حسین محباهری گفت: توسل و تکیه به اهل بیت(ع) اعتقاد قلبی من از کودکی تا به امروز بوده است. توسل به ائمه برای من بالاترین ذخیره انرژی برای مقابله با بیماری و حضور در عرصه بازیگری است. این روزها برای درمان بیماری همیشه متوسل به اهل بیت (ع) میشوم.
به گزارش سینماسینما، حسین محب اهری درخصوص آخرین مراحل درمان خود گفت: همچنان منتظر تزریق دور آخر آمپولها برای ادامه روند درمانم هستم. متاسفانه زمان تزریق گذشته و امیدوارم تا دیر نشده بتوانم آنها را تهیه کنم. در حال حاضر تمام تلاشم را برای تهیه این آمپولها انجام دادهام اما هنوز نتیجهای نداده است.
وی درباره همزمانی مراحل درمان خود با اجرای نمایش “خسیس” در تئاترشهر ادامه داد: واقعیت امر درمان بیماری و در کنار آن روی صحنه تئاتر رفتن سخت است اما من سعی میکنم این سختی را به هر صورتی که هست تحمل کنم.
بازیگر سریال “دردسرهای عظیم” در همین راستا ادامه داد: عشق به بازیگری، علاقه من به هنر و حس مسئولیتی که همواره به کارم دارم تنها دلایلی هستند که همچنان مرا در عرصه بازیگری با توجه به بیماریام سر پا نگه داشتهاند. من وقتی روی صحنه تئاتر هستم بیماریام را کاملاً فراموش میکنم.
بازیگر نمایش “خسیس” حکمت خداوند را بالاترین حکمتها دانست و اضافه کرد: سالهای سال با این اعتقاد زندگی کردهام که به آنچه خدا برایم مقدر کرده تابع باشم هر چند این اراده و تقدیر بیماری سختی باشد که با آن دست و پنجه نرم میکنم. من همواره راضی به رضای خدا هستم زیرا می دانم حکمت خدا بالاتر از اندیشه انسان است.
محب اهری با اشاره به ارادت خود به اهل بیت (ع) خاطرنشان کرد: از سویی توسل و تکیه به اهل بیت اعتقاد قلبی من از کودکی تا به امروز بوده است. توسل به ائمه برای من بالاترین ذخیره انرژی برای مقابله با بیماری و حضور در عرصه بازیگری است. این روزها برای درمان بیماری همیشه متوسل به اهل بیت (ع) میشوم.
منبع: میزان
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بنیاد ایرانشناسی برگزار میکند؛ نشست تخصصی روایت وطن در سینمای ایران
- امروز، روز ملی سینما نیست!
- چاقوکشی برای رسیدن به حق!/ درباره لزوم فاصلهگذاری بین هنرمند و انسان خوب
- سینمای ایران از نفس افتاده است
- از تاریکی گفتن موجب روشنایی نمیشود/ سینمای ایران نیازمند فیلمهایی است با تم امید و جسارت
- چرا سیاهنمایی کارِ سینمای ایران نیست
- سینمای ایران به هوای تازه نیاز دارد
- استقبال تماشاگران و منتقدین از یلدا در جشنواره ساندنس
- نکتههای گمشده سینمای ایران/ اهمیت دکور در سینمای دهه ۳۰ + ویدئو
- آزمون بزرگ «خانه پدری»
- بیماری مانع حضور رضا رویگری در «دلباخته» شد
- گزارش سازمان سینمایی از وضعیت سالنهای سینمای کشور
- حجازیفر: پول سینما را در تئاتر خرج میکنم
- ساختار «خانه سینما» پیر شده است/ صنف نباید نیازمند پول دولت باشد
- چرا ما دیگر به کمدیهای وطنی نمیخندیم؟
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- درگذشت صدابردار جوان سینما
- اریک دین درگذشت
- سینماگران فرانسوی در مقابل هوش مصنوعی جبهه گرفتند
- نقش و جایگاه فیلمبرداران در سینمای ایران/ طراحان جهان دیداری فیلم
- خوانشی فرمال و اجتماعی از «خشت و آینه»؛ خشتِ توسعه، آینه تنهایی
- معرفی فیلم «حقیقت و خیانت»/ نوبت شما محفوظ است
- از آقااسفندیار مُرده شورِ فیلم سینمایی «خواب تلخ» به آقای رئیسجمهور پزشکیان
- تجربهای تقدیرگونه از موج نو و بازآفرینی روح گدار
- آغاز به کار هشتادوسومین جشنواره ونیز برای پذیرش فیلمها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر





