این روزها سریالی با عنوان «گاندو» از شبکه سوم سیما پخش میشود که حاشیههای زیادی به همراه داشته است، مثلا نمایش یکی از بازیگران خانم با کلاهگیس. این صحنه باعث تعجب بسیاری از مخاطبان شد به طوری که طبق آمار، دیدن این کلاهگیس باعث ریزش موهای زیادی شده است. ممنون میشویم وسط این سریال تبلیغ تقویت مو را هم پخش کنند تا مشکلات مویی مخاطبان حل شود. پس از آن عدهای گفتند فقط موهای کارلوس پویول موخوره داشت که اجازه ندادید جلوی دوربین بیاید؟ چرا سلیقهای رفتار میکنید؟ توی همین رسانه ملی یک آقای دیگری بود که برای حضور در تلویزیون مجبور شد موهای دم اسبیاش را توی یقهاش فرو کند و دکمه را محکم ببندد. به طوری که از اول تا آخر مانند ژست پدر پولدار عروس توی مراسم خواستگاری نشسته بود. البته بگوییم ما با نشان دادن کلاهگیس مشکلی نداریم ولی وقتی میبینیم توی سینمای همین کشور فیلمی به خاطر کلاهگیس مدتهاست توقیف مانده، از این استاندارد دوگانه متعجب میشویم. از آن طرف سر شرکت کننده های مرد «عصر جدید» کلاه گذاشتند چون موهایشان بلند بود. ما نمیدانیم چرا بعضی دوستان اینقدر با مو چالش دارند.اگر دوستان صداوسیما همچنان ناراحت هستند، اساسنامه بدهند همه باید با نمره چهار بزنند خیال همه راحت شود. یا حداقل روسریهای مخصوص برای شرکت آقایان در برنامه درست شود. به هرحال ما در این زمینه تجربههای موفقی مثل آن مربی تایلندی کبدی داریم.در کل قوانین عجیبی بر صداوسیما حاکم است. در یک مورد دیگر متوجه شدیم بندی در صداوسیما قرار دادهاند که: «داشتن سلامت کامل و عدم معلولیت جسمی» برای استخدام لازم است. اینجوری که مدیران رسانه ملی دارند علایق و سلایق عجیبی اعمال میکنند، میترسیم یکیشان هم بگوید من از بچگی ایکیوسان رو دوست داشتم، همه برای حضور در تلویزیون باید کچل کنند.
لینک کوتاه
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





