این بازیگر سینما، در جایگاه تهیهکننده، از یک آلبوم موسیقی با عنوان «سَمبَل» سخن گفت که در آن از یک هنرمند جوان خراسانی حمایت کرده است.
او در سخنانی اظهار کرد: احمدرضا عبیدی خواننده آلبوم «سَمبَل» است که سلیقه جالبی در انتخاب و گزینش واژهها دارد. پس از همکاری در فیلم گربههای ایرانی با بهمن قبادی، با گروههای زیرزمینی زیادی آشنا شدم و فکر کردم که این یک مقوله بسیار مهم است. موسیقی زیرزمینی معنی و مفهوم دیگری برایم داشت. موسیقی که میل به آمدن روی زمین دارد. در واقع موسیقی این بچهها مثل موسیقیهای سیاسی گروههای زیرزمینی آمریکای جنوبی نبود و فکر کردم این موسیقی باید حمایت شود.
بهداد ادامه داد: زمانی که در دانشگاه هنر و معماری، در رشته تئاتر تحصیل میکردم، با دانشجویان سایر هنرها در ارتباط بودم و با آنها گفتوگو داشتم. طی گفتوگو با بچههای رشته موسیقی، فهمیدم که فواصل موسیقی خراسانی شباهت زیادی به موسیقی «بلوز» دارد. ما خراسانیها هم معمولا صدایمان چپکوک است و این به شغل اجدادمان برمیگردد؛ یعنی زراعت و سرودهای طایفهای و قومی در این موضوع دخیل است.
او همچنین تصریح کرد: خیلی از هنرمندان، از موسیقی پاپ برای مداحی استفاده میکنند و اثرشان را به نوحهخوانی تبدیل میکنند، در حالی که مداحی شکل دیگری از خواندن است و در حوزه دیگری تعریف میشود. این روند میان بچههای خراسان وجود ندارد که از ویژگیهای این آلبوم است. منظورم این نیست که مداحی بد است، بلکه میگویم جایگاه مستقلی برای خودش دارد.
وی در برابر این پرسش که آیا قصد دارد از سایر هنرمندان موسیقی خراسان هم حمایت کند یا خیر؟ پاسخ داد: بله. در مشهد و حومه این شهر گروههای فعالی را میشناسم که دوست دارم از آنها حمایت کنم. به هر حال این موضوع منوط به همکاری با یک شرکت پخش خوب هم هست که در آلبوم «سَمبل» اتفاق افتاده است.
حامد بهداد در پاسخ به این پرسش که چرا با وجود انتشار تکآهنگ، از آلبوم مستقل او خبری نیست؟ اظهار کرد: میخواهم به کار خودم اقرار کنم. من صدای خوبی ندارم. خواندن را به طور حرفهای بلد نیستم. منکر استعدادم در این عرصه نمیشوم، زیرا با گروههای حرفهای همکاری کردهام. از طرفی فکر میکنم بین مردن و خواندن، باید خواندن را انتخاب کنم. دلم میخواهد ساز بزنم و بخوانم. شاید مورد قضاوتهای سطح پایین یا حتی سطح بالا و دلخراش قرار بگیرم اما میخواهم قدم بزنم و آواز بخوانم.
او در همین باره ادامه داد: خیلی میل به اینکه آلبوم جمع کنم، ندارم. بیش از ۴۰ آهنگ ساختهام که فقط حدود ۱۰تای آنها را خواندهام. راستش خواننده مناسبی برای آهنگهای خودم نیستم. دنبال کسی هستم که این آثار را بخواند؛ در حالی که این قطعات را تنظیم هم کردهام. بیشتر ترجیح میدهم، کنسرتهای خیریه داشته باشم و از شهرتی که دارم در این راه استفاده کنم.
این بازیگر و خواننده در بخش دیگری از سخنانش بیان کرد: دیگر وقتش رسیده که صداوسیما روی استعدادهای جدید موسیقی سرمایهگذاری کند و دست از این رفتارهای سالخورده بردارد. ذهن صداوسیما مثل یک پیرمرد۶۰۰ ساله است، اما بهتر است مثل یک جوان ۱۶ ساله حرکت کند.
او در پایان سخنانش نیز گفت: ما این آلبوم را به استاد بزرگ شهرمان، حبیبالله بیگناه تقدیم میکنیم.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- حامد بهداد؛ بازیگر مولف و قائم به انرژی
- گلایه حامد بهداد از کمیته انتخاب فیلم برای اسکار؛ سر «پیر پسر» را بریدید
- مراسم گرامیداشت روز ملی سینما برگزار شد؛ سینمای متفاوت را خفه نکنید/ صدای ما، صدای مردم است
- واکنش تند حامد بهداد و اکتای براهنی/ ادعای داریوش ارجمند تکذیب شد؛ قرار نبود در «پیرپسر» بازی کنی
- نقدی علمی بر عملکرد صدا و سیما
- «ذهن زیبا»؛ اتفاقی زیبا در تلویزیون
- معرفی داوران بخش مسابقه تبلیغات سینمای ایران در فجر۴۳
- بزرگداشت داریوش مهرجویی در جشنواره کوروش
- «پیر پسر» در جشنواره لوکا/ فیلمی با بازی لیلا حاتمی و حامد بهداد مسافر ایتالیا شد
- چهار فیلم جدید با ترکیب تازهای از بازیگران روی پرده سینماها
- رقابت «برای رعنا» در جشنواره بوسان
- حامد بهداد مادر ناصرالدین شاه شد
- جایزه بهترین فیلم سینمای جهان در جشنواره گالوِی به «پیر پسر» رسید
- رقابت «پیر پسر» در جشنواره ایرلندی
- معرفی هیات داوران اولین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه عباس کیارستمی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





