سینماسینما، محمد تاجیک – «رگبار» محصول سال ۵۱ نخستین فیلم بلند بیضایی است. فیلمی که هنوز هم در فهرست معدود آثار ارزشمند سینمای قبل از انقلاب ایران قرار گرفته و نقشآفرینی هنرمندانی چون مرحوم پرویز فنیزاده، محمدعلی کشاورز، پروانه معصومی و … را خاطرهساز کرده است.به گزارش سینما سینما ،این فیلم با محوریت زندگی یک معلم تازهوارد که سادگی خاص در رفتار و شخصیتش دارد، تأثیرگذاری او را در محیط و موقعیت جدید مورد توجه قرار میدهد. زوایای پنهان و جذاب این شخصیت بخصوص در روند عشق او به خواهر یکی از شاگردانش به تصویر درمیآید و در انتها تلخی که خاص نگاه بیضایی است به کار پایان میدهد.
رگبار: نشان دادن یک ساواکی برای اولین بار
در دهه ۵۰ خورشیدی، بیضایی پس از ساخت دو فیلم کوتاه ، فیلم “رگبار” را جلوی دوربین برد ، که همراه با “قیصر” مسعود کیمیایی و “گاو” داریوش مهرجویی در زمره بهترین آثار سینمای موج نو ایران قرار گرفتند. در “رگبار” که به سرگذشت و سوداهای آقای حکمتی( با بازی زنده یاد پرویز فنی زاده) معلم جوانی از طبقه متوسط شهری می پردازد، برای اولین بار یک مامور امنیتی (ساواکی) با عینک تیره و تیپ مشخصی در فاینال سکانس فیلم ظاهر می شود و این خود شکستن تابویی بزرگ است در اوج قدرت و میدان داری سازمان اطلاعات و امنیت نظام پادشاهی (ساواک)
تاره پولساز، شرط ساخت رگبار
خود بهرام بیضایی در مصاحبه ای در سال ۸۸با ندا آل طیب در ایسنا گفته است :در «رگبار» خانم ستارهی پولسازی، و در «غریبه و مه» آقای ستارهی پولسازی شرط تولید فیلم از سوی سرمایهگذارانی بودند.
تفاوت زن رگبار بازنهای موجود در سینما
بیضایی در نشست دیگری در سال ۸۰ همزمان با اکران فیلم سگ کشی در شیراز با اشاره به این که شخصیتهای برجسته زن در اولین آثارش هم وجود داشتهاند گفته است : در رگبار زنهایی حضور دارند که تعریفشان با زن موجود در سینمای آن موقع فرق میکرد، در غریبه و مه اولین باری است که یک زن میگوید نه و میخواهد مقهور سنت نباشد. در رگبار البته زن خودش را قربانی میکند و از خواستههایش به خاطر برادر و مادرش میگذرد. البته معتقدم من بخشی از زنان جامعه را ترسیم میکنم که متاسفانه در سینما و تئاتر ما ترسیم نشدهاند.
اسکورسیزی: بیضایی هیچ گاه توسط متولیان کشورش حمایت نشد
جالب است بدانید مارتین اسکورسیزی مدتی قبل به ستایش از فیلم رگبار بیضایی پرداخته بود .مارتین اسکورسیزی درسال ۹۲ دربارۀ مرمت فیلم رگبار از ساخته های قدیمی بیضایی که توسط بنیادی که او پایهگذاری کرد انجام شده گفته بود: «من خیلی مفتخرم که the World Cinema Foundation اولین فیلم بلند کارگردانش بهرام بیضایی را مرمت کرده است. حال و هوای فیلم من را میبرد به بهترین لحظات فیلمهای نئورالیستی ایتالیایی و داستان، زیبایی یک افسانۀ کهن را دارد و در آن میتوانید ریشه های بیضایی در ادبیات، تئاتر و شعر را کاملاً حس کنید. بیضایی هیچوقت توسط متولیان کشورش حمایت نشد و حالا در کالیفرنیا زندگی میکند و دردناک است که فکر کنیم این فیلم فوقالعاده که زمانی در ایران محبوبیتی داشته در آستانۀ نابودی بود.»
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- «آرش» در «بیضاییخوانی»
- «غروب در دیاری غریب» به خانه اردیبهشت اودلاجان رسید
- کانون کارگردانان سینما برگزار میکند؛ اولین نمایش نسخه مرمت شده «سگ کشی» در موزه سینمای ایران
- «مجلس ضربت زدن»؛ جدال جهل و خرد
- آمادگی رابرت دنیرو برای بازی در فیلم اسکورسیزی
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- کارنامه بازیگری سوسن تسلیمی به بهانه حضور در آثار بیضایی/ تلاقی همزمان نبوغ بازیگر و بازیگردان
- طایفه زندهکُشِ مُردهپرست؛ داستان فراموشی بهرام بیضایی در ایران
- بهرام بیضایی، در متن آثارش از خلال افکارش؛ سلوک بیضایی
- سوگوارهای برای بهرام بیضایی/ مکاشفه در زندان روح وقتی همه راهها به رویت بسته شده
- اعلام زمان بدرقه بیضایی/ بیانیه خانه سینما درباره درخواست مژده شمسایی
- نمایشنامههای بهرام بیضایی؛ کلید درک جامعهشناسی خودکامگی در ایران
- مژده شمسایی: پیکر بهرام بیضایی در آمریکا به خاک سپرده میشود
نظرات شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- برنده شیرطلای ونیز در راه آکادمی داوری/ «زن ناشناس» نماینده دانمارک در اسکار۲۰۲۷ شد
- «کوچ اجباری» از پرتغال جایزه گرفت
- دو مستند کمتر دیدهشده از «مرتضی شاملی» در موزه سینما
- نمایش و تحلیل مستند «گلدونه، مشرحیم، صغرا و دیگران» در سینماتک خانهی هنرمندان ایران
- «صد سال به این سالها»؛ یک تایملپس سینمایی از زندگی «ایران»
- توضیحات گروه اجرایی «تهران پاریس تهران / پل» درباره حاشیهها
- دادستانی تهران علیه عوامل یک تئاتر اعلام جرم کرد
- «عاشقان تنها میخوابند» در جشنواره سن سباستیان درخشید
- «چهار صندوق»؛ وقتی قدرت، سازندگانش را به بند میکشاند
- ایتالیا با «مارپیچ» وارد رقابت اسکار ۲۰۲۷ شد
- «نقطه ضعف» در موزه سینما
- برپایی مراسم چهلم ایرج در زادگاهش / گزارش تصویری
- بدنمندی زن در سینما
- «داستانهای موازی» برندهی بهترین فیلمنامه از فستیوال جادهی ابریشم چین
- به کارگردانی دیوید آیر؛ «قلب هیولا» با بازی برد پیت اکران میشود
- «داستانهای موازی»؛ تغییر پارادایم در زبان سینمایی اصغر فرهادی
- در حسرت حرمت و شان بازیگری
- «داستانهای موازی»؛ چشمچرانیِ وراثتی
- جشنواره رم از سوزان ساراندون تجلیل میکند
- «بی/نا بینا» از ۱۳ مهر در عمارت هما روی صحنه میرود
- «بچه عودلاجان»؛ پدر به روایت فرزندان
- سیروس ابراهیمزاده؛ رده بازیگران حرفهای
- درباره بازی محسن قصابیان در «کلاغ»/ جایی که بازیگر محو میشود
- از ماک تا خاموشی؛ پرترهای از فرسودگی صنعت ایران
- با دریافت جایزه بخش پلتفرم جشنواره تورنتو؛ فیلم هندی، نامزد اسکار ۲۰۲۷ شد
- وطن مادر است؛ نمایشگاه عکاسان جوان زن ایرانی در اسپانیا
- نماینده اسپانیا در اسکار ۲۰۲۷، مهمترین جایزه جشنواره تورنتو را گرفت
- سیروس ابراهیمزاده درگذشت
- موزه فضاپیمای جرج لوکاس افتتاح شد
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
سینما سینما
کلیه حقوق این وب سایت متعلق به پایگاه خبری تحلیلی سینما سینما می باشد و نقل مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع می باشد.
طراحی وب سایت و بهینه سازی وب سایت دنیای وب
زنده باد.
«فیلمی که اسکورسیزی ستود» درست و بسنده و زیبا و دقیق است. «به ستایش از آن پرداخت» کمی عجیب و غریب است.