
کارگردان مولف دانمارکی که با فیلم «خانه ای که جک ساخت» بعد از هفت سال به جشنواره کن بازگشته، در گفتوگو با سایت سینمایی «سینیوروپا» از واکنش تماشاگران به ساخته جدیدش حرف زده است. لارس فون تریه در اشاره به تماشاگرانی که سالن نمایش فیلم او را ترک کردهاند گفته بعید میداند به قدر کافی از فیلمش بیزار شده باشند. کارگردان دانمارکی همچنین تاکید کرده اگر یک روز قصد کشتن کسی را داشته باشد، آن شخص حتما یک «خبرنگار» خواهد بود.
فون تریه ۶۲ ساله بالاخره بعد از گذشت چند روز از نمایش فیلم جدیدش در بخش خارج از مسابقه جشنواره کن سکوتش را شکست. دوشنبه شب گذشته، نمایش «خانهای که جک ساخت» با واکنش تماشاگران خشمگین فیلم روبرو شد که بعد از تماشای صحنه تیراندازی شخصیت محوری به سر دو کودک، به نشانه اعتراض کاخ جشنواره را ترک کردند و هنگام خروج از سالن به فون تریه و ساخته جدیدش بد و بیراه گفتند. در پایان نمایش فیلم، تعداد تماشاگران حاضر در سالن به نصف رسیده بود.
فون تریه در فیلم جدیدش داستان یک قاتل سریالی را به تصویر کشیده که عمدتا زنان و کودکان را هدف جنایات بیرحمانهاش قرار میدهد. مت دیلن نقش «جک» شخصیت محوری این درام جنایی را ایفا کرده است. کارگردان دانمارکی در تازهترین مصاحبهاش گفته از واکنش تماشاگران به «خانهای که جک ساخت» بسیار راضی است و خیالش آسوده شده است.
فون تریه توضیح داد: «خیلی مهم است که همه آدم را دوست نداشته باشند، چون اگر غیر از این باشد شما شکست خوردهاید. اگرچه مطمئن نیستم به قدر کافی از فیلم بیزار شده باشند. اگر فیلمم زیادی محبوب شود، با این مسئله مشکل خواهم داشت. اما به گمانم تا اینجا میزان استقبال از فیلم درست و منطقی بوده است.»
کارگردان برنده جایزه نخل طلای کن (برای فیلم «رقصنده در تاریکی») شناختش از قاتلهای سریالی را سطحی توصیف کرد و در ادامه افزود: «شناخت من از روانیها چندان زیاد نیست. خودم هم تا به حال کسی را نکشتهام. ولی اگر قرار باشد یک روز مرتکب قتل کسی شوم، احتمالا طرف خبرنگار خواهد بود.»
فون تریه همچنین در اشاره به دوری چند سالهاش از جشنواره کن گفت در طول هفت سال گذشته، آدم به مراتب «متواضعتری» شده است و بخشی از این تحول درونی را ناشی از درمان اعتیادش به الکل عنوان کرد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- کن ۲۰۲۶ در راه است؛ از اصغر فرهادی تا پدرو آلمودوار، این فیلمها شانس انفجار روی فرش قرمز را دارند
- فریاد، فضیلت است/ یادداشتی بر فیلم «داگویل» با نگاهی به پرفورمنس «ریتم صفر» مارینا آبراموویج
- وقتی غم، نفس زندگی را بند میآورد/ نگاهی به فیلم «ملانکولیا»
- بازتولید شهروندانی تودهوار/ «داگویل»؛ روایتی از شهری بی در و دیوار
- لارس فون تریه فصل سوم سریال «قلمرو» را میسازد
- سکانس طلایی/ عنصر جنایت
- از فیلمساز جنجالی دانمارک تجلیل میشود
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- نمایش «دیوانه خانه زری بوره»/ جُـنون آرام
- استقبال از فیلمهای سینماگران ایرانی در فرانسه چطور است؟
- جنابخان؛ لبخندی بر روزهای پرالتهاب
- جشنواره آمریکایی به فیلم مهران رنجبر جایزه داد
- انتشار کتاب صوتی «ستارهی لیلا» با صدای گلچهره سجادیه
- با اهدای جوایز هفتاد و نهمین دوره؛ «مرگ فروشنده» موفقترین بازسازی یک نمایش در تاریخ جوایز تونی شد
- در شصتمین دوره برگزاری؛ کارلووی واری از مگی جیلنهال و جسی آیزنبرگ تجلیل میکند
- «تهران کنارت»؛ همچون طنینی که در خود میپیچد
- چهار جایزه بینالمللی برای فیلم «این صداها واقعیست»
- موافقت شورای صنفی نمایش با پخش بازیهای فوتبال ایران در سینما
- وکیل مدافع خبر داد: تایید حکم غیابی جعفر پناهی به حبس و ممنوعیت خروج از کشور
- «مجلس ضربت زدن»؛ جدال جهل و خرد
- «بدنام»؛ کابوس زیستن در حاشیه بدنامی
- فیلمبرداری «جزیره من» آغاز شد/ حضور برد پیت در صحنهی بزرگترین رقابتهای موتورسواری جهان
- «خون بس» برنده جایزه بزرگ بهترین فیلمنامه کوتاه رودآیلند شد
- مرجان ساتراپی درگذشت
- مرجان ساتراپی؛ کارگردانی استاندارد و نویسندهای مولف
- «تهران کنارت»؛ من از تو دل نمیکنم
- «پلان آخر بازی»؛ همچون پرندهی مهاجری، که پرواز برایش شکل غایی سفر است
- فخری خوروش؛ بازیگر مولف و ستاره موج نوی سینمای ایران
- «تهران کنارت»؛ زخمهای کاری، از نمایی دیگر
- فرهاد ارجمندی درگذشت
- به حرمت پیدا نشدن ماکان/نامه ای به پرویز پرستویی
- «روز افشاگری» و موضع اسپیلبرگ در استفاده از هوش مصنوعی
- خبرهایی از سریالهای لطیفی، جعفریجوزانی و رضا میرکریمی
- کنسرت «بازی تاج و تخت» روی صحنه میرود
- «استودیو صدای بِربِریَن»؛ فریادها و نجواها
- خوانشی فرویدی از فیلمتئاتر «نیوجرسی»/ تراژدی بیوالایش: از ترومای اولیه تا سیطرهی سائق مرگ
- تدوینگر اسکاری درگذشت
- دلیله و یک نقش مکمل تأثیرگذار





