انتخاب کارگردان برای ایجاد فضای مناسب با سوژهاش، با دوربین روی دست است که روی شخصیت اصلی تمرکز دارد، قاببندی بسته و عمق میدان کم و مکرر که پس زمینه را محو میکند، به کار گرفته شده است. داستان ماجرایی واقعی را تا مغز استخوان گیرا، در عین حال خفهکننده پیش میبرد. محیط هزارتو مانند اینجا تقریباً شبیه زندان میشود و در مدت زمان یک ساعت و ۱۸ دقیقه، موفق میشود زندگی روزمره دشوار یک بیمارستان را بدون فراموش کردن عنصر انسانی روایت کند. به طور خلاصه، میتوان این اثر را در نوع سینمای اجتماعی بسیار خوب ارزیابی کرد.
مادر در شرایط خاصی که این کودک با آن روبهرو است و وابستگی عمیقی که به وی دارد، نمیتواند از او دل بکند. اما قوانین بیمارستان دست و پا گیرتر از آن است که مادر بتواند تمامی شب را در کنار فرزند بماند. در لحظاتی بحرانی که برای کودک چهار ساله پیش میآید سر انجام به مادر آدام اجازه میدهند تا فراتر از ساعات ملاقات تعیین شده توسط قاضی، نزد پسرش بماند. اوضاع زمانی پیچیدهتر میشود که او بار دیگر از ترک پسرش امتناع میکند، چرا که با تشخیص شکستگی بازوی آدام روبهرو میشود و او قطعاً باید وزن اضافه کند!
در بخش ویژه همه جا شلوغ و پرجنب وجوش است و بوق مانیتورها، در میان سر و صداها و نالهها از سایر اتاقها، نتایج آزمایشها، تعویض سرم، برداشتن لولههای معده، و خارج کردن کاتترها، همه جا را پر کرده است. بیچاره آدام، با آن وضعیت ضعیف در تختی که برایش خیلی بزرگ است، پا میکوبد، گچش را در حمام خیس میکند، لباس خوابش را کثیف میکند. لحظهای که او معصومانه میگوید: «نمیخواهم مرده باشم.»، بدون اینکه متوجه باشد حرفهایش بسیار دلخراش و دردآور است… این فیلم را میتواند یکی از قویترین آثاری دانست که در این ماه در فرانسه به نمایش عمومی در آمده است.
«منفعت آدام» برای اولین بار در بخش هفته بینالمللی منتقدین کن ۲۰۲۵ به نمایش در آمد و با استقبال بسیار روبهرو شد. این فیلم در روز اول نمایش خود، چهار شنبه ۱۷ سپتامبر تعداد ۹۰۱۸ تماشاگر در فرانسه داشت.
کارگردان: لورا واندل
وی در سال ۱۹۸۴ در بروکسل بلژیک به دنیا آمد. پدرش سینماگر بود. در مدرسه سینمایی آنجا به تحصیل پرداخت. او کار خود را در سال ۲۰۰۷ با فیلم فارغالتحصیلیاش، «دیوارها»، آغاز کرد که در جشنوارههای متعددی انتخاب شد، همچنین دومین فیلم کوتاه او « او منفی» بود. او در سال ۲۰۲۱، اولین فیلم بلند خود، «یک دنیا»، را کارگردانی کرد که جوایزی را در جشنواره فیلم کن، جشنواره فیلم BFI لندن و جوایز فیلم Magritte دریافت کرد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- ستایش سینمای ایران و کشف سینمای کریم لکزاده در جشنوارهای فرانسوی
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- «دیگِر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- کدام فیلمها اسکاری خواهند شد؟
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





