پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

به گزارش سینماسینما، عباس امینی کارگردان فیلم «والدراما» در نشست نقد و بررسی این فیلم سینمایی گفت: بخش بسیار کمی از این فیلم تخیل است و تلاش کردیم موقعیت را در فیلم نشان دهیم اما هدف مان این نبود که این واقعیت همراه با تلخی باشد. در شهر تهران حجم زیادی از بچه‌های بدون شناسنامه و بدون والدین و بدون هویت وجود دارند که اگر مورد توجه قرار نگیرند تبدیل به بمب ساعتی می شوند.

وی ادامه داد: بزه‌کاری‌ها و افرادی که امروز ما به عنوان بیجه و یا شخصیت کودک‌آزار دیگری می شناسیم، کودکانی هستند که در دوران کودکی مورد آزار قرار گرفته‌اند و یا به آنها توجه نشده است.

عباس امینی ضمن عرض تسلیت به مناسبت درگذشت وحید نصیریان انیماتور سینما درباره این فیلم بیان کرد: دو لحنی شدن فضای «والدراما» را قبول دارم و دلیل آن این است که ما از آبادان و یک لهجه و فرهنگ وارد تهران می‌شویم. احساس می‌کنم به لحاظ نیاز داستان با خروج از آبادان، والدراما بودن دیگر مساله اصلی کاراکتر نیست و عمده مساله او سرپناه است. او در ابتدا شهر تهران را از زیرزمین و مترو می‌شناسد و بعد هیاهوی سطح شهر را می‌بیند.

وی ادامه داد: من به طور داوطلب عضو انجمن حمایت از کودکان کار بوده و هستم. واقعا ۵ درصد از تمام واقعیت این حوزه را در فیلم نشان دادیم. آن قدر موقعیت‌های عجیب و غریب در اطراف این کودکان وجود دارد که باورکردنی نیست. هدف‌مان این بود که با این فیلمنامه این احساس را به مخاطب بدهیم که آن‌ها بمب‌هایی در سطح شهر هستند و ممکن است هر لحظه منفجر شوند. این فیلم مبتنی بر واقعیت است و بخش کمی از آن تخیل است.

این کارگردان درباره هدفش از ساخت «والدراما» توضیح داد: تلاش من این بود که در عین تلخی فضا، مخاطب «والدراما» را دوست داشته باشد و ما همه چیز را سیاه نکنیم. وی شخصیتی است که در معرض انواع آسیب‌ها قرار دارد. سعی کردم فیلم قابل دیدن باشد و مخاطبان به موضوع کودکان کار فکر کنند. تلاش کردیم تماشاگر یک فیلم صادقانه ببیند و ادعای فیلم به قدر خودش باشد و پایش را اندازه گلیمش دراز کند.

حسین فرخزاد نویسنده فیلمنامه این فیلم نیز گفت: حرف اصلی «والدراما» بحث هویت است و شناسنامه نداشتن شخصیت اصلی فقط نشانه‌ای از نبود این هویت است. ما در هنگام نوشتن فیلمنامه این فیلم که درباره کودکان کار بود بسیار تابع واقعیت بودیم و شخصیتی که در فیلم می‌بینیم سرخوردگی‌های زیادی دارد و به همین دلیل از لحاظ روانشناسی رفتارهای بی معنایی انجام می‌دهد.

فرید فرخنده‌کیش نیز که در سالن حضور داشت، گفت: عباس امینی کارگردان فیلم مراتب رشد در  سینما را پله‌وار طی کرده است و در فیلم «والدراما» ما شخصیت کارگردان و تعلق خاطر او به مشکلات اجتماعی و به خصوص مشکلات کودکان کار را به خوبی مشاهده می‌کنیم.

کیوان کثیریان منتقد این جلسه در پایان تاکید کرد: به نظر می‌رسد که فیلم روی مفهوم هویت تاکید دارد و شناسنامه نداشتن شخصیت اصلی این ظن را تقویت می‌کند. اسم فیلم هم موید این مساله است. «والدراما» در اساس نام یک فوتبالیست است اما در فیلم سعی نمی‌شود نام واقعی کاراکتر نوجوان معرفی شود. فیلم در بخش اول به معرفی فوتبال و علاقه شخصیت می‌پردازد و در مجموع فیلمی شخصیت محور است.