روزنامه کیهان در مطلبی نوشت: یکی از اهالی سینمای شبه روشنفکری به عنوان داور جشنواره سلیمانیه کردستان عراق، در این جشنواره شرکت دارد. این درحالی است که هنوز چند روزی بیش از تجزیهطلبی اقلیم کردستان عراق نمیگذرد که براساس اسناد و مدارک و شواهد معتبر با طراحی اسرائیل و حمایت مستقیم عوامل و عناصر صهیونیستی، علیرغم مخالفت همه نیروهای ملی و دینی و آزادیخواه انجام شد
حضور در مقام داوری جشنوارهای وابسته به حاکمان آلت دست صهیونیستها در کردستان عراق، جز تایید صریح این طرح صهیونیستی معنای دیگری نمیتواند داشته باشد. سابقه حمایت و تایید تجزیهطلبی صهیونیستی توسط شبه روشنفکران به اولین روزهای پیروزی انقلاب اسلامی و تجزیهطلبی برخی نیروهای ضدانقلاب مناطق کردنشین ایران مانند «حزب دمکرات» و «کومله» به سرکردگی یک روحانینمای ساواکی به نام شیخ عزالدین حسینی برمیگردد که با طرحهای چندین ساله عوامل اطلاعاتی اسرائیل در کردستان تحت عناوین «کریستال» یا «بلور» و همچنین طرح «نیزه سه سر» شکل گرفت. در آن ایام نیز شبهروشنفکران در تشکلهای مختلف (که در آن روزها بیشتر ظاهر سیاسی داشتند) به طور تمام قد از این تجزیهطلبی دفاع کرده و تحت عناوینی مانند آزادیخواهی با صدور اعلامیههای گوناگون و حضور مستقیم از آن حمایت مینمودند. امروز که دیری است ماجرای همه آن گروهکهای به اصطلاح سیاسی به پایان رسیده، شبه روشنفکری بیشتر در قالب و اشکال ظاهرا فرهنگی و هنری نمود پیدا کرده و خصوصا در حیطه سینمای ایران با شارژ و تحریک برخی عناصر خام و سطحی و سوءاستفاده از سادهاندیشی آنها، همان نوای سابق خود را در حمایت از تحرکات صهیونی در عرصه تجزیهطلبی دنبال مینمایند. حتما چندی دیگر نیز در ارائه کارنامه حضور به اصطلاح جهانی این سینما، داوری جشنواره سلیمانیه کردستان عراق (که قطعا با هماهنگی و زمینه چینی باندهای جشنوارهای داخلی صورت پذیرفته) را از جمله نقاط قوت خود محسوب میکنند!پس از افتضاحاتی که در جشنواره فیلمهای به اصطلاح ایرانی در کلن و برلین اتفاق افتاد و پس از نمایش فیلمهای ضدایرانی در فستیوالهای انسی فرانسه و ونیز و بعد از ادامه روند سرمایهگذاری محافل معلومالحال بیگانه روی برخی آثار این سینما (که از حالا برای اسکار سال آینده کاندیدا شدهاند!)، اینک حضور یک داور ایرانی در جشنواره فیلم اقلیمی ساخته و پرداخته صهیونیستها، یکی دیگر از نقاط سیاه کارنامه حضور خارجی این سینما در سال جاری به شمار میآید.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تاکستان بی ثمر /درباره تعدد جشنواره های سینمایی که هیچ کارکردی ندارند
- بنیاد ایرانشناسی برگزار میکند؛ نشست تخصصی روایت وطن در سینمای ایران
- امروز، روز ملی سینما نیست!
- سینما در ذات خود معترض است/ بررسی تاریخچه «سینمای اعتراضی» در ایران در گفتوگو با احمد طالبینژاد
- تیرهتر از شب/ نگاهی به فیلم «مجبوریم»
- انگار این همهی جهنمی باشد که در دلِ این دنیای بیرحم به قاب درآمده/ نگاهی به فیلم «مجبوریم»
- سیلی سرخ/ نگاهی به فیلم «مجبوریم»
- در دیار خود غریب/ نگاهی به فیلم «مجبوریم»
- ققنوسی که از خاکستر برنخاست/ نگاهی به فیلم «مجبوریم»
- توضیحات داریوش مهرجویی دربارهی ویدیوی دوم و ماجراهای نمایش فیلم «لامینور»
- چرا پروانه نمایش «لامینور» را تمدید نمیکنید؟/ یادداشت علیرضا داودنژاد
- چاقوکشی برای رسیدن به حق!/ درباره لزوم فاصلهگذاری بین هنرمند و انسان خوب
- سینمای ایران از نفس افتاده است
- «مجبوریم» بهترین فیلم از نگاه مخاطبان جشنواره وزول شد
- از تاریکی گفتن موجب روشنایی نمیشود/ سینمای ایران نیازمند فیلمهایی است با تم امید و جسارت
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
