محسن امیریوسفی، متولد سال ۵۰ در آبادان است. او در دانشگاه ریاضی خوانده، با این حال علاقهاش به ادبیات و سینما باعث شده در این حرفه مشغول به کار شود. امیریوسفی ۱۲ سال قبل نخستین فیلم بلند سینمایی خود با عنوان «خواب تلخ» را ساخت؛ فیلمی که عنوان نخستین کمدی سیاه سینمای ایران را از منتقدان جشنواره کن گرفت و در بیش از ۴۰ جشنواره معتبر جهانی شرکت کرد و جایزه ویژه بخش دوربین طلایی کن (۲۰۰۴) و جایزه نگاه جوان بخش دو هفته با کارگردانهای کن و اسکندر طلایی تسالونیکی یونان و جایزه فیپرشی و… را از آن خود کرد. فیلم در جشنواره فجر سال ۱۳۸۲ نمایش داده نشد و از آن زمان تاکنون شرایطی برای اکران پیدا نکرده بود، تا اینکه گروه هنر و تجربه که این روزها ناجی اکران فیلمها شده، شرایط اکران «خواب تلخ» را فراهم کرد و فیلم را ازهفته آینده میتوان در این گروه سینمایی دید.
آقای امیریوسفی چرا اینهمه سال فاصله میان تولید و اکران فیلم افتاد؟
سال ۸۳ «خواب تلخ» را بعد از حضور در جشنواره کن در سینما سپیده برای اهالی رسانه و منتقدان به نمایش درآوردیم که نظرها بسیار مثبت بود. فیلم در جشنواره آن سال هم به دعوت دبیرجشنواره در خارج از مسابقه به نمایش درآمد و بسیار نمایشهای خوبی داشتیم ولی از جایی به بعد مسیر تغییر کرد، درست از زمانی که عنوان مخاطب خاص برای برخی آثار استفاده شد و من همان موقع گفتم که معتقدم این عنوان «مخاطب خاص» چماقی روی این آثار بود تا به شکلی محترمانه آنها را از اکران محروم کنند. ما هم صبر کردیم و صبر کردیم و تا چشم بر هم زدیم، ۱۲ سال گذشت!
البته شما برای فیلم «آشغالهای دوستداشتنی» نیز صبر کردید.
بحث این فیلم متفاوت است و دو سالی میشود که آماده اکران شده، حتی
چندین و چند بار توسط مدیران و مسوولان مختلف در دولت قبل و فعلی دیده شده و فکر میکنم این اختلاف نظرها بیشتر به نوع نگاهها برمیگردد. چون همه کارهایی که انجام دادهام، قانونی است و همان چیزی است که از ابتدا وجود داشته است. فکر میکنم سلیقه مدیران و البته محافظهکاریای که در سینمای ما همیشه وجود دارد، باعث بروز چنین اتفاقاتی شده است.
با اینکه آن سالها عنوان مخاطب خاص را روی اثر شما گذاشتند، باز هم امروز در گروه هنر و تجربه که برای همین نوع فیلمها تعریف شده، اکران گرفتهاید و باز هم همان مخاطب خاص را دارید، درست است؟
میان این دو فرق وجود دارد، اینکه گروهی با عنوان هنر و تجربه فعالیت میکنند با نوع نگاهی که در آخرین دوره ریاستجمهوری احمدینژاد نسبت به فیلمهایی با مخاطب خاص وجود داشت، فرق میکند. چون گروه هنر و تجربه این فاز را به وجود آورده که این فیلمها اکران داشته باشند و ما باید واقعبین باشیم که در شرایط فعلی سینمای کشور حتی تعداد سالن برای اکران مناسب فیلمهای تجاری هم نداریم. پس اوضاع برای سینمایی که متفاوت است، کمی فرق میکند، در این اوضاع من هم منطقی هستم و شعاری یا احساسی به موضوع نگاه نمیکنم و به دنبال نتیجه خوب هستم. از همین رو خوشحال هستم که فیلم اکران گرفته است. من این فیلم را برای شعار دادن نساختم و فقط دوست داشتم که فیلم اکران شود و مردم برای دیدن آن به سینما بیایند.
با این حال شما خیلی صبور هستید.
بله. همین طور فکر میکنم، صبوری
۱۲ سالهای لازم بود که این اتفاق بیفتد، شاید من جسارت و جنجالهای درونم را بیشتر در فیلمهایی که میسازم، نشان میدهم.
این روزها درگیر کار جدیدی نیستید؟
فعلا به دنبال اکران خوب «خواب تلخ» هستم و برای جشنواره امسال هم با فیلم «آشغالهای دوستداشتنی» ثبتنام کردهام.
منبع: اعتماد
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- به خاطر یک نقد طنزآمیز؛ شورایعالی تهیهکنندگان از محسن امیریوسفی شکایت کرد
- واکنش آقااسفندیار به بیانیه شورایعالی تهیه کنندگان در مورد پروانه ساخت
- محسن امیریوسفی: روزی در این مملکت دادگاه رسیدگی به جنایات فرهنگی تشکیل میشود
- بازگشت آقااسفندیار با واکنش به بیانیه هیات انتخاب کمیته اسکار
- اکران آنلاین «قیف» از سهشنبه
- انتشار عکس گریم متفاوت رضا عطاران/ «قیف» اکران میشود
- «قیف» با رضا عطاران به سینما میآید
- مراسم بزرگداشت کیومرث پوراحمد در خانه سینما
- جشنواره فریبورگ و نمایش ۵ فیلم کوتاه ایرانی
- کتاب محسن امیریوسفی اجازه توزیع در بازار کتاب را پیدا نکرد
- محسن امیریوسفی، مجددا رئیس کانون کارگردانان سینمای ایران شد
- هیات مدیره جدید کانون کارگردانان سینما انتخاب شدند
- پروانه ساخت یک فیلم سینمایی صادر شد
- در شب محمدعلی نجفی مطرح شد؛ روشنفکری که برای نجات سینما تلاش کرد
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- «ماهی سیاه کوچولو» نه سفارشی است نه سیاسی/ حاشیهنگاری بر سال ۱۳۶۰
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت





