سینماسینما، مینو خانی
در حالی که در محاصره اخبار ناگوار پاندمی کووید ۱۹ در ایران و همه جهان هستیم و رکوردهای جدیدی در آمار مرگ و میر و ابتلا به بیماری و ظهور انواع جهش یافته این ویروس در همه جهان ثبت میشود، شبکه پنج تلویزیون ایران اقدام به پخش سریال «با هم»، سریالی درباره کرونا در ایام ماه مبارک رمضان کرده است.
سریال «با هم» (To Gether Be) به کارگردانی و نویسندگی «پنگ سان یوان» و بر اساس داستانهای واقعی ساخته شده تا مواجهه مردم با ویروس کرونا در کشور چین و مبارزه برای ریشهکن کردن آن را به تصویر بکشد. مسلما سریال اتفاقمحور و نوعی وقایعنگاری است و حتی شخصیتها بر اساس روند اتفاقات حضور مییابند. برای همین است که هر یک یا دو قسمت از سریال یک عنوان فرعی دارد تا راوی داستان شخصیت دیگر و بخش دیگری از روایت باشد؛ داستانهایی که در نهایت با هم حادثه هولناکِ آخرالزمانیِ پاندمی کووید ۱۹ در جهان را رقم میزنند.
قطعا مثل هر اثر نمایشی دیگر درباره یک رخداد طبیعی و غیرانسانی سریال «با هم» تاثربرانگیز و حیرتآور است. شاید اگر با چشم خود آن اتفاقات را ندیده بودیم و با گوشت و پوست درگیر آن نشده بودیم، باور کردن چنین حادثهای امکانپذیر نبود. مواجهه انسانها با این بیماری در همه جای دنیا به نوعی شبیه همدیگر است و خیلی راحت میتواند برای هر کس در هر جای جهان قابل درک و باور باشد.
اما نقطه قوت سریال «با هم» این است که گرچه بر اساس واقعیت است ولی وجه روایی، نمایشی و احساسی آن بسیار پررنگ است. سریال پر است از لحظههایی که حتی اگر با این بیماری مواجه نشده بودیم هم احساس همذاتپنداری ما را برمیانگیخت؛ مثل لحظه باشکوه ورود اتوبوسهای کادر درمان در ورود به ووهان یا کامیونهای کمکهای مردمی به اهالی ووهان که همراه با موسیقی و تاکید بر چهره و نگاه پر از لذت چند نفری که دوربین به آنها نزدیک میشود و قرار است یکی از شخصیتهای داستان پرغصه کووید ۱۹ باشد. یا احساس همدردی با کودکی که پدر و مادرش بر اثر ابتلا به بیماری در بیمارستانی در ووهان بستری شدهاند و او مجبور شده نزد عمو و عمه خود بماند اما پنهانی از آنها راهی ووهان شده تا پدر و مادر خود را ببیند. تمام لحظهها و دیالوگهای این بخش، تاثربرانگیز است و به شدت احساس همدردی مخاطب را برمیانگیزد؛ یا احساس مسئولیت دو پزشک جوان که یکی از شانگهای و دیگری از روستای خود به جای حضور در کنار خانواده در شب سال نو چینی تصمیم میگیرند به ووهان بروند تا به کادر درمان کمک کنند، حتی وقتی پزشک جوان خاکستر پدر دوست پزشکش را که به دلیل درگیری در بیمارستانی در ووهان نتوانسته در مراسم تشییع و سوگواری پدرش شرکت کند، برایش میآورد همراهی مخاطب را برمیانگیزد، چرا که حادثه تلخ انسانی، مرگ و از دست دادن را شاهدیم.
قطعا ساخت چنین سریال پر حادثه، پر لوکیشن و پر شخصیت در ایامی که چین نیز هنوز به نوعی درگیر این بیماری است، کار سخت و طاقتفرسایی بوده است، خصوصا که بر اساس داستانهای واقعی ساخته شده است، نوشتن، پرداخت و ساخت چنین فیلمنامهای حتما انرژی زیادی از نویسنده، کارگردان و عوامل سازنده گرفته است. اما چرا چنین اتفاقی رخ میدهد؟ و چرا تلویزیون ایران آن را پخش میکند؟ آن هم در مقطع زمانی که هنوز زمان زیادی از تفاهنامه ۲۵ ساله با چین نگذشته و هنوز واکنشهای زیادی در جامعه ایران نسبت به این اتفاق وجود دارد و خصوصا که چین به عنوان متهم ردیف اول شیوع این بیماری، چه عمدی و چه غیرعمدی، در جهان مطرح است؟
پاسخ کوتاه اما بسیار عمیق است و نیازمند شناخت جامعه چین است که همه دنیا امروز مستقیم و غیرمستفیم به او وابستهاند. پاسخ آیا این نمیتواند باشد: چون چین کمونیست سالهاست که با تفکر «هژمونی» دست و پنجه نرم کرده و خوب میداند در چه زمانی چه کنش و واکنشی از خود نشان دهد تا همه چیز بر وفق مراد او پیش برود؛ احساس همذاتپنداری مخاطب را با روایتهای انسانی که برای همه جهان خصوصا در این مقطع زمانی قابل باور است برمیانگیزد، ولی این سریال زمانمند و مکانمند است. تاریخها و مکانهای ذکر شده در سریال با بازیگرانی که غیر از شرق دور در جایی دیگری نمیتوان شبیه آن را پیدا کرد شناسنامه و هویت چینی دارد و به این ترتیب این سریال در شرایطی که بسیاری از کشورهای دارای صنعت فیلم و سریال درگیری جدی در مواجه و کنترل بیماری دارند، آن را به عنوان اولین و شاید بهترین اثر نمایشی درباره کووید ۱۹ ثبت میکند و بدین ترتیب در تاریخ امروز و فردا ماندگار میشود و فرداها و مخاطبانی که فرداها میآیند چینیهایی را میبینند که درگیر یک بیماری وحشتناک شدهاند و با آنها همراه و همدرد میشوند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- افزایش مرگ چهرههای مشهور؛ در چین چه خبر است؟
- لغو یک جشنواره سینمایی به دلیل شیوع دوباره کرونا/ جشنواره شانگهای در سال ۲۰۲۳ برگزار میشود
- کاهش پروتکلهای بهداشتی؛ جشنواره کن بدون ماسک و تست کرونا برگزار میشود
- سالنهای سینما و تئاتر با ۸۵.۷۱ درصد بیشترین رعایت پروتکل ها را داشته اند
- خبرنگارانی که سال ۱۴۰۰ آخرین برگ دفتر زندگانیشان شد
- دبیر شورای صنفی نمایش: منتظر نظر سازمان سینمایی برای اکران در نوروز هستیم
- کرونا، سینما و جشنوارهای با حاشیههای بی پایان
- تست کرونای گروههای «تئاتر فجر» قبل از اجرا/ حذفی که جایگزین ندارد
- رییس کمیته مسابقات سازمان لیگ : مدیریت ورزشگاه در حضور تماشاگران سختتر از مدیریت سینما است!
- گفتوگو با داوود موثقی/ اگر سیاستگذاران ما دغدغه فرهنگ داشتند شدت رکود در سینما در این حد نبود
- فعالیت سینماها به حالت عادی بازمیگردد
- حلول روح دنکیشوت در بهروز افخمی
- جزئیاتی از چهلمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر
- احتمال پایان محدودیتهای کرونایی سینماها قوت گرفت
- سینماهای اتریش تعطیل شدند/ آغاز قرنطینه عمومی از اول آذر
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





