ندا مقصودی بازیگر فیلم سینمایی «بی صدا» گفت: بازیگری دنیای عجیب و پیچیدهای است و تلاش من از نوجوانی تاکنون برای این حرفه همیشه از سر عشق بوده و هست.
به گزارش سینماسینما، بازیگر فیلم سینمایی «بی صدا» بیان کرد: سینما برای من جهانی همچنان ناشناخته است. زیرا تاکنون فقط در چهار فیلم سینمایی بازی کردهام اما انتخاب من در آینده برای ادامه بازی در سینما، قطعاً سینمای مستقل خواهد بود. زیرا هم برای نمایش مهارتهای بازیگری فرصت میدهد و هم با توجه به تجربههایم می دانم در این ژانر موفقتر هستم. از طرفی عجلهای برای معروف شدن و دیده شدن ندارم بنابراین سعی میکنم کارهای خوب را انتخاب کنم.
وی درباره علت حضورش در فیلم «بی صدا» گفت: برای من کار حسین شهابی نیز در ادامه همین مسیر و تصمیم است. «بی صدا» از نظر من فیلمی است که به نسبت امکانات موجود و کم بودجه بودناش اثری شریف است. به هر حال بینقص نیست اما از آنچه فکر میکردم، فیلم بهتری است.
وی ادامه داد: بعد از چند جلسه صحبت کردن درباره فیلمنامه با آقای شهابی، بسیار خوشحال بودم از اینکه در «بی صدا» بازی میکنم و بار دیگر با پیام دهکردی همبازی هستم. زیرا سالها قبل همبازی او در تئاتر بودم. همچنین میدانستم این فیلم از فیلمهای بفروش تجاری و بعضاً سخیف فاصله دارد.
این بازیگر درباره موضوع این اثر سینمایی عنوان کرد: دنیای بیماران مبتلا به سرطان آنقدر وسیع است که شاید یک فیلم نظیر «بی صدا» نتواند کاملاً آن را بازنمایی کند. اما به نظرم در این فیلم دست کم سعی شده است ادای دینی به آنها صورت بگیرد.
بازیگر فیلم «دلم می خواد برقصم» همچنین خاطرنشان کرد: بازیگری دنیای عجیب و پیچیدهای است. تلاش من از نوجوانی تاکنون برای بازیگری همیشه از سر عشق بوده و هست. اکنون در میانسالی وقتی به گذشته بر میگردم و مرور میکنم، اگرچه بارها و بارها از این حرفه دلگیر شده ام اما همچنان صبر کردهام. زیرا بارها در تئاتر کاندید شده و البته جایزه هم گرفته ام. اما در مقاطعی که فکر میکردم یا اطرافیانم میگفتند که شایستگی یک جایزه را دارم، آن را بدست نیاوردهام و تعداد دفعات کاندید شدن یا برگزیده شدنام کمتر از آن چیزی بوده که انتظارش را داشته ام. با این وجود انگار بازیگری در من نهادینه شده است و با من هست و خواهد بود.
وی ادامه داد: بیشتر دلم میخواهد نقش هایم ماندگار باشد. شاید نقشی که آرزویش را دارم این است در ۷۰ سالگی بازی کنم و به چیزی درونیتر در بازیگری اعتقاد دارم و نگران این نیست که جوانی و زیباییام را از دست بدهم؛ ترسی که بازیگران ممکن است از آن داشته باشند.
«بی صدا» به نویسندگی، تهیه کنندگی و کارگردانی حسین شهابی داستان یک نویسنده مشهور مبتلا به بیماری سرطان به نام پیام (با بازی پیام دهکردی) است که برای تامین مخارج درمان خود به ناچار با روزنامههای زرد همکاری میکند.
این فیلم در حال حاضر در گروه «هنر و تجربه» اکران شده است.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «خون بس»؛ زخمهایی که التیام نمییابند
- درباره اکبر عبدی/ آقای خنده و خاطره
- در سی و دومین دوره برگزاری جشنواره؛ فیلمساز ایرانی با «۳۲ متر» به سارایوو میرود
- آقای کارگردان جنگ فرهنگی را برده است؛ یونانیها در افسون «اودیسه» کریستفر نولان
- مراسم تشییع و خاکسپاری پیکر زنده یاد «اکبر عبدی»
- با بازی دیوید جانسون؛ دنباله سوم «پلنگ سیاه» ساخته میشود
- پاتوق مستند و نمایش «دختران باد» و «بوم ایرانی»
- اکبر عبدی به خانه ابدی بدرقه شد
- در رثای خیرخواه، اکبر آقای عبدی!
- خوانهای اودیسئوس؛ سفر اسطورهای میان هیولاها، وسوسهها و آزمونهای انسانی
- اکبر عبدی؛ از بازیگریِ بدن تا آفرینش شخصیت
- آخرین پلان مرد هزارچهره؛ اکبر عبدی در قاب جاودانگی
- اکبر عبدی درگذشت
- عکاس مشهور ایرانی در بستر بیماری/ یک درخواست از وزیر ارشاد
- ۲ فیلم ایرانی در ایتالیا؛ آثار قرایی و عسگری در ونیز ۲۰۲۶ نمایش داده میشود
- کورش سلیمانی از مدیریت تئاترشهر استعفا داد
- «در محاصره» به آفریقا جنوبی میرود
- در هشتاد و سومین دوره برگزاری؛ فیلمهای جشنواره ونیز با آثاری از سینماگران ایرانی اعلام شد
- نولان در صدر لیست؛ فهرستی از ۱۰۰ کارگردان قدرتمند هالیوود منتشر شد
- «اودیسه» نولان؛ سفری خیرهکننده به قلب اسطوره، اما نه به عمق انسان
- به مناسبت هفت سالگی سوینا؛ نسخه ویژه نابینایان «گیلانه» با صدای گلاب آدینه منتشر میشود
- «مرا ببوس»؛ صدای زنی که روایت را از آنِ خود میکند
- آغاز اکران آنلاین مستند «ساعت بیولوژیک»/ جشنواره سریالسازی نوین با روایت عمودی
- «کلاغ»؛ به دنبال روایتی غیرکلیشهای
- «بایسیکلران»؛ دور باطل در جهانی گروتسک
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ آیا فیلمی از ایران شانس رفتن به مسابقه را دارد؟
- هجوم به یک سالن تئاتر به دلیل مطالبه مالی!
- نهمین جایزه کتاب سال سینمایی در ایستگاه پایانی
- چرا «مزرعه حیوانات» نفروخت؟
- برای آخرین بار، «مرا ببوس»





