نزهت بادی: “آشغالهای دوستداشتنی” نه خلاقیت و طنازی محسن امیریوسفی در فیلمهای “خواب تلخ” و “آتشکار” را دارد و نه از نگاه و رویکرد جسورانه و انتقادی آنها برخوردار است. به گزارش سینماسینما، در ابتدای فیلم “آشغالهای دوستداشتنی” که میبینیم شخصیتها همچون تیپهای آشنا و کلیشهای در حال اظهار نظر سیاسی در حد و اندازه بحثهای داخل تاکسیها هستند و منازعات مهم سیاسی در قالب دعواهای خانوادگی چند قاب عکس خلاصه شده است و ترسیم دورههای بحرانی تاریخ معاصر ایران بهصورت کوبیدن در خانه و گفتن یک جمله گزارشی صورت میگیرد، فکر میکنیم قرار است با اثری هجوآلود و کنایی در باب نقد و استهزاء فضای سیاسی حاکم بر جامعه باشیم که چنان همه چیز لوث و مبتذل شده است که هر کسی با هر حرف بچهگانهای که میزند، خود را فعال مدنی میداند و احساس میکند دست به کنش سیاسی مهم و انقلابی زده است.
اما بعد میبینیم محسن امیریوسفی شوخی خودش را واقعاً جدی گرفته است و از ما نیز میخواهد که از دل چنین نگاه و رویکرد سادهانگارانه و تقلیلگرایانهای در باب جریانات سیاسی، حرف او درباره آشتی ملی و همزیستی مسالمتآمیز میان طیفهای متنوع فکری را بپذیریم و با زودباوری و خوشخیالی قبول کنیم که تفکرات و عقاید سیاسی که بهطور ماهیتی در تضاد و تقابل با یکدیگرند، میتوانند به خاطر مام میهن در یک نقطه به اشتراک برسند و همه چیز مثل سریالهای خانوادگی ختم به خیر شود. هرچند درنهایت خود فیلم نیز نمیتواند به مانیفستش پایبند بماند و آن را با حذف یکی از قاب عکسها زیر پا میگذارد و نشان میدهد چطور جهانش را بر پیشنهاد ایدهای ناممکن بنا کرده است که درنهایت فرومیریزد و مضمون اصلی فیلم زیر سؤال میرود.
در جایی از فیلم امیر (صابر ابر) تکلیف همه اعضای خانواده را تعیین میکند و میگوید: “تاریخ خیلی ساده است” و بعد معلوم میشود که درک و فهم فیلمساز از جدالهای سیاسی در تاریخ معاصر ایران فرق چندانی با شخصیتش ندارد که ظاهراً او را نقد میکند و همانطور که کاراکترهای فیلم در قاب عکسشان در زمان خود متوقف شدهاند و هیچ شناختی از گذر زمان و اوضاع و احوال کنونی ندارند، امیریوسفی نیز قادر به تحلیل برهههای حساس تاریخی نیست و نمیتواند از طریق گفتگوی میان قاب عکسها که خیلی زود به ایدهای کشدار و کسالتبار تبدیل میشود، امکان مکالمه و گفتمان دیالکتیک و چالشبرانگیزی را میان دورههای مختلف فراهم آورد.
فیلم “آشغالهای دوستداشتنی” نه خلاقیت و طنازی امیریوسفی در فیلمهای “خواب تلخ” و “آتشکار” را دارد و نه از نگاه و رویکرد جسورانه و انتقادی آنها برخوردار است و مخاطب بعد از دیدن چنین فیلمی با تفکر واپسگرا و محافظهکاری در باب آشتی ملی از خود میپرسد دلیل توقیفش چه بوده است و آنهایی که مانع پخش فیلم شدند، در آن چه چیز برانگیزاننده و آشوبگرانه تأثیرگذاری دیدهاند و احساس خطر کردند که حالا ما جز همان بحثهای پیشپاافتاده سیاسی در دورهمیهای خانوادگی چیز دیگری نمیبینیم و با سرخوردگی از سالن سینما بیرون میآییم و معلوم میشود توقیف فیلم هم حتی نمیتواند از آن اثر مهم و تأثیرگذاری بسازد.
منبع: هنرآنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- دفاع امیریوسفی از سینمای زیرزمینی/ پاسخ نایب رییس خانه سینما به مدیرعامل
- واکنش نائبرییس خانه سینما به تکذیبیه قوهقضاییه
- از آقااسفندیار مُرده شورِ فیلم سینمایی «خواب تلخ» به آقای رئیسجمهور پزشکیان
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- به خاطر یک نقد طنزآمیز؛ شورایعالی تهیهکنندگان از محسن امیریوسفی شکایت کرد
- واکنش آقااسفندیار به بیانیه شورایعالی تهیه کنندگان در مورد پروانه ساخت
- محسن امیریوسفی: روزی در این مملکت دادگاه رسیدگی به جنایات فرهنگی تشکیل میشود
- بازگشت آقااسفندیار با واکنش به بیانیه هیات انتخاب کمیته اسکار
- سرمایهگذار فیلمِ حمید نعمتالله: «قاتل و وحشی» را اکران کنید/ قضاوت آن را به مردم بسپارید
- واکنش تینا پاکروان به توقیف «تاسیان»
- اکران آنلاین «قیف» از سهشنبه
- انتشار عکس گریم متفاوت رضا عطاران/ «قیف» اکران میشود
- «قیف» با رضا عطاران به سینما میآید
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر





