به گزارش سینماسینما، مراسم تشییع خسرو شجاع زاده بازیگر سریال ماندگار «پدر سالار» پنج شنبه ۲۶ اسفند در تالار وحدت آغاز شد.
در این مراسم احترام برومند همسر داود رشیدی، اصغر همت، اتابک نادری ،رضاناجی، ایرج راد، قطب الدین صادقی، سعیدداخ، بهزاد فراهانی ،قاسم زارع و…حضور دارند.
قطب الدین صادقی بازیگر سینما تلویزیون تئاتر در این مراسم گفت: خسرو شهرت خود را از اصولی کار کردن و کار گروهی به دست آورده بود و به سینما راه پیدا کرد. خسرو برای یک دهه یکی از بهترین چهرههای سینمایی ایران بود با کارگردانان بزرگی همچون مهرجویی عیاری، بیضایی، کیمیایی کار کرده است و جایگاهی که به دست آورد از طریق لابیها و جنجالها نیست.
وی ادامه داد: خسرو شجاعزاده با دو ضربه کاری مواجه شد ضربه اول از طریق متلاشی شدن اداره تئاتر بود چرا که با تصمیم نابجا تمام هنرمندان کاربلد و خوش تکنیک بیکار شدند. با این اتفاق بسیاری به سمت تلویزیون و سینما رفتند که متاسفانه خسرو که جایگاه خوب در تئاتر داشت یک بار دیگر جایگاه سینمایی خود را از دست داد. از ۲۱ سال پیش خسرو بازی نکرد، در این مدت شانس این را داشتم به جز دوستی چند سفر و جشنواره با او همراه باشم. به قدری بازتاب بیکاری خسرو که متضاد با استعداد و توانایی بود این بازیگر را آزار را میداد که خسرو ۸ نوع آرامبخش مصرف میکرد. به نظرم خسرو دو روز پیش از بین ما نرفت بلکه ۲۰ سال پیش فوت کرد.
وی عنوان کرد: با جلوگیری از کار و نشان شایستگیهای این بازیگر او دچار بحران خانوادگی نیز شد امیدوارم خانوادهاش از من راضی باشند که این موضوع را میگویم زمانی که راه رشد و شکوفایی هنری شما را میگیرند، بحرانهای اجتماعی در دل خانواده شما راه پیدا میکند.
صادقی اظهار داشت: خسرو انسان والایی بود هرگز کسی را ندیدم از آن گلهمند باشد بسیار نجیب فهیم بیحاشیه بود متاسفم کاری کردند که با آن سابقه و فضلیتهای اخلاقی به این مرگ زودرس رسید.
ایرج راد نیز در این مراسم صحبتهایی داشت این هنرمند گفت: از اداره تئاتر با خسرو آشنا شدم خسرو جوان اول سینما تئاتر این کشور بود با توجه به مشهوریت و محبوبیتی که داشت وقتی با او در خیابان راه میرفتیم مجبور بودیم برای رسیدن به مقصد از گوشه و کنار حرکت کنیم اما متاسفانه بعد از ۲۱ سال این اواخر کسی او را نمیشناخت.
وی ادامه داد: زمانی که با او درد دل میکردم مشکلاتش را بیان میکرد خسرو در گذشته اتومبیل و خانه داشت اما در اواخر به جایی رسید که جایی برای خوابیدن نداشت به نظر من هنرمندان زمانی در اوج هستند با آنها انس و الفت داریم و زمانی که از صحنه دور میشوند، آرام آرام از یاد میروند و نسل بعد آنها را نمیشناسد. خسرو در عرصه تئاتر زحمات زیادی میکشید حتی در سینما هم تاثیرگذار بود متاسف هستم که زندگی هنرمند پیگیری نمیشود.
مهدی شفیعی رئیس مرکز هنرهای نمایشی نیز در این مراسم اظهار داشت: سال ۹۵ سالی پر از سوگ بود برای جامعه هنری بود از دست دادن همه هنرمندان ناراحت کننده است. از اصغر همت به دلیل پیگیریها و حضور پررنگ در این مراسمها تشکر میکنم و به خانواده این هنرمند و جامعه هنری تسلیت میگویم.
گفتنیاست؛ به دلیل مصادف شدن روز تشییع مرحوم خسرو شجاع زاده با آخرین پنجشنبه سال و ازدحام بهشتزهرا، پیکر این هنرمند فقید به تالار وحدت منتقل نشد و اهالی هنر برای تشییع پیکر وی به بهشتزهرا رفتند.
منبع: باشگاه خبرنگاران
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- با صدور احکامی از سوی رائد فریدزاده؛ دبیران جشنوارههای ملی و جهانی فیلم فجر معرفی شدند
- تصویر منوچهر شاهسواری و بهرام دهقانی، ۲۹ سال پیش
- در نشست خبری جشنواره فیلم فجر مطرح شد؛ جشنواره نباید محل تنبیه کسی قرار گیرد/ سیمرغ اقتباسی باز میگردد؟
- هیچی ازش نمونده جز یه سایه*
- چهل و سومین جشنواره فیلم فجر؛ هیأت داورانِ فیلمهای کوتاه داستانی معرفی شدند
- چهل و سومین جشنواره فیلم فجر؛ از فرصت ثبت نام فیلمها تا داوری عوامل بخش نگاه نو
- حمایت انجمن تهیه کنندگان مستقل از تفکیک جشنواره جهانی و ملی فجر
- با حکم رئیس سازمان سینمایی؛ منوچهر شاهسواری دبیر جشنواره چهل و سوم فیلم فجر شد
- در مراسم تشییع فردوس کاویانی مطرح شد: ما آخرین بازیگر طنز فاخر ایران را از دست دادیم/ فردوس کاویانی در قلب ما زنده است
- در موزه سینمای ایران مطرح شد: سینمای دانش بنیان نیاز جدی امروز کشور است
- واکنش اتحادیه تهیهکنندگان سینما به اظهارات تهیهکننده خالتور
- از سوی معاون اول رئیس جمهور؛ اعضای شورای سینما منصوب شدند
- خانه سینما از همیشه ضعیفتر شده است
- دومین استعفا در خانه سینما/ محمدعلی نجفی از هیئت مدیره خانه سینما استعفا داد
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه


هنرمندان زمانی در اوج هستند با آنها انس و الفت داریم و زمانی که از صحنه دور میشوند، آرام آرام از یاد میروند و نسل بعد آنها را نمیشناسد.


