به گزارش سینماسینما، «گروهی موتور سوار، در تعقیب نمایندگان آژانس انرژی اتمی در تهران و با پلاکاردهایی آذین شده به شعارهای تند و ملتهب، در اتوبان راه را بر ماشین های تشریفات حامل نمایندگان سازمان ملل می بندند اما حاج حیدر، رئیس تیم حفاظت با دستورات خود یکی از موتورسوران را به زمین می زند و گروه فشار پشت سدی از خودروهای حفاظتی می مانند. چند دقیقه بعد دانشمند اتمی با زبانی کنایه آلود از حاج حیدر سوالی کلیدی می پرسد:« این حاج حیدر موتوری هست یا خیبری؟» حاج حیدر کنایه جوان را با طعنه ای دیگر پاسخ می دهد و به او می گوید «پشت میز کارش» بازگردد و مانند سنت روشنفکر- کارمندان ایران به کنایه و طعنه اظهار نظر نکند.»
احتمالا آنچه طی دو دقیقه از فیلم بادیگارد رخ می دهد، بازگشت ابراهیم حاتمی کیا به دایره التهاب است. او داستان بادیگاردی را روایت می کند که در شکی عمیق برای حراست از جان «مقامات نظام» فرورفته و حتی کمی جلوتر از تردید، یکی از مسولان نظام را در لحظه حمله انتحاری، سپر بلای جان خود می کند. بادیگارد آخرین ساخته ابراهیم حاتمی کیا، روایت مردی است که بیخوابی امانش را بریده و رنگ چشمانش را به قرمزی متمایل کرده ولی پیش از آن گرفتار تردیدی عمیق شده که میان او و همکارانش فاصله بسیار می اندازد. حاج حیدر، علاقهای ندارد از مقام محافظ جان شخصیت های نظام به جایگاه « مزدور» تنزل پیدا کند و با کنایه به مسول بالا دستی خود می گوید:« چند تا ستاره روی دوشم مونده؟ بقیه اش هم تو بکن» حاج حیدر معترض به روندی است که طی تمامی سال های گذشته آسایش را از مردم گرفته و برهمین اساس زبانش به کنایه باز است. مشاور معاون اول رئیس جمهور در ابتدای فیلم به حاج حیدر هشدار می دهد که آقای معاون رئیس جمهور ( که حاج حیدر مسول حفاظت از جان اوست) برای «راحتی حال مردم» قدم به قلعه قدیمی در منطقه بلوچستان گذشته و حاج حیدر بدون معطلی به او می گوید:« برای راحتی کمی دیر شده.» حیدر، بادیگار فیلم ابراهیم حاتمی کیا پر از جسارت و معترض به هم نسلی هایست که در دهه ۹۰ هیچ خاطرهای از دهه ۶۰ در ذهن ندارند و حتی او را به صفت جا مانده در دوران «آرمان ها» به انتقاد می گیرند.
محصول مکاشفه ابراهیم حاتمی کیا در احوال حاج حیدر بادیگارد، به جایی می رسد که او به صراحت و نه کنایه می گوید:« علاقه ای به حفاظت از سیاسی ها ندارد.»
حاتمی کیا در دهه ۹۰ اثری متفاوت و جسورانه برای سینمای ایران خلق کرده است. محصولی که حداقل طی دو روز نمایش در جشنواره فیلم فجر نیز با استقبال عمومی مردم مواجه شده و تا سانس ویژه نیز پیش رفته است.
تصویربرداری محمود کلاری، بازی پرویز پرستویی و نویسندگی و کارگردانی جسورانه ابراهیم حاتمی کیا به خلق اثری منجر شده که همان تکان های همیشگی، حاتمی کیا را در ذهن مخاطبان زنده می کند.
بادیگارد طی روز دوم نمایش خود در میان آثار برگزیده جای گرفته و به نظر می رسد طی روزهای آینده نمایش با استقبال بیشتری نیز مواجه شود. حاتمیکیا در دوره ای که همه حرف های دو پهلو می زنند، در حاشیه میمانند، موضع گیری صریح ندارند و عافیت طلب شده اند، بازهم به سمت جسارت در کلام و رفتار رفته است. قهرمان داستان حاتمی کیا، حاج حیدر، نه نسخه ای به روز شده از «حاج کاظم» که خود نمونه ای متفاوت از یک قهرمان فراموش شده است. «حاج حیدر» بادیگارد عاصی فیلم ابراهیم حاتمی کیا، بزودی وارد ادبیات سیاسی ایران می شود:« مردی که اهل سازش و زندگی در لایه های عمیق شک نیست.»
منبع: صدای اقتصاد
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- حرف های ناگفته شفیعی از علت راه نیافتن”هیهات” به جشنواره فیلم فجر
- ابوالحسن داوودی، داور جشنواره فجر:سینمای ایران، مقهور نامها
- کارگردان بهترین فیلم جشنواره: حمله به «ابد و یک روز» را درک نمیکنم
- اظهارات نیکی کریمی دربارهی داوری
- رجانیوز: انتخاب فیلم ابدویک روز به عنوان فیلم برگزیده تماشاگران به سبک رای آوردن روحانی بود!
- نامهی دبیر جشنوارهی فجر به خودش
- مهمترین تغییر جشنواره ۳۴/ اتفاقات ویژه نخستین سال برگزاری کاخ مردمی جشنواره فیلم فجر
- بهداد: از اینکه نامزد سیمرغ نشدم، ناراحت نیستم
- توضیحات مدیرهنری کاتالوگ سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر
- باز خوانی گفت وگویی با رهبرانقلاب درباره سینما سال ۶۳: به اعتقاد من، آوردن فیلمهای خارجی بیضرر است
- واکنش بهروز شعیبی به کاندیدا نشدن «سیانور»: جشنواره فجر به تخممرغ شانسی تبدیل شده است!
- این، تحویل سال منتقدان سینما ایران است؟
- رونمایی از پوستر خارجی “لانتوری”
- رضا میرکریمی کارگردان فیلم «دختر»: جامعه حوصله تنش ندارد
- جوایز جشنواره فیلم فجر از همان دوره اول سیاسی بوده اند
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- اعلام منع پخش ۴ اثر نمایش خانگی در یک هفته/ تماشاگرانی که نادیده گرفته میشوند
- آغاز «جاده ابریشم موسیقی» از عمارت تاریخی ارثیه قزوین
- «نویسنده» و لذت کشف از دل روایتهای تو در تو
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی





