امین تارخ با حضور در برنامه «سی و پنج» درباره چگونگی آغاز فعالیت بازیگریاش توضیح داد و از همکاری با کارگردانان بزرگ سینمای ایران گفت.
به گزارش سینماسینما، امین تاریخ بازیگر پیشکسوت سینما و تلویزیون شامگاه شنبه ۱۵ مهر مهمان فریدون جیرانی در برنامه اینترنتی «سی و پنج» بود.
این بازیگر در ابتدای گفتگو، پس از توضیحاتی درباره محل تولد خود در مورد اولین فیلم هایی که در سینما دیده است، گفت: «در سال های ۴۶ و ۴۵ فیلم های فردین روی بورس بود و من بعدها فکر می کردم که قبل از حضور او در سینما، آنچنان خبری از تماشاگر در سینمای ایران نبود و اعتلای سینمای ایران به لحاظ تماشاگر تا حد زیادی مدیون این آدم است. دیدن بازی های بازیگرانی مانند فردین و بهروز وثوقی که بهترین بازیگران آن سال های سینمای ایران است نقش زیادی در حضور مخاطبان در سینما داشت، فیلم «قیصر» را هیچگاه نمی توان فراموش کرد و من بارها این فیلم را دیدم.»
او افزود: «از زمان نوجوانی از فیلمهای تاریخی لذت میبردم، گویی از همان زمان رقبت به آثار کلاسیک در من وجود داشت. پس از برای اینکه در کنکور هنرهای زیبا قبول شوم، یک سال بازی در تئاتر را کنار گذاشتم تا درس بخوانم.»
تارخ با اشاره به کلاس هایی که در آن دوره گذرانده است، گفت: «وقتی آدم کار را به صورت تجربی آغاز میکند و بعد وارد فضای آکادمیک میشود، جهان جدید و ارزشمندی را تجربه میکند. در آن سالها بهرام بیضایی به ما تاریخ نمایش درس میداد. برای ایفای نخستین نقشم همراه با تمام دانشجویان دانشگاه تست بازیگری دادم و برای نقش اول انتخاب شدم که برایم بسیار هیجانانگیز و باورنکردنی بود.»
این بازیگر درباره اولین تجربه بازیگری اش در سینما توضیح داد: «بعد از بازی در دو نمایش لورنزو و اتللو چندین پیشنهاد برای بازی در فیلم سینمایی داشتم. سینما را با «مرگ یزدگرد» بهرام بیضایی آغاز کردم که برایم افتخار بزرگی است.»
او در پاسخ به اینکه از بهرام بیضایی چه آموختی، بیان کرد: «وقتی دو ماه فرصت تمرین تئاتر داشته باشم و سه ماه و نیم هم سر فیلمبرداری کار بودم، فرصت بسیار زیادی است که از بیضایی بیاموزم. کارگردان هایی از جمله بیضایی، مهرجویی، کیمیایی و حاتمی هیچ وقت نمی گویند چه بکن، بلکه می خواهند تحکم نکنند. به نظرم به گونه ای همه چیز را می چیدند که بتوانی بهترین بازی را انجام دهی. اصولا چه کاری را بهتر است انجام ندهی را به بازیگر می گفتند تا بهترین او را داشته باشند.»
این بازیگر که اولین حضورش در تلویزیون با سریال «سربداران» همراه بود، در این باره گفت: «تشخیص شخص محمدعلی نجفی بود که نقش شیخ حسن جوری را بازی کنم.»
او درباره حواشی متن این سریال هم گفت: «من اصلا نشنیدم که متن سربداران را محمود دولت آبادی نوشته باشد اما شنیده بودم که به بهرام بیضایی پیشنهاد شده بود. اما متن سربداران را کیهان رهگذر نوشته بود.»
در بخش دیگر این برنامه حبیب رضایی در تماس تلفنی که برقرار شد، درباره تارخ و آنچه که از آموخته است، گفت: «حضور آقای تارخ در سریال های سربداران و بوعلی سینما نگاه مردم را به مقوله سینما تغییر داد و به نوعی اولین سوپراستارهای آن سالهای سینمای ما شدند.»
او افزود: «شاگردی امین تارخ جزو افتخارات من است. موسسهای که ایشان راهاندازی کردند، نقطه عطفی در آموزش بازیگری است. بعد از گذراندن دورهها این افتخار نصیب من شد که آقای تارخ اجازه دادند به عنوان استادیار در کلاسها حضور یابم و این اتفاق بزرگی در زندگی من بود.»
در ادامه گفتگو تارخ درباره دوبله نبودن صدایش در «سربداران» توضیح داد: «در این سریال محمدعلی نجفی این ریسک را پذیرفت که در دوبله به جای خودم صحبت کنم. همیشه این حسرت را دارم که در «سرب» به جای خودم صحبت نکردم. همچنین در «معصومیت از دست رفته» کسی باعث شد که جای خودم صحبت نکنم، خدا او را ببخشد.»
در بخش دیگر گفتگو این بازیگر پیشکسوت نظر خود را درباره تعدادی از فیلم هایی که در آنها بازی کرده است اینطور بیان کرد: ««دلشدگان» تعظیم اهالی سینما به اهالی موسیقی بود، بازی در فیلم «آنها هیچ کس را دوست ندارند» تجربه بسیار بدی بود، یکی از ظلمهایی که به من شد در رابطه با «پرونده هاوانا» بود. برای این فیلم کاندید بهترین بازیگر مرد شدم. ای کاش این فیلم نمایش داده میشد. «رییس» هم همکاری خوبی با مسعود کیمیایی بود، دوست دارم تجربه دیگری با آقای کیمیایی داشته باشم تا آن چیزی باشد که هردو مان دوست داریم انجام دهیم.»
او همچنین اعلام کرد که در سریال جدید محمدمهدی عسگرپور با عنوان «دستت را به من بده» نقش اصلی را ایفا می کند.
پایان بخش گفتگو تارخ با جیرانی به صحبت درباره انجمن بازیگران و مشکلاتی که داشته است، اختصاص یافت که تارخ دراین باره گفت: «انجمن بازیگران شانیتی که باید را ندارد و مقصر آن هم خود جامعه بازیگران هستند و هم خانه سینما. پیشنهادهای بسیاری برای انجمن بازیگران داشتم که حتی درآمدزایی هم داشت اما بهش عمده اعضا مخالفت کردند. این انجمن اگر نگین خانه سینماست، باید نگین بودن خود را نشان دهد. انجمن بازیگران باید صاحب میلیاردها ثروت باشد، زیرا اعضای این انجمن برای جمع کثیری ثروت آوردهاند.»
رییس سابق انجمن بازیگران درباره نامزدهای حضور در ریاست این انجمن گفت: «کسانی باید کاندید شوند که وجاهت لازم و توانایی اداره و پیشبرد امور را داشته باشند.»
او همچنین درباره ستارهسازی در سینما و مخالفت هایی که همیشه از قدیم با آن میشد، گفت: «اگر با خلق ستاره در سینما مخالفت شود، مردم ستاره مورد نظر خود را پیدا کرده و او را تحسین میکنند، اگر بناست حضور یک بازیگر موجب فروش بهتر فیلم یا یک تولید ملی شود، چرا نباید این اتفاق بیفتد؛ سینما روی استار می چرخد و زمانی که جلوی آن را گرفتیم نتایج منفی آن را هم دیدیم.»
تارخ درباره فیلم های کمدی هم اضافه کرد: «ما در کشوری زندگی میکنیم که دارای ملتی اخلاقمدار و تاریخ کهن است. برای این ملت فیلم کمدی هم لازم است اما کمدی که اندیشهای را برای مخاطب ایجاد کند.»
این بازیگر که سال هاست آموزشگاهی برای آموزش بازیگری دارد، درباره نسل جوانی که در حال ورود به این حرفه است، بیان کرد: «متاسفانه در بازیگران نسل جدید کسانی را داریم که حاضر نیستند فیلمنامه را بخوانند و دیالوگهای خود را حفظ کنند. وجود پدیدههایی همچون نوید محمدزاده دلیلی بر این نیست که بازی تمام بازیگران نسل جدید عمق دارد، متاسفانه باید بگویم که در بین بازیگران جوان هستند افرادی که برای ستاره شدن تنها سراغ این حرفه آمدند.»
او در پایان گفت: «سوگند خوردم که اگر کارگاه بازیگریام دو سال متوالی خروجی قابل قبولی نداشته باشد، تعطیلش کنم اما تا به حال چنین اتفاقی نیفتاده است.»
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بنیاد ایرانشناسی برگزار میکند؛ نشست تخصصی روایت وطن در سینمای ایران
- نگاهی به فیلم «کندو»/ جهانی بدون ترحم
- دو تصویر از تاریخ دوبله ایران
- ویژگیهای تفکری که سینما را از بنبست و سکون نجات داد
- یادداشت فریدون جیرانی درباره وضعیت سینمای اجتماعی؛ باور تغییر باورها
- فریدون جیرانی رئیس کانون کارگردانان شد
- امروز، روز ملی سینما نیست!
- نقش امین تارخ در ارتقای بازیگری سینمای ایران/ موزه سینما نباید از حضور هنرمندان خالی باشد
- گنجینه امین تارخ و مازیار میری رونمایی میشود
- در نشست «بررسی سینمای اجتماعی» مطرح شد؛ سینمای اجتماعی زاییده تحولات اجتماعی و سیاسی جامعه است
- «بودن یا نبودن» و تبدیل خشونت به امید/ عیاری نمونهای از عیار شرافت در سینمای ایران است
- در نشست نقد و بررسی «آبادانیها» مطرح شد؛ نقش عیاری در زبان سینمایی و تحول آن بسیار موثر است/ «آبادانیها» عدالت اجتماعی را وارد سینما کرد
- نسخه مرمت شده «آبادانیها» در موزه سینما
- پیام کانون کارگردانان به مناسبت اولین سالگرد درگذشت کیومرث پور احمد
- گزارش مراسم رونمائی از کتاب «دندان گرگ»/ یک داستان حماسی شهری
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





