کیهان نوشت: چرا «داروغه»های سینمای ایران که از نمایش فیلمهای حامی فتنه و تحریفکننده واقعیتهای تاریخی حمایت میکنند، زمینه را برای ساخت فیلمهای روشنگر و آگاهکننده درباره فتنه فراهم نمیکنند؟
سازمان سینمایی دولت دوازدهم در آغاز فعالیت این دولت قصد نمایش فیلمهایی را دارد که دولت یازدهم مانع از نمایش آنها شده بود. سال ۸۸ نیز سازمان سینمایی دولت دهم، نمایش فیلمهای مسئله دار و به اصطلاح توقیفی را در دستور کار خود قرار داد. این تصمیم البته صرفا نقش یک مسکن را داشت، چون مشکل فیلمهای مسئله دار نه تنها هیچ گاه حل نشد بلکه در دولت یازدهم نیز شدیدتر شد.
ریشه اصلی مشکل آنجاست که برخی از فیلمسازها برای یک فیلمنامه، مجوز ساخت میگیرند اما در طول تولید، فیلمنامه اولیه را تغییر میدهند و در نهایت فیلم تولید شده از آنچه مجوز گرفته کاملا متفاوت میشود. به نظر میرسد که سازمان سینمایی به جای اقدامات مقطعی که بیشتر یک نمایش و مانور تبلیغاتی و سیاسی محسوب میشود، باید منافذ و عوامل ساخت فیلمهای تنش زا و ضدفرهنگی را ببندد یا حداقل کاهش دهد.
برخی از فیلمهایی که اعلام شده قرار است روی پرده سینماها بروند، به طور آشکار و علنی به حمایت از فتنه سال ۸۸ میپردازند و واقعیتهای این بخش از تاریخ را تحریف کردهاند. مسئولان سازمان سینمایی درباره این موضوع چه توضیحی خواهند داشت؟ چرا «داروغه»های سینمای ایران که قبلا از نمایش فیلمهای حامی فتنه و تحریفکننده واقعیتهای تاریخی در جشنواره فیلم فجر حمایت کرده بودند و حالا برای نمایش عمومی این فیلمها در سینماها تلاش میکنند، زمینه را برای ساخت فیلمهای روشنگر و آگاهکننده درباره فتنه فراهم نمیکنند؟ آن هم در شرایطی که رهبر معظم انقلاب پیش از این بر روشنگری درباره فتنه تأکید نموده بودند.
سازمان سینمایی دولت دوازدهم در آغاز فعالیت این دولت قصد نمایش فیلمهایی را دارد که دولت یازدهم مانع از نمایش آنها شده بود. سال ۸۸ نیز سازمان سینمایی دولت دهم، نمایش فیلمهای مسئله دار و به اصطلاح توقیفی را در دستور کار خود قرار داد. این تصمیم البته صرفا نقش یک مسکن را داشت، چون مشکل فیلمهای مسئله دار نه تنها هیچ گاه حل نشد بلکه در دولت یازدهم نیز شدیدتر شد.
ریشه اصلی مشکل آنجاست که برخی از فیلمسازها برای یک فیلمنامه، مجوز ساخت میگیرند اما در طول تولید، فیلمنامه اولیه را تغییر میدهند و در نهایت فیلم تولید شده از آنچه مجوز گرفته کاملا متفاوت میشود. به نظر میرسد که سازمان سینمایی به جای اقدامات مقطعی که بیشتر یک نمایش و مانور تبلیغاتی و سیاسی محسوب میشود، باید منافذ و عوامل ساخت فیلمهای تنش زا و ضدفرهنگی را ببندد یا حداقل کاهش دهد.
برخی از فیلمهایی که اعلام شده قرار است روی پرده سینماها بروند، به طور آشکار و علنی به حمایت از فتنه سال ۸۸ میپردازند و واقعیتهای این بخش از تاریخ را تحریف کردهاند. مسئولان سازمان سینمایی درباره این موضوع چه توضیحی خواهند داشت؟ چرا «داروغه»های سینمای ایران که قبلا از نمایش فیلمهای حامی فتنه و تحریفکننده واقعیتهای تاریخی در جشنواره فیلم فجر حمایت کرده بودند و حالا برای نمایش عمومی این فیلمها در سینماها تلاش میکنند، زمینه را برای ساخت فیلمهای روشنگر و آگاهکننده درباره فتنه فراهم نمیکنند؟ آن هم در شرایطی که رهبر معظم انقلاب پیش از این بر روشنگری درباره فتنه تأکید نموده بودند.
برچسبها: ابراهیم داروغه زاده, کیهان
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- واکنش داروغهزاده به رد صلاحیت طباطبایینژاد
- انتقاد تند کیهان از مسعود کیمیایی
- کیهان : ادغام جشنواره جهانی با جشنواره ملی با استقبال قاطبه سینماگران مواجه شده است
- داروغه زاده :اصل اعتراض مهدویان به سانسور را به حق می دانم
- توضیحات داروغهزاده درباره ممیزیهای سختگیرانه و سردرگم سینمای ایران/ فرهنگ در ایران، حوزهای حاکمیتی است/ سیاستگذاریها حاکمیتی است
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- واکنش رضا کیانیان به درخواست کیهان برای ممنوع الکاری سینماگران
- بحث توئیتری منیژه حکمت و ابراهیم داروغهزاده بر سر شفافسازی منابع مالی در سینما
- توئیت ابراهیم داروغهزاده در حمایت از سازندگان پایتخت ۶
- واکنش دبیر جشنواره فجر به کنسرت ابی و شادمهر با یک و نیم غلط املایی
- واکنش داروغه زاده به ماجرای انتشار چت های خصوصی سالومه با برخی بازیگران
- شوخی عجیب دبیر جشنواره فجر با کرونا
- ارسال کمکهای اهدایی سیوهشتمین جشنواره فیلم فجر به بلوچستان
- نشست خبری سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر / گزارش تصویری
- نشست مطبوعاتی جشنواره فیلم فجر برگزار شد/ تحریم، دوتابعیتی و حمایت شهرداری از جشنواره موضوعات داغ نشست
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





