به گزارش سینماسینما، «گروهی موتور سوار، در تعقیب نمایندگان آژانس انرژی اتمی در تهران و با پلاکاردهایی آذین شده به شعارهای تند و ملتهب، در اتوبان راه را بر ماشین های تشریفات حامل نمایندگان سازمان ملل می بندند اما حاج حیدر، رئیس تیم حفاظت با دستورات خود یکی از موتورسوران را به زمین می زند و گروه فشار پشت سدی از خودروهای حفاظتی می مانند. چند دقیقه بعد دانشمند اتمی با زبانی کنایه آلود از حاج حیدر سوالی کلیدی می پرسد:« این حاج حیدر موتوری هست یا خیبری؟» حاج حیدر کنایه جوان را با طعنه ای دیگر پاسخ می دهد و به او می گوید «پشت میز کارش» بازگردد و مانند سنت روشنفکر- کارمندان ایران به کنایه و طعنه اظهار نظر نکند.»
احتمالا آنچه طی دو دقیقه از فیلم بادیگارد رخ می دهد، بازگشت ابراهیم حاتمی کیا به دایره التهاب است. او داستان بادیگاردی را روایت می کند که در شکی عمیق برای حراست از جان «مقامات نظام» فرورفته و حتی کمی جلوتر از تردید، یکی از مسولان نظام را در لحظه حمله انتحاری، سپر بلای جان خود می کند. بادیگارد آخرین ساخته ابراهیم حاتمی کیا، روایت مردی است که بیخوابی امانش را بریده و رنگ چشمانش را به قرمزی متمایل کرده ولی پیش از آن گرفتار تردیدی عمیق شده که میان او و همکارانش فاصله بسیار می اندازد. حاج حیدر، علاقهای ندارد از مقام محافظ جان شخصیت های نظام به جایگاه « مزدور» تنزل پیدا کند و با کنایه به مسول بالا دستی خود می گوید:« چند تا ستاره روی دوشم مونده؟ بقیه اش هم تو بکن» حاج حیدر معترض به روندی است که طی تمامی سال های گذشته آسایش را از مردم گرفته و برهمین اساس زبانش به کنایه باز است. مشاور معاون اول رئیس جمهور در ابتدای فیلم به حاج حیدر هشدار می دهد که آقای معاون رئیس جمهور ( که حاج حیدر مسول حفاظت از جان اوست) برای «راحتی حال مردم» قدم به قلعه قدیمی در منطقه بلوچستان گذشته و حاج حیدر بدون معطلی به او می گوید:« برای راحتی کمی دیر شده.» حیدر، بادیگار فیلم ابراهیم حاتمی کیا پر از جسارت و معترض به هم نسلی هایست که در دهه ۹۰ هیچ خاطرهای از دهه ۶۰ در ذهن ندارند و حتی او را به صفت جا مانده در دوران «آرمان ها» به انتقاد می گیرند.
محصول مکاشفه ابراهیم حاتمی کیا در احوال حاج حیدر بادیگارد، به جایی می رسد که او به صراحت و نه کنایه می گوید:« علاقه ای به حفاظت از سیاسی ها ندارد.»
حاتمی کیا در دهه ۹۰ اثری متفاوت و جسورانه برای سینمای ایران خلق کرده است. محصولی که حداقل طی دو روز نمایش در جشنواره فیلم فجر نیز با استقبال عمومی مردم مواجه شده و تا سانس ویژه نیز پیش رفته است.
تصویربرداری محمود کلاری، بازی پرویز پرستویی و نویسندگی و کارگردانی جسورانه ابراهیم حاتمی کیا به خلق اثری منجر شده که همان تکان های همیشگی، حاتمی کیا را در ذهن مخاطبان زنده می کند.
بادیگارد طی روز دوم نمایش خود در میان آثار برگزیده جای گرفته و به نظر می رسد طی روزهای آینده نمایش با استقبال بیشتری نیز مواجه شود. حاتمیکیا در دوره ای که همه حرف های دو پهلو می زنند، در حاشیه میمانند، موضع گیری صریح ندارند و عافیت طلب شده اند، بازهم به سمت جسارت در کلام و رفتار رفته است. قهرمان داستان حاتمی کیا، حاج حیدر، نه نسخه ای به روز شده از «حاج کاظم» که خود نمونه ای متفاوت از یک قهرمان فراموش شده است. «حاج حیدر» بادیگارد عاصی فیلم ابراهیم حاتمی کیا، بزودی وارد ادبیات سیاسی ایران می شود:« مردی که اهل سازش و زندگی در لایه های عمیق شک نیست.»
منبع: صدای اقتصاد
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- حرف های ناگفته شفیعی از علت راه نیافتن”هیهات” به جشنواره فیلم فجر
- ابوالحسن داوودی، داور جشنواره فجر:سینمای ایران، مقهور نامها
- کارگردان بهترین فیلم جشنواره: حمله به «ابد و یک روز» را درک نمیکنم
- اظهارات نیکی کریمی دربارهی داوری
- رجانیوز: انتخاب فیلم ابدویک روز به عنوان فیلم برگزیده تماشاگران به سبک رای آوردن روحانی بود!
- نامهی دبیر جشنوارهی فجر به خودش
- مهمترین تغییر جشنواره ۳۴/ اتفاقات ویژه نخستین سال برگزاری کاخ مردمی جشنواره فیلم فجر
- بهداد: از اینکه نامزد سیمرغ نشدم، ناراحت نیستم
- توضیحات مدیرهنری کاتالوگ سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر
- باز خوانی گفت وگویی با رهبرانقلاب درباره سینما سال ۶۳: به اعتقاد من، آوردن فیلمهای خارجی بیضرر است
- واکنش بهروز شعیبی به کاندیدا نشدن «سیانور»: جشنواره فجر به تخممرغ شانسی تبدیل شده است!
- این، تحویل سال منتقدان سینما ایران است؟
- رونمایی از پوستر خارجی “لانتوری”
- رضا میرکریمی کارگردان فیلم «دختر»: جامعه حوصله تنش ندارد
- جوایز جشنواره فیلم فجر از همان دوره اول سیاسی بوده اند
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- برنده شیرطلای ونیز در راه آکادمی داوری/ «زن ناشناس» نماینده دانمارک در اسکار۲۰۲۷ شد
- «کوچ اجباری» از پرتغال جایزه گرفت
- دو مستند کمتر دیدهشده از «مرتضی شاملی» در موزه سینما
- نمایش و تحلیل مستند «گلدونه، مشرحیم، صغرا و دیگران» در سینماتک خانهی هنرمندان ایران
- «صد سال به این سالها»؛ یک تایملپس سینمایی از زندگی «ایران»
- توضیحات گروه اجرایی «تهران پاریس تهران / پل» درباره حاشیهها
- دادستانی تهران علیه عوامل یک تئاتر اعلام جرم کرد
- «عاشقان تنها میخوابند» در جشنواره سن سباستیان درخشید
- «چهار صندوق»؛ وقتی قدرت، سازندگانش را به بند میکشاند
- ایتالیا با «مارپیچ» وارد رقابت اسکار ۲۰۲۷ شد
- «نقطه ضعف» در موزه سینما
- برپایی مراسم چهلم ایرج در زادگاهش / گزارش تصویری
- بدنمندی زن در سینما
- «داستانهای موازی» برندهی بهترین فیلمنامه از فستیوال جادهی ابریشم چین
- به کارگردانی دیوید آیر؛ «قلب هیولا» با بازی برد پیت اکران میشود
- «داستانهای موازی»؛ تغییر پارادایم در زبان سینمایی اصغر فرهادی
- در حسرت حرمت و شان بازیگری
- «داستانهای موازی»؛ چشمچرانیِ وراثتی
- جشنواره رم از سوزان ساراندون تجلیل میکند
- «بی/نا بینا» از ۱۳ مهر در عمارت هما روی صحنه میرود
- «بچه عودلاجان»؛ پدر به روایت فرزندان
- سیروس ابراهیمزاده؛ رده بازیگران حرفهای
- درباره بازی محسن قصابیان در «کلاغ»/ جایی که بازیگر محو میشود
- از ماک تا خاموشی؛ پرترهای از فرسودگی صنعت ایران
- با دریافت جایزه بخش پلتفرم جشنواره تورنتو؛ فیلم هندی، نامزد اسکار ۲۰۲۷ شد
- وطن مادر است؛ نمایشگاه عکاسان جوان زن ایرانی در اسپانیا
- نماینده اسپانیا در اسکار ۲۰۲۷، مهمترین جایزه جشنواره تورنتو را گرفت
- سیروس ابراهیمزاده درگذشت
- موزه فضاپیمای جرج لوکاس افتتاح شد
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد





