یکر اصغر بیچاره، عکاس و بازیگر پیشکسوت سینمای ایران که ۲۲ خرداد ماه در آمریکا درگذشته بود، دیروز در بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
به گزارش سینماسینما، مراسم خاکسپاری اصغر بیچاره در سکوت خبری و تنها با حضور اعضای خانواده و چند نفر از دوستان انجام گرفته است. پیکر این هنرمند روز سهشنبه (پنجم مردادماه) به ایران منتقل و صبح پنجشنبه (هفتم مردادماه) در قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) به خاک سپرده شد.
تورج ژوله، فرزند این عکاس پیشکسوت به خبرآنلاین گفت: «پدرم وصیت کرده بود پیکرش پس از مرگ در اختیار مراکز تحقیقات پزشکی قرار بگیرد و برای همین انتقال او به تهران با تاخیر صورت گرفت.»
او در ارتباط با سرنوشت آرشیو عکسهای خاطره انگیز اصغر بیچاره و لوازم و دوربینهای قدیمی این هنرمند هم توضیح داد: «این گنجینه قرار بوده است در قالب یک موزه به نمایش درآید که ما به کمک نهادهای فرهنگی پیگیر آن هستیم. امیدواریم این خاطرههای تصویری از فیلمهای ایرانی دهه ۲۰ تا ۶۰ خورشیدی نگهداری و برای نسلهای آینده باقی بمانند.»
اصغر بیچاره، عکاس و بازیگر سینمای ایران، ۲۲ خردادماه پس از تحمل یک دورن بیماری بر اثر عوارض ناشیاز سرطان حنجره، در سن ۸۹ سالگی در آمریکا درگذشت.
بیچاره مجموعهای از لوازم قدیمی عکاسی را به همراه گنجینه عکسهایش از سینمای ایران گرد آورده بود
بیچاره در سال ۱۳۰۶ در تهران به دنیا آمد. او از ۱۱ سالگی به عنوان کارگر ساده در عکاسی مشغول کار شد و پس از چند سال در لالهزار تهران مغازهای باز کرد.
نخستین کار بیچاره در سینمای ایران، کپی گرفتن از عکسهای فیلم «دختر لر» (نخستین فیلم ناطق سینمای ایران به کارگردانی اردشیر ایرانی) برای عبدالحسین سپنتا نویسنده فیلمنامه و بازیگر این فیلم بود. سپس با آشنایی با تئاتر، افزون بر عکاسی از نمایشها، گاه در بعضی از آنها هم به بازی پرداخت. چند سال بعد با گروه دوبله مرتضی حنانه و حسین سرشار در ایتالیا همکاری کرد.
بیچاره در نمایشگاههای مختلف عکس و عکاسی در ایران و دیگر کشورهای جهان حضور داشته است. او بزرگترین آرشیو عکس سینما و تئاتر ایران را در خانه خود گرد آورده و در موزه شخصیاش دوربینهایی از قدیمیترین عکاسان ایران را نگهداری میکرد.
اصغر بیچاره سابقه بازی در ۲۳ فیلم از جمله «لیلی و مجنون» (۱۳۳۵)، «یکی بود یکی نبود» (۱۳۳۸)، «گربه وحشی» (۱۳۴۱)، «ناخدا خورشید» (۱۳۶۵) و … را کارنامه خود دارد.
با درگذشت این هنرمند پیشکسوت، سرنوشت گنجینه تصویری و عکاسی او که در دست شخصی به امانت گذاشته بود، در پردهای از ابهام قرار دارد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
