بررسی ارتباط فیلم آژانس شیشه ای در دوران اصلاحات و فیلم بادیگارد در دوران اعتدال می تواند مقایسه جالبی باشد اما بحث در مورد ریشه این فیلم ها می تواند فراتر از این مقایسه شود.
ابراهیم حاتمی کیا نشان داده که فردی ارزشی است که نمونه های قابل توجه ایثار و شهادت را دیده و ثبت کرده است. او در سال های گذشته به اشکال گوناگون تلاش کرده تا به بیان دغدغه های قهرمانان آن دوران بپردازد و آنچه آن ها در متن تحولات سال های بعد از دوران ایثار و شهادت تجربه کرده اند را به تصویر بکشد. او عملا با هنر فیلمسازی خودش به ثبت و تداوم این تجربه ها کمک می کند. این دغدغه در همه آثار حاتمی کیا موج می زند به همین دلیل باید آثار و دغدغه او را فراتر از قیاس دو مقطع زمانی ساخت آژانس شیشه ای و بادیگارد در دهه ۷۰ و ۹۰ دانست.
ابراهیم حاتمی کیا را فیلمساز موفقی می دانم که دغدغه های نابی دارد و میان این دغدغه ها و واقعیت های جامعه ایجاد رابطه می کند. هنر متعهد و هنری که فقط برای هنر نیست، همین مفهوم را دارد. فیلمسازی مانند حاتمی کیا با ارزش ها و باورهایش زندگی کرده و از زمانه خودش نیز عقب نمانده است تا بتواند متناسب با تحولات اجتماعی و پررنگ یا کمرنگ شدن آثار یک دوران حیات جامعه، به بیان تحولات بپردازد.
حاتمی کیا در فیلم بادیگارد سعی می کند از درون به دغدغه های فردی که با این ارزش ها زندگی کرده و با این ارزش ها زندگی اش را شکل داده بپردازد و او را با مخاطب آشنا کند. حاج حیدر ذبیحی در بادیگارد نمادی از بازماندگان عصر حاکمیت ارزش ها در جامعه است. به خصوص دورانی که در جریان دفاع از کشور، اسطوره های بی مثالی آفریده شدند. ابراهیم حاتمی کیا به دلیل اینکه در متن آن جریان ها زندگی کرده و به ثبت آن وقایع در دوران دفاع پرداخته است، تلاش می کند تا دغدغه ها و نگرانی های بازماندگان دوران ایثار و شهادت را با زبان روز و مطابق با واقعیت متن جامعه مطرح کند. این موضوع زمانی ارزش خود را بیشتر نشان می دهد که جامعه از آن دوران و ویژگی های آن زمان دور شده است و آن ارزش ها و باورها در متن تحولات عمیق جامعه در حال فراموشی است. فیلمساز می کوشد با بیان این دغدغه ها و به تصویر کشیدن تعارض ها، باورهای آن نسل را که در وانفسای تحولات سریع جامعه نشان بدهد. او در فیلم بادیگارد این ماموریت را به خوبی به سرانجام رسانده و موفق بوده است. در دورانی که بهره گیری سیاسی از ارزش ها و باورهای دوران ایثار و شهادت در کنش ها و رقابت ها، برجسته شده است، حاتمی کیا می کوشد تا به انتقال ارزش ها، فراتر از معادلات سیاسی، رقابت ها و کنش های موجود بپردازد. باید تاکید کرد که این کار را با استفاده از تکنیک های مناسب انجام داده تا به خوبی تصویر تحول اجتماعی و شخصیت ارزشمدار داستان را به تصویر بکشد.
تماشای فیلم بادیگارد برای کسانی که با آن ایام بیگانه هستند و تصویر درستی از نفوذ ارزش ها بر خلاف تحولات امروز ندارند، بسیار مفید خواهد بود. جوانان می توانند، فراتر از فضای سیاست زده این روزها، با واقعیت های یک نسل که توانست با انرژیِ اعتقاد، باور راسخ و شهادت، الگوهای بی نظیری از مقاومت و مبارزه را در تاریخ تحولات بشری به جای بگذارد، آشنا شوند. در حال حاضر به دلایل سیاسی این ایثارگری ها از اذهان فراموش شده است. نه تنها نسل جدید، بلکه افرادی که به همان دوران تعلق دارند نیز باید فراتر از ملاحظات و بهره برداری های سیاسی و به منظور بازیابی ارزش هایی که نباید بازیچه سیاست قرار بگیرند، نگاهی به این دوره و یادگاران آن داشته باشند.
منبع: مهرنامه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- حاتم بخشیهایی که ابراهیم را از سینمای ایران گرفت
- آیا فیلم حاتمیکیا به جشنواره فجر میرسد؟
- روایتی نوین از ابراهیم حاتمیکیا؛ پروژه «موسی کلیمالله» چگونه به ابراهیم حاتمیکیا رسید؟
- صداوسیما به از کرخه تا راین هم رحم نکرد!
- حاتمیکیا چرا ساخت سریال «موسی(ع)» را پذیرفت؟
- فاشیسم، آرمانگرایی و پایگاه امنِ ایدئولوژی
- یادداشت حاتمی کیا در پی درگذشت نادر طالب زاده
- چرخشهای ناگهانی/ کوتاه درباره فیلم «شب طلایی»
- قصهی خانه مادربزرگ/نگاهی به فیلم «شب طلایی»
- یک ریسک بزرگ/ نگاهی به فیلم «شب طلایی»
- تکرار کلیشهها/ نگاهی به فیلم «شب طلایی»
- رونمایی از لوگو و تیزر فیلم سینمایی «شب طلایی»
- نمایش ۱۰ فیلم مرمت شده از گنجینه سینمای ایران در چهلمین جشنواره فیلم فجر
- نام فیلم پسرحاتمیکیا تغییر کرد
- تعبیر یک رویا/ نگاهی به «خواب ابراهیم»
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





