فخرالدین صدیق شریف از بازیگران بااخلاق و بی حاشیه سینما و تلویزیون است.
به گزارش سینما سینما، او تجربه بازی در فیلم های سینمایی زیادی مانند اخراجی ها، دموکراسی تو روز روشن، مریم مقدس، ابراهیم خلیل الله، روانی، شور زندگی، روز واقعه و ابلیس را در کارنامه دارد. از سریال های تلویزیونی معروف او هم می توان به نقش آفرینی در سریال هایی مانند معمای شاه، کلاه پهلوی، تبریز در مه، در چشم باد، ولایت عشق، روزها زندگی، خانه سبز، پهلوانان نمی میرند و امیرکبیر اشاره کرد.
فخرالدین صدیق شریف در گفتگو با سلامت آنلاین از وضعیت سلامتی خود و آزمایشاتش می گوید. او صحیح و سالم است و ۶ ماه یکبار برای چکاب به مراکز درمانی مراجعه می کند. این بازیگر نام آشنا پیشگیری را بهتر از درمان می داند و از مردم می خواهد وارد چالش های عصبی نشوند. مشروح این گفتگو را در ادامه بخوانید.
آقای صدیق شریف، بیماری خاصی ندارید؟
فعلا که به لطف خدا مشکل خاصی ندارم. فقط چندوقت یکبار برای آزمایش های چکاپ دکتر می روم.
چند وقت یکبار چکاپ می کنید؟
هر ۶ ماه قلب و ریه و آزمایش هایی که لازم است را کنترل می کنم.
هزینه های درمانی را چطور دانید؟ با توجه به اینکه خیلی از هنرمندان با مشکلات بیمه ای دست و پنجه نرم می کنند.
من کارمند بانک ملی بودم و به همین دلیل زیر پوشش بیمه بانک ملی هستم. اما می دانم هزینه های درمانی برای کسانیکه بیمه نیستند، خیلی بالاست.
برای آزمایشهای پزشکی به بیمارستان های دولتی مراجعه می کنید یا خصوصی؟
کارهایم را در همان بیمارستان بانک ملی انجام می دهم.
رژیم غذایی خاصی دارید؟
به طور کل، صرف نظر از اینکه بازیگر هستیم باید حواسمان به خورد و خوراک باشد. روشم این بوده که خیلی به سمت استفاده از روغن های جامد نمی رفتم. حتی کره را هم شاید ۶ ماه یکبار بخورم. چون چربی است و این چربی در رگ ها رسوب می کند. برنج هم چون غذای اصلی ایرانی هاست، می خورم، اما به شکل کنترل شده.
شب ها شام می خورید؟
بله، ولی نه خیلی زیاد.
صبح ها زود از خوابی بیدار می شوید یا تا دیروقت می خوابید؟ چون بین مردم این طور جا افتاده که هنرمندان تا لنگ ظهر می خوابند.
متاسفانه چیزهایی درباره هنرمندان شایع شده که کاملا برعکس و غلط است. اصلا خیلی مواقع ماشین ساعت ۶ صبح دنبال ما می آید تا برویم سر صحنه. پس باید ساعت ۴:۳۰ از خواب بیدار شویم و دوش بگیریم. مواقعی که شب ها کار می کنیم و مثلا ۷ صبح خانه می رسیم، طبیعی است که بعدش بخوابیم. اما این چیزهایی که می گویند که مثلا هنرمندان تا ظهر می خوابند یا هنرمندان عیاش هستند، آدم را عصبانی می کند.
کلا آدم آرامی هستید یا زود عصبانی می شوید؟
به طور کل سعی می کنم زود عصبانی نشوم. سعی می کنم نگاهم به زندگی درست باشد و پر توقع نباشم. بیشترین چیزی که مرا عصبانی می کند بیان چیزهای غیرمتعارفی است که نسبتی با همکاران من ندارد. این ها مرا اذیت می کند. اما مهم ترین چیز در زندگی آرامش است و سعی می کنم آرام باشم. البته خیلی برای خود زندگی ارزش قائل نیستم، بلکه زندگی را برای پیوستن به یک مجموعه و حلقه می دانم. زندگی در کل کائنات معنا دارد.
شما صدای زیبایی دارید. چیز خاصی می خورید برای حفظ این صدا؟
نه. تن صدا و جنس صدا ژنتیکی است. اما تربیت صدا نیاز به کار دارد.
حتما می دانید که اخیرا اختلافاتی بین جامعه هنری و پزشکی شکل گرفته است. نظر شما درباره این مسائل چیست؟
من معتقدم قبل از اینکه وارد حاشیه های خبری خبری شویم، باید ببینیم قانون چه می گوید. آدم ها نباید وارد ماجراهای خبری بشوند. هم هنرمندان و هم پزشکان هر دو از اقشار مهم و مفید جامعه ما هستند. اگر خطایی هم فرضا صورت گرفته، قانون باید بررسی کند. من به شخصه خیلی اهل حاشیه نیستم. به هر حال باید در نظر داشته باشیم که قانون برای این جور مواقع است.
اگر صحبتی با مردم دارید، بفرمایید.
می گویند پیشگیری بهتر از درمان است. هزینه اش هم کمتر است. در جامعه ما مردم باید خودشان خودمراقبتی داشته باشند. به خصوص درباره مسائل عصبی. چون به هر حال ما در جامعه ای زندگی می کنیم که مردم دچار مشکلات اقتصادی هستند و همین چالش هایی را برای آن ها بوجود می آورد. ممکن است عصبانی شوند. سعی کنیم کمتر دچار چالش و اصطکاک شویم. وقتی مشکلی بروز پیدا کرد، تقصیر را گردن برادر و خواهر و همسایه مان نیندازیم. سعی کنیم با آرامش رفتار کنیم. (سلامت آنلاین / سایه تهرانی)
لینک کوتاه
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- شهرنوش پارسیپور درگذشت
- «تراست می!!!» در آمریکا روی صحنه میرود
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- ادامه موفقیت «نبرد دوگل»
- «دن کیشوتِ» اورسن ولز به پایان میرسد
- فرزاد جمشیدی درگذشت
- حامد بهداد؛ بازیگر مولف و قائم به انرژی
- جایزه معتبر جشنواره مونتکارلو به «یونیفرم» رسید
- «وظیفه»؛ آینهای روانکاوانه بر بحرانهای انسان معاصر
- «مایکل»، «اوپنهایمر» را پشت سر گذاشت
- «نبرد دوگل؛ نامت را مینویسم» و الگوی ساخت فیلمی درباره مصدق
- اجرای نمایش «نیمه تاریک ماه» آغاز شد/ سومین دور اجرای نمایش کودک «میخوام به دنیا بیام»
- «تلومر»؛ روایتی از فرسایش و بازآفرینی در دل بیزمانی
- فیلم کوتاه «نفر ۱۶۹» آماده نمایش شد/ فیلمبرداری «نفس کشیدن زیر آب» به پایان رسید
- چرا خودمان را مقید به قانونی کنیم که مربوط به ۴۰ سال گذشته است؟/ درباره دو قطبی خطرناک در سینمای ایران
- شصتمین جشنواره فیلم کارلووی واری؛ فیلم عباس کیارستمی نمایش داده میشود/ اهدای سه جایزه و یک تجلیل
- دعوت آکادمی داوری از ۵۲۹ هنرمند؛ ۱۱ سینماگر ایرانی عضو آکادمی اسکار میشوند
- پس از دعوت آکادمی داوری از ۵۲۹ هنرمند؛ نادر ساعیور عضویت در آکادمی اسکار را نپذیرفت
- نقدی بر فیلم «دراما»/ کالبدشکافی یک فروپاشی: معماریِ تروما و روانرنجوری مدرن
- درباره «زن و بچه»/ زنی در میانه خشم و خروش و بخشش
- داوری آزاده بیزارگیتی در جشنواره ایتالیایی
- محمود کلاری رییس هییت داورانِ جشنواره زردآلوی طلایی شد
- ابتکار کیت بلانشت برای حمایت از هنرمندان مقابل هوش مصنوعی
- دلاور دوستانیان درگذشت
- «شیفت آخر بیمارستان»؛ روایتی انسانی از جنگی که جان انسانها را هدف گرفت
- مجموعه فیلمهای استنلی کوبریک منتشر میشود
- «برای فروش» از ۱۰ تیر روی صحنه میرود
- بزرگداشت عدنان غُریفی برگزار شد؛ راوی نخل
- در بیست و هشتمین دوره برگزاری؛ «راپسودی آتلانتیک» بهترین فیلم جشنواره شانگهای شد
- «آشغالهای دوست داشتنی»؛ جنگ روایتها





