به گزارش سینماسینما، ایرج تقیپور (یکی از مسئولان فارابی در دهه شصت) در آخرین مصاحبه اش با هفته نامه تماشاگران امروز حرف های جالبی زده است که در زیر بخش هایی از آن را می خوانید:
+ احمد نجفی در یک مصاحبه گفته بود برای اینکه فردین بازی کند از نهادهای مذهبی در قم برایش نامه گرفته بودند ولی محسن مخملباف آن مجوز را پاره کرد و گفت اجازه نمیدهد یکی مثل فردین روی پرده سینما برود. فقط هم او نبود؛ ملکمطیعی هم در خاطراتش میگوید یک آقایی که بیشتر کار تلویزیونی میکرد، گفته بود اگر ملکمطیعی بخواهد بیاید بازی کند من بازی نمیکنم. فقط این نبود که میل شخصی آقای بهشتی یا انوار باشد.
+ من میدانم در یک جلسه آقای بهشتی به آقای فردین گفته بودند که فعلاً اوضاع اوضاعی نیست که بشود در آن فردین با هویت سوپراستاریاش فیلم بازی کند. عجالتا زمان مناسبی نیست بگذارید زمان بگذرد. او تلاشش را کرد اما امکان بازی کردنش در دهه ۶۰ وجود نداشت. حالا اینکه یک عده میگویند که ضرغامی وقتی مسئول بود مجوز بازی ایرج قادری را داد، اینطور نیست؛ باید چند سالی میگذشت که گذشت و به طور طبیعی نوبت به ضرغامی رسید.
+ یادم است که آقای ایرج قادری در همان سالهای اول دهه شصت آمد وسط ساختمان امور سینمایی ایستاد و با صدای بلند گفت من اشتباه کردم، بگذارید به سینما برگردم. طنین صدایش آدم را خرد میکرد…
+ سوسن تسلیمی خودش ول کرد رفت. اینجا که خیلی هم روابط خوبی داشت و مورد احترام بود. خودش تصمیم گرفت برود آن طرف و هر چیزی دلش خواست بگوید.
+ چه کسی برای خانم فریماه فرجامی مشکل تراشید که نتواند بازی کند؟ مدیریت سینما کشور؟ چه کسی مانع کار ایشان شد؟ خب ایشان خودشان به شرایطی رسیدند در زندگی شخصیشان که دیگر از بازیگری دور شدند. دیگر اشتباهات زندگی شخصی این آدمها را که نباید بیاندازید گردن بهشتی و انوار.
+ ببینید، رک و راستش این است که آنها فیلمهای صحنهدار بازی کرده بودند و نمیتوانستند در شرایط بعد از انقلاب بازی کنند. تازه فردین که رفتار شخصیاش در فیلمها مشکلات اخلاقی نداشت، جمشید آریا که از این مشکلات نداشت هم در شرایط بعد از انقلاب برگشتنشان سخت بود، چه برسد به آنهایی که این برچسب روی پیشانیشان خورده بود.
مسئله فردین و ملکمطیعی و خیلی از دوستان دیگر این بود که میخواستند سوپراستار بازی کنند، کرمرضایی چنین ادعایی نداشت.
+ در آن سالها خانم فائقه آتشین در بزرگراه مدرس تصادف کرده بود و از ماشین پیاده شده بود و عصبانی بود از اینکه چرا کسی که با او تصادف کرده او را نشناخته. درد دوستان معترض عموما درد سوپراستاری بود، نه فیلم بازی کردن و سینما.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- کارنامه بازیگری سوسن تسلیمی به بهانه حضور در آثار بیضایی/ تلاقی همزمان نبوغ بازیگر و بازیگردان
- سوگوارهای برای بهرام بیضایی/ مکاشفه در زندان روح وقتی همه راهها به رویت بسته شده
- درباره بازیگران زن مولف سینمای ایران/ ترانه علیدوستی؛ آخرین بازیگر زن مولف
- کالبد شکافی کارنامهی سینمایی بهرام بیضایی/ نگاهی به کتاب «موزاییک استعارهها»
- پردهخوانیِ شیرینِ رنجهای ناشنیده و ناگفته!
- برترینهای سینمای ایران در صد سال اخیر به انتخاب نویسندگان سینماسینما/ بخش چهاردهم
- برترینهای سینمای ایران در صد سال اخیر به انتخاب نویسندگان سینماسینما/ بخش سیزدهم
- تولد بیضایی و یک سکانس طلایی (۱۲)/ علی اصغر کشانی
- تولد بیضایی و یک سکانس طلایی (۹)/ نغمه خدابخش
- تولد بیضایی و یک سکانس طلایی (۸)/ ندا قوسی
- تولد بیضایی و یک سکانس طلایی (۶)/ فرهاد خالدی نیک
- تولد بیضایی و یک سکانس طلایی (۱)/ ساسان گلفر
- برشهای کوتاه/ صحنههایی از بازی کریم اکبری مبارکه در «مرگ یزدگرد»
- برشهای کوتاه/ سکانسی از «باشو غریبه کوچک»
- حالا ما به همه گفتیم زدیم شمام بگید زده خوبیت نداره/ درباره بهمن مفید
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
آخرین ها
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»





