سینماسینما،علی پاکزاد – علی کریم کارگردان فیلم «چاله» معتقد است یکی از مشکلاتی که فیلمسازان جوان با آن روبرو هستند حقی است که از آنها پایمال میشود.
به گزارش سینماسینما، فیلم «چاله» اولین فیلم سینمایی علی کریم است. این فیلم داستان غلامرضا، مردی میانسال است که پس از وقوع زلزلهای ویرانگر در شهرش، سبزتپه، خانوادهاش را از دست میدهد و با همسر جدیدش به جادهای متروک کوچ میکند، قهوهخانه قدیمی و مخروبهای را به مکانیکی تبدیل میکند و برای امرار معاش چشم به جاده میدوزد و با دلخوش بودن به بازگشت تنها پسرش از ژاپن روزها را شب میکند. این فیلم سینمایی در گروه سینمایی هنر و تجربه اکران شده است.
علی کریم کارگردان فیلم «چاله » در گفتوگو با سینماسینما درباره شرایط تولید این فیلم گفت: «هشت سال طول کشید تا فیلم من به نمایش گذاشته شود. سئوال اینجاست که چرا با دیر اکران کردن فیلم به راحتی حق من را پایمال کردند؟ فیلم «چاله» هشت سال پیش ساخته شد اما امروز به نمایش در آمد که در نوع خود نیز جالب توجه است. ناخوداگاه در این شرایط فیلمساز شانس هماهنگی و همراهی مخاطب را ازدست می دهد.»
او با اشاره به اینکه پروانه فیلم برای آثار ویدئویی بود، گفت: «بالاخره فیلم اکران شده و خوشبختانه با اقبال خوبی روبرو شده است و فیلم نماینده سینمای ایران در جشنواره فیلم ونیز بود. اما جالب اینکه همان سال جشنواره فجر این فیلم را نپذیرفت! این نگاه باعث می شود که فیلم مورد نظر دیده نشود و دیده نشدن هم نتیجه خوبی ندارد.این هشت سال برای من سخت بود. «چاله» اولین فیلم بلندی است که ساختم. فیلم «من از سپیده صبح بیدارم» نیز دومین فیلمم است که چهار سال پیش آن را ساختم.»
کارگردان «چاله» اضافه کرد: «داستان این فیلم برگرفته از یک اتفاق است.همان طور که می دانید زلزله یک غافلگیری در خود دارد. زمانی که زلزله می آِید غلام رضا نقش اول فیلم که مصطفی طاری آن را بازی می کند شوکه می شود. زیرا همسر و فرزندش را از دست می دهد.اما بعد از این اتفاق سعی می کند دختری را که سرپناه ندارد، کمک کند در عین حال نیز به او علاقه مند میشود و ازدواج می کنند.»
او ادامه داد: «تمام سعی من در فیلم «چاله» این بوده که این فیلم باورپذیر و واقعی نمود پیدا کند. در صورتی که هیچکسی به این بخش یعنی قصه گویی به واسطه ابزار سینما توجه نمیکند. هنوز توجهها به بخش فنی فیلمسازی معطوف است. من امیدوارم شخصیت غلامرضا در این فیلم به خوبی به نمایش در آمده باشد. مهمترین چیز برای من رضایت مخاطب است. تا اینجای کار نیز اکثرا به بازی مصطفی طاری واکنش خوبی نشان داده اند.همین چیزها برای من کافی است.»
او ادامه داد:«با قطعیت نمی توانم بگویم که فیلمنامه یا کارگردانی در این فیلم چگونه بوده است. بسیاری معتقدند که کارگردانی این فیلم خوب بوده و بسیاری نیز چنین عقیده ای ندارند. تمام تلاشم بر این بوده که فیلمنامه طبق قراری که با مخاطب گذاشته شده جلو برود و تاثیر بگذارد. اصلا مبنای روایت ما غافلگیری نیست. پنهانکاری یا معما به هیچ عنوان در این فیلم کاربرد ندارد. متاسفانه ما بد عادت شده ایم. سئوال اینجاست که چرا تا این حد علاقهمند به معما و غافلگیری در فیلم هایمان هستیم؟»
علی کریم ادامه داد: «یکی از مشکلاتی که فیلمسازان جوان با آن روبرو هستند تضییع حق آنان است. بخشی از این فرصتی که از جوانان گرفته میشود به شیوه مدیریت سینما بازمیگردد. یک بخش هم بر گردن هنرمندان و روزنامهنگاران است که این فیلمها را میبینند و رصد میکنند و کمتر کاری برای معرفی این آثار انجام میدهند.»
کریم تاکید کرد: «اگر مدیریت جدید در سینما حضور پیدا نمیکرد، باز هم معلوم نبود که فیلم من اکران میشد یا خیر! فقط منظور فیلم خودم نیست بسیاری از دوستان هستند که فیلمشان بعد از سالها اکران شده، در این سالها که فرصت نمایش اثرشان را از دست دادهاند، متضرر شدهاند. این حق طبیعی فیلمساز است که اثر خود را بسازد، نمایش دهد و پیشرفت کند، اما اجازه این کار را نمیدهند. برای من که به هیچ عنوان این وضعیت مطلوب نبوده است.»
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بنیاد ایرانشناسی برگزار میکند؛ نشست تخصصی روایت وطن در سینمای ایران
- اکران «آخرین عاشقانه» از فردا/ «نهنگها» به زودی به سینما میآید
- رونمایی از فیلم مستند ساموئل خاچیکیان با پیام مسعود کیمیایی
- امروز، روز ملی سینما نیست!
- «اتاق فرار» پرمخاطبترین بسته فیلم کوتاه «هنر و تجربه»
- اکران «ایساتیس» در «هنر و تجربه» از ۲۲ دی
- شهاب حسینی: میخواهم فیلمی اقتباسی از ساعدی بسازم
- آغاز اکران یک مستند سیاسی در هنر و تجربه
- اکران «آویختگی» در سینماهای هنر و تجربه
- اکران چهار فیلم جدید در گروه سینمایی هنر و تجربه در آذر ماه
- رونمایی از تیزر مجموعه انیمیشن «رویاهای رنگی»
- «پسر انسان» پرفروشترین و پرمخاطبترین فیلم هنروتجربه شد
- شهاب حسینی با «مقیمان ناکجا» به هنر و تجربه میآید
- در نشست نقد و بررسی فیلم سینمایی «پسر انسان» مطرح شد: هیچکدام از شخصیتها ضدقهرمان نیستند/بحران خانواده اهورا به عدم پذیرش جامعه برمیگردد
- «پسر انسان»؛ سوژهای که جایش در سینمای ایران خالی بود
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- پایان ناامیدکننده سریال مهیار عیار
- از آقااسفندیار مُرده شورِ فیلم سینمایی «خواب تلخ» به آقای رئیسجمهور پزشکیان
- «ماهی سیاه کوچولو» نه سفارشی است نه سیاسی/ حاشیهنگاری بر سال ۱۳۶۰
- فیلمی که می توانست تاثیرگذار باشد/نگاهی به فیلم جن زیبا
آخرین ها
- برلینالهی هفتاد و ششم در ایستگاه پایانی/ خرس طلایی ۲۰۲۶ به «حروف زرد» رسید
- واکنش کانون کارگردانان سینمای ایران به اظهارات مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی
- نفتها و آبها
- درگذشت صدابردار جوان سینما
- اریک دین درگذشت
- سینماگران فرانسوی در مقابل هوش مصنوعی جبهه گرفتند
- نقش و جایگاه فیلمبرداران در سینمای ایران/ طراحان جهان دیداری فیلم
- خوانشی فرمال و اجتماعی از «خشت و آینه»؛ خشتِ توسعه، آینه تنهایی
- معرفی فیلم «حقیقت و خیانت»/ نوبت شما محفوظ است
- از آقااسفندیار مُرده شورِ فیلم سینمایی «خواب تلخ» به آقای رئیسجمهور پزشکیان
- تجربهای تقدیرگونه از موج نو و بازآفرینی روح گدار
- آغاز به کار هشتادوسومین جشنواره ونیز برای پذیرش فیلمها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند





