پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

سینماسینما، فرزانه متین

فیلم «گناهکاران» Sinners ساخته‌ی رایان کوگلر، یک ماجراجویی سینمایی جسورانه است که وحشت را در کنار موتیف اصلی فیلم یعنی موسیقی بلوز با بافت غنی همنشینی سیاه پوستان در می سی سی پی دهه ی ۱۹۳۰ به تصویر می کشاند. در واقع می توان گفت «گناهکاران» از آثاری است که به درستی به سیاه پوستان ‌و موسیقی شان ادای دین می کند.

داستان فیلم در پس زمینه ی تنش نژادی و آشوب فرهنگی شکل گرفته است که به زندگی دو برادر دوقلو به نام های اسموک و استک با بازی مایکل.بی جردن می پردازد که برای تاسیس کلوب جوک به زادگاه خود می سی سی پی باز می گردند، اما یک اتفاق شریر، آنها را وارد مسیری بی بازگشت می کند.

داستان فیلم چند خطی است. ما در داستان با درد کهنه سربازان جنگ جهانی اولی رو به رو هستیم (اسموک و استک) که در هر کجا با خود شر می آوردند و‌در مقابل با پسر عمویشان، سمی مواجه ایم ‌که فرزند یک‌ کشیش متعصب است تا حدی که گیتار را نجس می داند اما سمی به دلیل علاقه اش به موسیقی بلوز که بخشی از هویت سیاهپوستان است، از خانه اش فرار می کند تا به دنبال علاقه اش برود. فیلم دارای دو نیمه ی قوی است در نیمه ی اول، کارگردان رنگین پوست، به معرفی شخصیت ها می پردازد و به روایت عمق می دهد در افتتاحیه کلوب این دو برادر، افراد از هر نوع نژاد و جنسیتی گردهم آمده اند. در این بخش ژانرِ غالب، اکشن و ‌موسیقایی است. تمام رنج ها، دلخوشی ها و عقده های روانی و اجتماعی سیاهپوستان در این نیمه پررنگ تر می شود، اما در نیمه ی دوم با چرخش ناگهانی ژانر و یک نوع غافلگیری رو به رو می شویم در اینجاست که ما از کوگلر رو دست می خوریم.

فیلم‌ حال و هوای خون آشامی به خود می گیرد و ما با ومپایرهای اسطوره ای رو به رو هستیم که سیر، نقره، سیخ چوبی و در نهایت طلوع خورشید آن ها را از پا در می آورد. این نوع داستان سرایی جدید، ما را وارد یک دنیای سورئال یا شبه فانتزی می کند.

«گناهکاران» از منظر فنی به شدت از آثار قوی به شمار می رود. فرم بصری که با پالت رنگی، نورپردازی به جا، لنزهای مختلف و طراحی لباس رعایت شده است یک اثر ۱۳۷ دقیقه ای بدون خستگی را برای مخاطبان فراهم می کند. «گناهکاران» از پرسروصداترین آثار سینمایی ۲۰۲۵ بوده و با این که با بودجه ی محدود ساخته شده در گیشه فروش خوبی داشته و تاکنون توانسته پنجمین فیلم پرفروش ۲۰۲۵ شود.

موسیقی متن با الهام از افسانه های بلوز، دلتا و اجراهای زنده، نقش محوری در این اثر دارد که می توان گفت  به خودی خود به عنوان یک شخصیت عمل می کند. مایکل.بی جردن با اجرای دوگانه ی جذاب، تفاوت های ظریف بین دو برادر را نیز به خوبی به تصویر می کشاند.از زیباترین سکانس های گناهکاران، رقص خون آشام های سفید پوست ‌‌و سیاه پوست در کنار یکدیگر است که می توان گفت کنایه آمیز است. هر چند که پایان بندی فیلم کلاسیک و بسیار کلیشه ای است اما فراتر از ارزش سرگرمی اش، «گناهکاران» را باید یک نقطه فرهنگی مطرح کرد که اتکای هالیوود را به فرانچایزها و دنباله ها به چالش می کشاند.

دیدگاه کوگلر نشان می دهد که مخاطبان مشتاق داستان سرایی نوآورانه هستند که تجربیات و تاریخ های متنوع را منعکس می کند.