این روزها جو فوتبال همه را دربرگرفته است و واقعا در مقطع حساس کنونی فوتبال قرار گرفتهایم. در همین شرایط خوشبختانه تیم ملی دارد کاملا بیحاشیه کار خودش را انجام میدهد. البته اگر آقای کیروش و این فدراسیون فوتبال کلمبیا و مهدی طارمی را در نظر نگیریم! مثلا در روابط آقای کیروش و برانکو به مرحلهای رسیدهایم که اگر برانکو زیر دوش حمام برای خودش آواز بخواند و بگوید «ک» به سرعت آقای کیروش بیانیهای صادر میکند و میخواهد که سوسمارها زیر دوش آواز نخوانند، اصلا تا تیم ملی برمیگردد حمام نروند. اینها نشان میدهد که این جام واقعا جام پیچیدهای است و فهمیدن و تحلیل آن خیلی دشوار شده است. به شکلی که علی کریمی هم موقع تحلیل واژه کم آورد و مجبور به استفاده از فارسی سخت شد. البته ما انتظار داشتیم چند دقیقه بعد از انتشار کلیپ تحلیل کریمی، او پیامی صادر کند و بگوید جملات من تقطیع و همگامسازی شده بود اما این اتفاق رخ نداد چون کریمی سیاستمدار نیست. به هرحال همانطور که گفتیم جام، جام پیچیدگیهاست. مثلا حتی معلوم نیست ما باید به کدام تیم چند تا گل بزنیم. چون یک عده هستند ناراحت میشوند میگویند به فلانی زیادی گل نزنید به بهمانی زیاد گل بزنید. خب خیلی خوب است که ما الان به انگلیس شش تا گل میزدیم ولی مشکل این جاست که انگلیس نمیتواند توی این مسابقات حضور داشته باشد. کاش هنوز که بقیه بازیها را انجام ندادهایم همه بگویند چند تا گل دوست دارند تا بعدا دلخور نشوند.
این چند تا گل زدن یک طرف، بعد از هر گل هم باید خیلی حواسمان باشد بازیکنان را کنترل کنیم که شادی بعد از گلشان جنجالی نشود و به یاد کسانی که در تیم ملی حاضر نیستند اعداد مختلف را نشان دهند. اصلا ما توصیه میکنیم این بار که باز بازیکن خوبمان مهدی طارمی اشتباهی یا به درستی گلی به ثمر رساند، سریع یک نفر برود باراندازش کند و نگذارد برود سمت دوربین و عدد نشان دهد. یا حداقل سانسورچیان عزیز مرحمت کنند و آن لحظه یک آباژور بگذارند جای طارمی. ما که چیزی برای از دست دادن نداریم و حتی گزارشگران دیگر کشورها هم میدانند ما یک چیزهایی را میبینیم یک چیزهایی را نمیبینیم، اما اگر بخواهیم جواب آن گزارشگر را بدهیم باید بگوییم که: «داداش ما جکی چان دیدهایم با اعمال شاقه، تو از چی با ما صحبت میکنی!»
برچسبها: مهدی طارمی
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





