سینماسینما، محمد ایراندوست
جایگاه و منزلت اجتماعی زنان بازتابی از میزان پیشرفت و توسعهیافتگی کشورها قلمداد شود. در جوامعی که حقوق زنان به رسمیت شناخته نمیشود و رویکرد جنسیتی بر کرامت انسانی برتری دارد، انواع معضلات و ناهنجاریها موج میزند و رفاه و آسایش پایدار عنصری گمشده در این جوامع به شمار میآید. به جرات میتوان گفت، سرنوشت کشورها از بررسی و ارزیابی وضعیت زنان در حوزههای اجتماعی، فرهنگی و سیاسی قابل پیشبینی است. فیلم روزهای نارنجی به کارگردانی آرش لاهوتی به دور از شعارهای فمینیستی و کلیشهای در راستای به تصویر کشیدن چهره جدید از زن در جامعه امروز گام برمیدارد.
فیلم روزهای نارنجی روایتگر زندگی بانویی است که میخواهد جبر زمانهاش را بشکند، مستقل انتخاب کند، برای آیندهاش تصمیم بگیرد و زیستی سالم و بدون دغدغه داشته باشد. آبان (هدیه تهرانی) به همراه همسرش مجید(علی مصفا) در شمال کشور زندگی میکنند. آبان با به کارگیری زنان محلی و کارمزدی که بابت چیدن مرکبات باغهای میوه دریافت میکند، چرخ زندگی مشترکشان را میچرخاند. آبان در مناقصه برداشت پرتقال از باغ بزرگی را بر عهده میگیرد و به عنوان پیمانکارموظف میشود ۱۰ روزه میوهها را چیده و بستهبندی شده تحویل صاحب باغ دهد و در ازای آن سند خانه مسکونیاش را بابت ضمانت اجرای مناقصه گرو میگذارد. صاحب باغ تاکید میکند اگر ۱۰ روزه برداشت پرتقالها به اتمام نرسد منزل مسکونی آبان را بابت خسارت دیرکرد تصاحب میکند. همزمان با برداشت میوهها انواع مشکلات به آبان هجوم میآورد و او روزهای پر التهاب و نفسگیری را از سر میگذراند. روزهای نارنجی داستانی تکخطی دارد و کارگردان با دستمایه قرار دادن ۱۰ روز از زندگی آبان تصویری رئال از لایههای رویی و زیرین جامعه ارایه میدهد. در بخشهایی از جامعه شاهد شیوع فساد و رانتخواری در بخشهای مختلف اداری و زندگی روزمره مردم کوچه و بازار هستیم. زنان بیسرپرست یا بدسرپرست و نیازمند برای تامین معاش خانواده به کارگری رو آوردهاند، اعتیاد گریبان برخی زنان را نیز گرفته، گسست و فروپاشیدگی خانوادگی پدید آمده، رباخوار وجود دارد، قشر کارگر و زحمتکش مدافعی ندارد، بانکها با بهرههای سنگین اقتصاد را زمینگیر کردهاند، خلافکاران از قانون سودجویی میکنند. آبان در چنین فضای مخدوش و نامنسجمی تصمیم دارد از حصارها عبور کند و مناقصه را به سرانجام برساند. فیلم روزهای نارنجی تداعیکننده فیلمهای کافه ترانزیت(کامبوزیا پرتوی) و آلزایمر (احمدرضا معتمدی) است. در هر ۳ این فیلمها قهرمان زن برای پایندگی و بقا مبارزه میکند نه برای کسب امتیاز و یا موفقیت در زمینهای خاص. در فیلم روزهای نارنجی اغلب مردان نسبت به زنان رویکردی سنتی دارند. مجید همسر آبان درک درستی از موقعیت همسرش ندارد و در تنگناها و فشارها مددکار او نیست. کاظم(مهران احمدی) خواستگار سابق و کینهتوز آبان و رقیب کاری امروز او برای به بنبست کشاندن آبان دست به هر کاری میزند تا آبان را از میدان به در کند. ایفای نقش بازیگران و سبک کارگردانی و فیلمبرداری روزهای نارنجی به باورپذیری فیلم کمک شایانی کرده و با برتری زبان تصویر بر دیالوگ فیلم ساختاری مستندگونه پیدا کرده است. با وجود اینکه حضور هدیه تهرانی در نقش آبان باعث جذابیت دو چندان فیلم شده باید گفت تفاوت چندانی در بازی هدیه تهرانی با سایر کارهایش مشاهده نمیشود. فیلمنامه در معرفی کاراکترها موفق است و بلوغ شخصیت آبان در سکانس پایانی هنگام غذا خوردن کنار کارگران زن هوشمندانه طراحی شده است. آرش لاهوتی در نخستین تجربه بلند سینماییاش خوش درخشیده و با ایما و اشاره توانسته تصویری گویا و واقعی و به دور از کژاندیشی از جامعهای که در آن زیست میکنیم، ارایه دهد. حضور موفق روزهای نارنجی در جشنوارههای رنگارنگ آسیایی، اروپایی و آمریکایی نشاندهنده ارتباط و همذاتپنداری مخاطب جهانی با فیلم است.
منبع: اعتماد
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بدنمندی زن در سینما
- «تاکسی»؛ ۱۲ مسیر کوتاه، ۱۲ قصه ماندگار
- سروش صحت و علی مصفا «بیآتشی» را روایت کردند
- یک رویداد نوستالژیک در جشنواره «فلاهرتیانا»/ نمایش مجدد «راننده و روباه»
- پیوستن علی مصفا، صابر ابر و شمس لنگرودی به «چشمهایش»
- معرفی داوران دو بخش مستند و نماهنگ جشنواره ملی فیلم اقوام ایرانی
- «نبودنِ» علی مصفا در سینماتک خانه هنرمندان ایران
- «تجربه»ی آذر با گفتوگویی متفاوت با علی مصفا روی پیشخوانِ مطبوعات
- در انتظار جغدی خیالی به نام هِدا/ نگاهی به فیلم «نبودن»
- برای فیلمی ساخته علی مصفا؛ جایزه بهترین تدوین جشنواره اسکاتلندی به هایده صفی یاری رسید
- سه فیلم سینمایی پروانه نمایش گرفتند
- فیلمبرداری «چرا گریه نمیکنی؟» به پایان رسید
- جایزه جشنواره بنگلور هند برای فیلم علی مصفا
- اولین حضور بینالمللی «ملخ» در یک جشنواره آمریکایی
- ستارههای هوای ابری/ نگاهی به فیلم «بی همه چیز»
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





