
علیرضا رضاداد حضور محمدمهدی حیدریان در سازمان سینمایی را فرصتی مغتنمی دانست و اذعان کرد که باید از حضور ایشان در سینما بهره کافی را برد.
به گزارش سینماسینما، علیرضا رضاداد که از ۲۰ سال پیش در دوره مدیریت محمدمهدی حیدریان در سیمافیلم و سپس در زمان مدیریت او در سینما به عنوان مدیرعامل فارابی فعالیت داشته است و به تعبیری یار مدیر جدید سازمان سینمایی شناخته شده است، درباره رویکرد حضور دوباره حیدریان در مدیریت سینمایی کشور گفت: «ابتدا اجازه میخواهم، بگویم که تحسین و تقدیر از زحمات جناب ایوبی و شایستگیهای ایشان را به زمان تودیع ایشان موکول میکنم و فعلا حرفی نمیزنم، حتما در آن جلسه در این باره سخن گفته خواهد شد. از این فرصت برای تبریک حضور مهندس حیدریان در سینما و تشکر از او برای پذیرش این مسئولیت آن هم در این زمان استفاده میکنم که حقیقتا با فداکاری و از خودگذشتگی همراه بود.»
او که به عنوان مشاور رییس سازمان سینمایی و دبیر جشنواره فیلم کودک با مدیر پیشین سینمای حجتالله ایوبی هم همکاری داشته است با اشاره به سوال مطرح شده،توضیح داد: «به نظرم فرصت حضور آقای مهندس حیدریان در سینمای کشور،فرصت بسیار مغتنمی است و باید از حضور ایشان، سینمای کشور بسیار بهرهبرداری بکند.»
رضاداد خاطرنشان کرد: «بسیاری از مشکلاتی که شاهدیم برای امروز و دیروز سینما نیست و بخشی از آنها به ذات سینما در کشوری مثل ما، با همه پیچیدگیها و با همه توسعه یافتگیهایش برمیگردد و به همین جهت این شرایط نیازمند یک مدیر توانمند، مجرب و باسابقهای بوده و هست.»
او در عین حال گفت: «البته من میدانم آقای حیدریان، بسیار پرهیز میکرد از اینکه مستقیم درگیر مسائل سینما بشود و باز ترجیح میدادند که در مقام مشاور عالی وزیر بتواند به سینما کمک کنند ولی به هرحال الان که در این مسئولیت قرار گرفتند، گمان میکنم برای سینما یک فرصت خوبی است و ان شاء الله بتواند هم در این دولت و هم در دولت آتی قدمهای خیلی محکمی در راستای هدفهای خیلی بزرگی که مطمئن هستم در برنامههای ایشان هست، بردارد.»
حیدریان نگاه سیستمی و برنامه محور دارد
این مدیر فرهنگی با اشاره به تجربه همکاری بیست و چند سالاش با محمد مهدی حیدریان خاطرنشان کرد: «ایشان نگاه سیستمی و برنامه محور دارند و فکر میکنم این نگاه سیستمی و برنامه محور همان چیزی است که سینمای ما به آن نیازمند است و جای خالی آن امروز حس میشود، چرا که هر تحولی در سینمای ایران چه در جهت صنعتی سازی و چه در جهت رونق بخشی به فعالیت سینما، نیازمند این دو ویژگی است که در ایشان نمایان و مشهود است.»
رضاداد تاکید کرد: «تجربههای کارکردی مدیریت فرهنگی ایشان هم تجربههای بسیار ارزشمندی است؛ چه در دهه ۶۰ و ۷۰ در سینما، چه در دهه ۷۰ و آغاز دهه ۸۰ در تلویزیون و چه مجددا در دهه ۸۰ در سینما تاکنون،همه این تجربیات ان شا الله برکاتی برای مدیریت سینمایی کشور به همراه دارد و با توجه به حُسن استقبالی که جامعه سینمایی از حضور ایشان در ارشاد در سه ماهه گذشته نشان دادند، فکر میکنم ایشان سرمایه جدی است که حضورشان در سینما منشا تحول جدی خواهد بود و رفع نیازها امروز سینما را به همراه خواهد داشت.»
او در پاسخ به اینکه در اولین جلسه رییس جدید سازمان سینمایی حضور داشته است؟ گفت: «بله در اولین روز، ایشان جلسه مدیران را تشکیل دادند و در آن جلسه روس برنامهها را اعلام کردند.»
زمان و زمانه خیلی مهم نیست
این مدیر فرهنگی در پاسخ به اینکه “به نظر شما با توجه به اینکه چند ماهی به پایان دولت نمانده است،تغییر و تحولات چقدر میتواند برای سینما مفید باشد، ابراز عقیده کرد: «من فکر میکنم زمان و زمانه خیلی مهم نیست، برنامه و تحقق پذیری برنامهها مهم است، ما از هر زمانی که داریم باید بگونهای در جهت پیشرفت کشور استفاده و برنامهریزی کنیم.»
او تصریح کرد: «همه مسئولین عالی کشور و همه دستورات دینی و سازمانی به ما حکم میکند که از آخرین لحظات برای فرصت خدمت به مردم و کشور استفاده کنیم، لذا اگر ما یک روز هم فرصت داریم باید از آن یک روز بهترین بهرهبرداری را بکنیم و خیلی درگیر ماجراهایی از این قبیل نشویم.»
این مدیر فرهنگی ادامه داد: «این توصیه دینیما هم هست که بگونهای زندگی کنیم که گویا سالهای سال زندگی میکنیم و در عین حال بگونهای رفتار کنیم که گویا آماده رفتن هستیم. اگر این دو رویکرد را توامان آویزه گوشمان قرار بدهیم، به نظر من آن وقت راهکار ما معلوم میشود که از همه فرصتها باید استفاده کنیم.»
حواشی جشنوارهی اخیر فجر به نظرم یک مقدار تبعات سال آخر دولت است
علیرضا رضاداد درباره اولویت مدیر جدید سازمان سینمایی با توجه به اتفاقات اخیر در سازمان سینمایی و خصوصا جشنواره فیلم فجرگذشته، خاطرنشان کرد: «حواشی جشنواره فیلم فجر اخیر به نظرم یک مقدار تبعات سال آخر دولت بود و طبیعی بود و نگران کننده هم نبود، فقط به دلیل شرایط فجر امسال تا حدودی نسبت به سالهای دیگر بیشتر بود. اما اگر بخواهم کلیتر پاسخ بدهم، به نظر من سینما نیازمند یک برنامه درازمدت است تا هرکسی که میآید و مسئولیت میپذیرد، بتواند بخشی از آن برنامه را محقق کنند؛ سینمای نوین ایران روند رو به جلوئی را پیش گرفته است و به اقتضای تغییر شرایط روزآمد شده است و همچنان هم در جهت توسعه و پیشرفت سینمای کشور است.»
او ادامه داد: «به نظرمن این پیشرفت خواسته عمومی کشور، مسئولین و همه سینماگران است و چون خواست عمومی است، مدیران در هر دورهای به تشخیص و امکان خودشان در جهت این برنامه گام برمیدارند، حالا بعضی از مدیران ممکن است که تشخیصهای شان متفاوت باشد و برخی برنامهها را تغییر بدهند و از سویی برنامهها هم ممکن است با چالشهائی روبرو شود اما این مسیری است که سینمای کشور ما خواهد پیمود و توفیقاتش بیشتر خواهد شد.»
هر کمکی از دستم بربیاید، انجام میدهم
رضاداد در پاسخ به اینکه آیا یکی از پستهای اصلی سازمان سینمایی از سوی حیدریان به شما پیشنهاد شود، میپذیرید گفت: «من همچنان مشاور سازمان سینمایی هستم و فکر میکنم بهترین کاری که میتوانم، انجام بدهم همین است. من همیشه در کنار سینما بودم به هر مقدار که در توانم بوده است و هر مقدار که از من خواسته شده است، به سینما کمک کردم، الان هم در همان وضعیت هستم و هر کمکی از دستم بربیاید، انجام میدهم.»
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- معرفی اعضای شورای سیاستگذاری جشن عکاسان سینمای ایران
- علیرضا رضاداد: ادغام بخش ملی و بینالمللی فیلم فجر نیازمند بازنگری است
- تحلیل علیرضا رضاداد از مصائب ساخت فیلمهای دینی/ از رستاخیز تا طلا و مس
- مجید مجیدی رئیس گروه تخصصی سینمای فرهنگستان هنر شد
- بازدید علیرضا رضاداد از استودیو هورخش
- محمدمهدی حیدریان رییس گروه تخصصی سینمای فرهنگستان هنر شد
- دوکلمه صریح با رئیس سازمان سینمایی
- آرزوی ۲۰ ساله سینما محقق شد/ بهرهبرداری از فاز اول فیلمخانه ایران
- سیدجواد هاشمی هم به صف معترضان وضعیت اکران پیوست
- تغییر رییس سازمان سینمایی و چند نکته مهم
- توقع توهینآمیز حیدریان
- پیام تسلیت رئیس سازمان سینمایی در پی درگذشت عزتالله انتظامی
- گزارش سینماسینما/ بررسی گزینههای احتمالی جایگزینی حیدریان/ جا برای مدیران جوان باز میشود؟
- اعضای کمیته انضباطی کارگروه اکران حکم گرفتند
- اعضای کمیته یکپارچهسازی و ارتقای نظام تهیهکنندگی منصوب شدند
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





