به گزارش سینماسینما؛ سینمای ایران هالیوود نیست که تابع قواعد بی رحم یک صنعت جذاب باشد؛ سینمایی نیست که در آن صاحبان سرمایه بتوانند براساس آنچه مردم در کارخانهی سرگرمی سازی میخواهند سرنوشت بازیگری را جابه جا کنند. اما با وجود نبودن این قواعد بیرحم که ریشه در صنعت بی رحمی دارد، حرفه ی بازیگری در سینمای ایران حرفهی بیرحمی است. همان سرمایه داری کوچک رژیم گذشته که با سرگرمی نازلی پیوند داشت و اگر در آن سیستم بازیگری از خودش محافظت نمیکرد، یک دفعه خانه نشین میشد؛ معنی محافظت در اینجا بر میگشت به خود بازیگر که چطور کار کند و چطور زندگی کند. مثلا هنرپیشهای که سالها ستارهی تئاتر کشور بود به دلیل همین که از خودش در زندگی حفاظت نکرد، یک دفعه گم شد و زمانی که دوباره پیدایش شد، دیگر مجبور شد نقش دوم و سوم در سینمای فارسی بازی کند که سرانجام این بازیگر شد مادر علی بیغم و بعد، مرگ در انزوا. البته تغییر شرایط سیاسی و فرهنگی که با انقلاب پیش آمد، خیلی ها را در سینمای فارسی خانه نشین کرد که این موضوع از بحث ما خارج است. البته امروز شرایط سینمای ایران با گذشته خیلی فرق کرده، حتی شرایط امروز با دیروز متفاوت است. امروز ستارگان جایشان را به بازیگران خوب دادهاند و سینما به ستاره وابسته نیست و سرمایهداران جایگاه بازیگر را تعیین نمیکنند. الان بیشتر خود بازیگر است که می تواند جایگاه خودش را حفظ کند. بازیگرانی که از ابتدای ورودشان به سینما حضور خوبی داشتهاند و شانس آوردند که نقش خوبی به دست بیاورند و استعداد آن را داشتهاند که این نقش خوب را به حضوری ماندگار تبدیل کنند، ماندگاریشان درسینما سختتر بوده است. ماندگاری این بازیگران در وهلهی اول مربوط به انتخابهایی است که این بازیگران بعد از آن حضور خوب میکنند، انتخابهایی که در تشخیص درست نقش و کارگردان و مجموعهای که قرار است این نقش را بپرورانند، دارد. علاوه بر این انتخابهای درست، زندگی سالم بازیگر هم به ماندگاریش کمک میکندگرچه زندگی شخصی بازیگر یک امر درونی است. ولی این امر درونی به شدت روی زندگی حرفه ای بازیگر تأثیر میگذارد. ترانه علیدوستی با حضوری خوب شروع کرد و با انتخابهایی درست ادامه داد و نگذاشت زندگی خصوصیتش تبدیل به حاشیهای درکنار کارش شود و آن سلامتی را در زندگی پیش گرفت که حرفهاش آسیب نبیند، البته نمی توان استعداد ذاتی، هوش و توانایی او را در ایفای نقشهای مختلف نادیده گرفت. او در حال حاضر جایگاه مناسب و خوبی در سینما دارد اما هنوز حفظ این جایگاه سخت است.
منبع: همشهری جوان
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- واکاوی مستند «ترانه» در آینه روان، فلسفه و جامعه؛ از پیله تروما تا پرواز فردیت
- نقدی بر مستند گفتوگومحور از پگاه آهنگرانی؛ پرترهای در فضای بسته
- درباره بازیگران زن مولف سینمای ایران/ ترانه علیدوستی؛ آخرین بازیگر زن مولف
- ویژگیهای تفکری که سینما را از بنبست و سکون نجات داد
- سخنگوی قوه قضاییه در نشست خبری مطرح کرد؛ ترانه علیدوستی ممنوع از پرواز نیست
- یادداشت فریدون جیرانی درباره وضعیت سینمای اجتماعی؛ باور تغییر باورها
- فریدون جیرانی رئیس کانون کارگردانان شد
- در نشست «بررسی سینمای اجتماعی» مطرح شد؛ سینمای اجتماعی زاییده تحولات اجتماعی و سیاسی جامعه است
- «بودن یا نبودن» و تبدیل خشونت به امید/ عیاری نمونهای از عیار شرافت در سینمای ایران است
- در نشست نقد و بررسی «آبادانیها» مطرح شد؛ نقش عیاری در زبان سینمایی و تحول آن بسیار موثر است/ «آبادانیها» عدالت اجتماعی را وارد سینما کرد
- نسخه مرمت شده «آبادانیها» در موزه سینما
- پیام کانون کارگردانان به مناسبت اولین سالگرد درگذشت کیومرث پور احمد
- گزارش مراسم رونمائی از کتاب «دندان گرگ»/ یک داستان حماسی شهری
- رهایی در اوهام/ نگاهی به فیلم «تفریق»
- «تفریق»؛ به علاوه باران
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «قاعده بازی» حاوی بازیهای پست مدرنیستی است
- همه صدا پیشگان فیلم محمد رسول الله (ص)و دیالوگهای برگزیده آن
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
آخرین ها
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
- یادداشت برای دو فیلم مستند/ میراثی که غارت شد
- گزارشی از گیشه سینماها؛ ۳ میلیون و ۲۸۵ هزار تماشاگر و اکران ۲۰ فیلم از ابتدای ۱۴۰۵
- به کارگردانی دوک جانسون؛ تام هنکس، آبراهام لینکلن میشود
- در واکنش به حکم قضایی غزل نهانی؛ کانون روابط عمومی و تبلیغات خانه تئاتر بیانیه داد
- برای رقابت در نودونهمین دوره جایزه آکادمی؛ برگزیدههای کن و برلین نماینده آلمان و کانادا در اسکار شدند
- نگاهی به فیلمنامه «زندهشور»/ بخشش لازم نیست اعدامش کنید
- کالبدشکافی میل و جنایت در «ژویسَنس» و «دانته»
- رابینهود در حال ترند شدن/ بازاریابی آشفته برای فیلم جدید پل گرینگرس
- بیانیه خانه تئاتر درباره مصوبه اخیر مجلس/ قطع ارتباط با دنیای آزاد، نه عاقلانه و نه شدنی است
- ژیل ژاکوب در ۹۶ سالگی آخرین کتابش را منتشر خواهد کرد
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- «البنات» به تونس میرود
- نگاهی به بازیگری فائقه آتشین/ خانم سوپر استار
- «بیداد»؛ گونهای پیله تنیدن شبانه با صدای زنانه
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- صدور پروانه ساخت ۶ فیلم سینمایی/ قرارداد اکران ۴ فیلم جدید
- با معرفی برگزیدگان سی و دومین دوره؛ جایزه قلب سارایوو به فیلم اتریشی رسید
- اسماعیل همتی درگذشت
- «کوچ اجباری» به پرتغال رفت
- آغاز اجرای «مادرکیو» از ۲۲ شهریور/ تئاتر-ارکسترال «آرش» روی صحنه میرود
- داوری سجاد شاهحاتمی در جشنواره یونانی
- نگاهی به سینمای زیرزمینی به بهانه «بیداد»/ عرصه تجلی سینمای اجتماعی
- «استخر»؛ روایتی درام در پوستهای سورئال با درونمایه فلسفی
- سیودومین جشنواره فیلم سارایوو؛ نشان افتخاری به اصغر فرهادی اهدا شد
- واکنش کانون کارگردانان سینما به مصوبه مجلس؛ سینما به امنیت اندیشه و امکان آفرینش آزاد هنری نیاز دارد
- اکران مردمی سریال کوری / گزارش تصویری
- بیانیه خانه سینما درباره مصوبه اخیر مجلس؛ جرم انگاریِ بدیهیترین حقوق هنرمندان!





