تازه ترین همکاری گروه سیروس مقدم در سریال «علی البدل»، در ایام نوروز روی آنتن رفت؛ سریالی که در همان مراحل پیش تولید زمان دقیقی برای پخش نداشت و با تصمیم مدیران تلویزیون به آنتن نوروزی سیما رسید و این بار نیز سیروس مقدم سریال مناسبتی دیگری را روی آنتن داشت. سیروس مقدم در سال های اخیر با مجموعه «پایتخت» توانست در رقابت نوروزی سیما، موفق تر ظاهر شده و برهمین اساس بسیاری از ساخته هایش با «پایتخت» قیاس شود. ازهمین رو قیاس سریال «علی البدل» با مجموعه پرمخاطب «پایتخت» با مختصاتی که برای ساختش در نظر گرفته شده، ممکن نیست. این بار نیز این گروه در یک شهرستان داستانشان را روایت کردند و بازیگرانی که شاید در نگاه اول دور از انتخاب های سیروس مقدم و محسن تنابنده به نظر می رسیدند در این مجموعه ایفای نقش کردند، اما شاید خبر خوب برای طرفداران سریال «پایتخت» این است که سیروس مقدم و گروهش در تدارک ساخت فصل پنجم این سریال هستند و باید منتظر ماند و دید حاصل تلاش این گروه در فصل جدید چه خواهد بود و چه داستانی روایت خواهد شد. به همین بهانه با محسن تنابنده درباره چگونگی نگارش سریال «علی البدل» و همراه شدنش در فصل جدید «پایتخت» صحبت کردیم.
خاطرم هست زمان پیش تولید سریال «علی البدل» ناهماهنگی ها و به نوعی عدم برنامه ریزی های مشخص باعث شد تا زمان پخش دقیق سریال مشخص نباشد و عکس العمل شما در آن زمان که عطای تلویزیون را به لقایش بخشیدید جالب بود، با توجه به اینکه زمان مناسبی برای تصویر برداری داشتید، اما باز هم گله مندی از شیوه کار با تلویزیون هست. درباره این موضوع صحبت کنیم که آیا طرح مشخص و آماده ای برای ساخت این سریال بود یا خیر؟
بله، طرح آماده بود، اما مشکل عمده آمدورفت مسئولان تلویزیون بود و طرح ما هم مشمول همان زمان و تغییرات جدید مدیریتی بود. به همین دلیل و حضور آدم های بی مسئولیت که واژه درستی نیست، به نوعی حضور آدم های نحیف و لاغری در پست های مدیریتی که آنها هم تصمیم گیرنده نبودند و همین موضوع معضلاتی را برای ما به وجود آورد.
در همه این سال ها شما راه سخت تر را انتخاب کردید. قطعا ساخت سریال طنز کار ساده ای نیست، با توجه به اینکه هربار خطوط قرمز بیشتری متوجه موضوعات مطرح شده در سریال های تلویزیون، خصوصا مجموعه های طنز می شود اصلامشخص نیست بالاخره درباره چه موضوع یا چه کسانی می توان نوشت که انتقادی به همراه نداشته باشد، گویا سریال «علی البدل» یک بار با لهجه نوشته شده و در نهایت تصمیم به حذف آن گرفته شده است. دلیل منصرف شدن این موضع، رهایی از انتقادهای مرسوم به استفاده از لهجه بود؟
یکی از مهم ترین ماجراها در زمانی که سریالی به این شکل کار می کنید این است که وقتی تعداد بازیگر زیاد می شود و به لحاظ زمانی فرصت مناسب در اختیار ندارید، طبیعی است که سراغ لهجه نروید، چراکه هماهنگ کردن تعداد زیادی از آدم ها و یکدست کردن لهجه آنها که اساسا متعلق به آن خطه نیستند، سخت و دشوار است و دلیل دوم حساسیت های بی موردی است که سال هاست وجود دارد و این باعث می شود نتوانید به موضوع لهجه فکر کنید، به خصوص وقتی سریال طنز می سازید و شوخی می کنید، سوءتفاهمی وجود دارد که مشخص نیست به چه دلیلی بخشی فکر می کنند طرف ماجرا آنها هستند و احیانا آنها را مسخره می کنید.
«پایتخت۵۵» بالاخره به مرحله ساخت رسید و در این مدت درخواست های بسیاری از طرف مردم برای ساخت سری جدید سریال وجود داشت، اما ماجرای همکاری شما با سازمان اوج برای ساخت این سریال حواشی بسیاری به وجود آورد. چگونگی همکاری شما با این سازمان کمی سوال برانگیز بود. آیا فیلم نامه با قبول شرط وشروطی خاص نوشته می شود یا خیر؟
به هیچ وجه. شرط ما با همه جا این است که سادگی آدم های قصه و مسئله آنها که خانواده است تحت هیچ شرایطی زیر سوال نرود. بنابراین ما هیچ توصیه و سفارشی را قبول نمی کنیم و تنها قصه ای را کار می کنیم که از پیش درباره اش اطلاع داریم. قطعا «پایتخت ۵» سفارشی نخواهد بود. به هر حال این جزء رندی های سازمان اوج است که پشت چنین قصه ای می ایستد و امتیاز مثبتی برای ما و آنها محسوب می شود. در شرایط بد اقتصادی سازمان صداوسیما حداقل می دانیم که با سازمان کوچک تری نسبت به سازمان صداوسیما طرف هستیم و راحت تر می توانیم مراحل ساخت سریال را پیش ببریم.
به هرحال خط مشی های خاصی از سمت سازمان اوج وجود دارد.
به هیچ وجه خط مشی خاصی وجود ندارد. فقط ما یکسری تجهیزات نیاز داریم که تسهیل آنها ازسوی سازمان اوج راحت تر اتفاق می افتد و از این طریق کارکردن با آنها برای ما معقول تر و مناسب تر است.
با وجود محبوبیتی که سریال «پایتخت» در میان مردم دارد، از طرفی انتقادهایی نیز مبنی بر اینکه این سریال شاید کشش لازم برای جذب مخاطب را نداشته باشد مطرح است. به عنوان طراح و نویسنده سریال چقدر این نقد را می پذیرید؟
با این نقد موافق نیستم. به نظرم تا وقتی از آدم هایی حرف می زنید که خیلی واقعی هستند و به اصطلاح پایشان روی زمین و مسئله آنها انسانیت است، تا ابد می توان درباره آنها نوشت و حرف زد.
بعد از ساخت «گینس» خیلی درباره ساخت فیلمی دیگر در سینما صحبت نکردید. طرح خاصی را مدنظر دارید؟
بله، بعد از «پایتخت» قصد ساخت فیلم دیگری را دارم.
باز هم در ژانر کمدی؟
شاید اگر بگویم فیلم شیرین تعریف بدی نیست. فیلم لحن نسبتا شیرینی دارد، اما نمی توان خیلی اسم طنز را برایش انتخاب کرد. خیلی به این موضوع فکر نمی کنم که صرفا فیلمی طنز یا فیلمی جدی بسازم. این طور مرزبندی ها خیلی مسئله من نیست. داشتن یک قصه مناسب برایم اولویت بیشتری دارد. حالااگر در یک فضای شیرین یا درام روایت شود خیلی تفاوتی برای من ندارد.
شرق
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- یک «پایتخت» غیرمعمولی/ فصل هفتم «پایتخت» جزو فصلهای موفق نبود
- رکوردشکنی «پایتخت ۷» در تلوبیون؛ ۳۳۰ میلیون دقیقه تماشا و ۶۶۰ هزار کاربر همزمان
- عکسی قدیمی که شبنم مقدمی منتشر کرد/ تنابنده، اصلانی و مقدمی؛ ۲۱ سال پیش
- اکران فیلمی با بازی محسن تنابنده از هفته آینده
- بازگشت مهران مدیری با یک سریال و شروعِ پیشتولید «پایتخت»
- ماجرای قهر و آشتیها در صداوسیما/ زندگی شیرین میشود؟
- «پایتخت» جدید، فرصت نو برای سیما
- مرد هزار چهره / درباره محسن تنابنده
- فروش دو میلیاردی «سه کام حبس» در چهار روز
- پریناز ایزدیار و محسن تنابنده به شبکه نمایش خانگی میآیند
- وقتی دیر میشود/ نگاهی به سریال «رهایم کن»
- چهارمین جایزه بین المللی محسن تنابنده برای فیلم جنگ جهانی سوم از جشنواره فانتاسپوآ برزیل
- رهایش نکنیم/ نگاهی به سریال «رهایم کن»
- محسن تنابنده نامزد جوایز فیلم آسیا شد
- تبریک خانه سینما برای یک روز ملی و چند جایزه سینمایی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





