به گزارش سینماسینما؛ سینمای ایران هالیوود نیست که تابع قواعد بی رحم یک صنعت جذاب باشد؛ سینمایی نیست که در آن صاحبان سرمایه بتوانند براساس آنچه مردم در کارخانهی سرگرمی سازی میخواهند سرنوشت بازیگری را جابه جا کنند. اما با وجود نبودن این قواعد بیرحم که ریشه در صنعت بی رحمی دارد، حرفه ی بازیگری در سینمای ایران حرفهی بیرحمی است. همان سرمایه داری کوچک رژیم گذشته که با سرگرمی نازلی پیوند داشت و اگر در آن سیستم بازیگری از خودش محافظت نمیکرد، یک دفعه خانه نشین میشد؛ معنی محافظت در اینجا بر میگشت به خود بازیگر که چطور کار کند و چطور زندگی کند. مثلا هنرپیشهای که سالها ستارهی تئاتر کشور بود به دلیل همین که از خودش در زندگی حفاظت نکرد، یک دفعه گم شد و زمانی که دوباره پیدایش شد، دیگر مجبور شد نقش دوم و سوم در سینمای فارسی بازی کند که سرانجام این بازیگر شد مادر علی بیغم و بعد، مرگ در انزوا. البته تغییر شرایط سیاسی و فرهنگی که با انقلاب پیش آمد، خیلی ها را در سینمای فارسی خانه نشین کرد که این موضوع از بحث ما خارج است. البته امروز شرایط سینمای ایران با گذشته خیلی فرق کرده، حتی شرایط امروز با دیروز متفاوت است. امروز ستارگان جایشان را به بازیگران خوب دادهاند و سینما به ستاره وابسته نیست و سرمایهداران جایگاه بازیگر را تعیین نمیکنند. الان بیشتر خود بازیگر است که می تواند جایگاه خودش را حفظ کند. بازیگرانی که از ابتدای ورودشان به سینما حضور خوبی داشتهاند و شانس آوردند که نقش خوبی به دست بیاورند و استعداد آن را داشتهاند که این نقش خوب را به حضوری ماندگار تبدیل کنند، ماندگاریشان درسینما سختتر بوده است. ماندگاری این بازیگران در وهلهی اول مربوط به انتخابهایی است که این بازیگران بعد از آن حضور خوب میکنند، انتخابهایی که در تشخیص درست نقش و کارگردان و مجموعهای که قرار است این نقش را بپرورانند، دارد. علاوه بر این انتخابهای درست، زندگی سالم بازیگر هم به ماندگاریش کمک میکندگرچه زندگی شخصی بازیگر یک امر درونی است. ولی این امر درونی به شدت روی زندگی حرفه ای بازیگر تأثیر میگذارد. ترانه علیدوستی با حضوری خوب شروع کرد و با انتخابهایی درست ادامه داد و نگذاشت زندگی خصوصیتش تبدیل به حاشیهای درکنار کارش شود و آن سلامتی را در زندگی پیش گرفت که حرفهاش آسیب نبیند، البته نمی توان استعداد ذاتی، هوش و توانایی او را در ایفای نقشهای مختلف نادیده گرفت. او در حال حاضر جایگاه مناسب و خوبی در سینما دارد اما هنوز حفظ این جایگاه سخت است.
منبع: همشهری جوان
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- واکاوی مستند «ترانه» در آینه روان، فلسفه و جامعه؛ از پیله تروما تا پرواز فردیت
- نقدی بر مستند گفتوگومحور از پگاه آهنگرانی؛ پرترهای در فضای بسته
- درباره بازیگران زن مولف سینمای ایران/ ترانه علیدوستی؛ آخرین بازیگر زن مولف
- ویژگیهای تفکری که سینما را از بنبست و سکون نجات داد
- سخنگوی قوه قضاییه در نشست خبری مطرح کرد؛ ترانه علیدوستی ممنوع از پرواز نیست
- یادداشت فریدون جیرانی درباره وضعیت سینمای اجتماعی؛ باور تغییر باورها
- فریدون جیرانی رئیس کانون کارگردانان شد
- در نشست «بررسی سینمای اجتماعی» مطرح شد؛ سینمای اجتماعی زاییده تحولات اجتماعی و سیاسی جامعه است
- «بودن یا نبودن» و تبدیل خشونت به امید/ عیاری نمونهای از عیار شرافت در سینمای ایران است
- در نشست نقد و بررسی «آبادانیها» مطرح شد؛ نقش عیاری در زبان سینمایی و تحول آن بسیار موثر است/ «آبادانیها» عدالت اجتماعی را وارد سینما کرد
- نسخه مرمت شده «آبادانیها» در موزه سینما
- پیام کانون کارگردانان به مناسبت اولین سالگرد درگذشت کیومرث پور احمد
- گزارش مراسم رونمائی از کتاب «دندان گرگ»/ یک داستان حماسی شهری
- رهایی در اوهام/ نگاهی به فیلم «تفریق»
- «تفریق»؛ به علاوه باران
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- «عبور از نمیدانم» در موزه سینما
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ گزارشی از آرای منتقدان فیپرشی/ «مراقب» در صدر جدول افقها
- گذری در جشنواره فیلم ونیز / گزارش تصویری
- نمایش «رومولوس»؛ این رومولوسِ مغموم
- رونمایی از ۶ کتاب درباره فیلمهای شاخص سینمای ایران در موزه سینما
- دو جایزه جشنواره «جامو و کشمیر» به «زیبا صدایم کن» رسید





