عباس امینی در نشست نقد و بررسی فیلم سینمایی «والدراما» تاکید کرد که تنها ۵ درصد از واقعیت زندگی کودکان کار نمایش داده شده است.
به گزارش سینماسینما، عباس امینی کارگردان فیلم «والدراما» در نشست نقد و بررسی این فیلم سینمایی گفت: بخش بسیار کمی از این فیلم تخیل است و تلاش کردیم موقعیت را در فیلم نشان دهیم اما هدف مان این نبود که این واقعیت همراه با تلخی باشد. در شهر تهران حجم زیادی از بچههای بدون شناسنامه و بدون والدین و بدون هویت وجود دارند که اگر مورد توجه قرار نگیرند تبدیل به بمب ساعتی می شوند.
وی ادامه داد: بزهکاریها و افرادی که امروز ما به عنوان بیجه و یا شخصیت کودکآزار دیگری می شناسیم، کودکانی هستند که در دوران کودکی مورد آزار قرار گرفتهاند و یا به آنها توجه نشده است.
عباس امینی ضمن عرض تسلیت به مناسبت درگذشت وحید نصیریان انیماتور سینما درباره این فیلم بیان کرد: دو لحنی شدن فضای «والدراما» را قبول دارم و دلیل آن این است که ما از آبادان و یک لهجه و فرهنگ وارد تهران میشویم. احساس میکنم به لحاظ نیاز داستان با خروج از آبادان، والدراما بودن دیگر مساله اصلی کاراکتر نیست و عمده مساله او سرپناه است. او در ابتدا شهر تهران را از زیرزمین و مترو میشناسد و بعد هیاهوی سطح شهر را میبیند.
وی ادامه داد: من به طور داوطلب عضو انجمن حمایت از کودکان کار بوده و هستم. واقعا ۵ درصد از تمام واقعیت این حوزه را در فیلم نشان دادیم. آن قدر موقعیتهای عجیب و غریب در اطراف این کودکان وجود دارد که باورکردنی نیست. هدفمان این بود که با این فیلمنامه این احساس را به مخاطب بدهیم که آنها بمبهایی در سطح شهر هستند و ممکن است هر لحظه منفجر شوند. این فیلم مبتنی بر واقعیت است و بخش کمی از آن تخیل است.
این کارگردان درباره هدفش از ساخت «والدراما» توضیح داد: تلاش من این بود که در عین تلخی فضا، مخاطب «والدراما» را دوست داشته باشد و ما همه چیز را سیاه نکنیم. وی شخصیتی است که در معرض انواع آسیبها قرار دارد. سعی کردم فیلم قابل دیدن باشد و مخاطبان به موضوع کودکان کار فکر کنند. تلاش کردیم تماشاگر یک فیلم صادقانه ببیند و ادعای فیلم به قدر خودش باشد و پایش را اندازه گلیمش دراز کند.
حسین فرخزاد نویسنده فیلمنامه این فیلم نیز گفت: حرف اصلی «والدراما» بحث هویت است و شناسنامه نداشتن شخصیت اصلی فقط نشانهای از نبود این هویت است. ما در هنگام نوشتن فیلمنامه این فیلم که درباره کودکان کار بود بسیار تابع واقعیت بودیم و شخصیتی که در فیلم میبینیم سرخوردگیهای زیادی دارد و به همین دلیل از لحاظ روانشناسی رفتارهای بی معنایی انجام میدهد.
فرید فرخندهکیش نیز که در سالن حضور داشت، گفت: عباس امینی کارگردان فیلم مراتب رشد در سینما را پلهوار طی کرده است و در فیلم «والدراما» ما شخصیت کارگردان و تعلق خاطر او به مشکلات اجتماعی و به خصوص مشکلات کودکان کار را به خوبی مشاهده میکنیم.
کیوان کثیریان منتقد این جلسه در پایان تاکید کرد: به نظر میرسد که فیلم روی مفهوم هویت تاکید دارد و شناسنامه نداشتن شخصیت اصلی این ظن را تقویت میکند. اسم فیلم هم موید این مساله است. «والدراما» در اساس نام یک فوتبالیست است اما در فیلم سعی نمیشود نام واقعی کاراکتر نوجوان معرفی شود. فیلم در بخش اول به معرفی فوتبال و علاقه شخصیت میپردازد و در مجموع فیلمی شخصیت محور است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- «آرش» در «بیضاییخوانی»
- فیلم کوتاه «شامیر» نامزد بهترین فیلمبرداری جشنواره امریکایی شد
- جایزهای فراتر از پناهی و فیلمش
- طبقه فرودست، اخلاق و مسالهی انتخاب
- یک یادداشت در هفت پرده
- آنها که «علت مرگ: نامعلوم» را توقیف کردند باید پاسخگو باشند!
- چند کلمه دربارهی فساد و فحشا و ابتذال و «کیک محبوب من»
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





