جام جم نوشت :قانون مورفی دقیقا برای جمشید هاشم پور فعال شده است؛ بازیگری که ۴۰ سال است در سینما فعالیت دارد و در دهه ۶۰ سوپراستار سینمای ایران بود که فروش فیلم ها را تضمین می کرد. ستاره ای که خیلی ها به عشق دیدن بازی های او با آن سر بی مویش به سینما می رفتند تا او را در هیبت قهرمان تاراج و کانی مانگا، عقاب ها، یوزپلنگ و… ببینند.
بازیگری که آنقدر هوشمند بود که با حضور در فیلم هایی مانند مادر و پرده آخر نشان داد توانایی های منحصر به فردی دارد و نباید نام او را به عنوان بازیگر اکشن به خاطر سپرد. هاشم پور در همه این سال ها آنقدر هوشمند بوده که کمتر راضی به مصاحبه شده، در شبکه های اجتماعی اصلاحضور ندارد و عکس های یادگاری اش فقط با مردم کوچه و بازار است که هنوز عاشقانه او را دوست دارند و کنارش می ایستند و با او عکسی به یادگاری می گیرند.تا حالا کسی نشنیده و ندیده که این بازیگر در مجلسی یا محفلی یا مهمانی حضور داشته باشد. سال هاست بدون هیچ حاشیه ای کار و زندگی می کند. همین آدم بی حاشیه و بر عکس نقش های اکشنش، آرام تصمیم گرفته به دیدار جمیشید مشایخی برود و عرض ادبی به محضر استاد کند و انگار از بد حادثه در این ملاقات در جمع بازیگرانی قرار می گیرد که همگی در شبکه های اجتماعی و دنیای واقعی حضوری پررنگ دارند، دست به مصاحبه شان خوب است و عکسی به یادگار می گیرد که با انتقاد تند کاربران شبکه های اجتماعی و رسانه ها رو به رو شده است که ای بابا این چه کاری است که با بازیگری پیشکسوت که بیمار است و حال و روز خوبی ندارد، عکس بگیرید و منتشر کنید که ای مردم ببینید ما به ملاقات آقای مشایخی رفته ایم و بله ! ما چقدر خوبیم ! قانون مورفی دقیقا سراغ آقای ستاره رفته و بی خود و بی جهت این مرد بی حاشیه را وارد یکی از چالش برانگیزترین اتفاقات روز کرده است، اما همه آنهایی که جمشید هاشم پور را می شناسند می دانند که او از بدحادثه در قاب این عکس قرار گرفته و گرنه او کجا و این به اصطلاح قرتی بازی ها کجا!
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد





