سینماسینما، محسن جعفری راد:سامان استرکی یک فیلمساز تجربه گرا و خلاق به معنی دقیق کلمه است که همین جاه طلبی و کمال گرایی در کنار مشکلات ساخت فیلم در سینمای مستقل باعث فاصله زیاد
میان فیلم هایش شده است.
استرکی را بیشتر با فیلم صندلی خالی می شناسیم. در سال ۸۷ که اصغرفرهادی سیمرغ بلورین جشنواره فجر را برای فیلم درباره الی گرفت، سامان استرکی دیپلم افتخار گرفت برای صندلی خالی .
صندلی خالی را با بازی رضا عطاران،فریبرز عرب نیا، پانته آ بهرام،گوهر خیراندیش ، فریده فرامرزی … ساخت که نمونه بدیع از یک فیلم فلسفی با نگرشی اگزیستانسیالیستی است که کمتر در سینمای ایران شاهدش بوده ایم. فیلم با تحسین منتقدانی مثل هوشنگ گلمکانی،مجید اسلامی،نیما حسنی نسب و …مواجه شد و در جشن منتقدان و جشن خانه سینما و جشنواره فیلم شهر کاندید و برنده بهترین استعداد و خلاقیت درخشان. بعد از دوسال به دلیل مضمون ملتهبش(دو قطبی جبر و اختیار) فقط در شبکه نمایش خانگی پخش شد.
یک ایستگاه جلوتر اولین فیلم بلند استرکی است که پنج سال قبل از صندلی خالی و در بیست و یک سالگی ساخت و مثل صندلی خالی تجربه گرایی جاه طلبانه استرکی قابل مشاهده است.اما هر چقدر که صندلی خالی روایتی فرمالیستی و با چهار “فیلم در فیلم”در یک فیلم بود، در یک ایستگاه جلوتر روایتی ساده و صمیمی و سیال از مرگ آگاهی ارایه می کند و حضور مسحورکننده قهرمان،رابطه مرگ و زندگی را تغزلی می کند. روایت موجز و معجز با تصویرپردازی های تاویل پذیر.
یک ایستگاه جلوتر بعد از ۱۵ سال از بیست و یک خرداد اکران می شود که رکورددار وقفه! در میان فیلم های هنر و تجربه است.
حمایت از فیلم هایی مثل یک ایستگاه جلوتر و فیلمسازانی مثل سامان استرکی، حمایت از جریان سینمای آوانگارد و مستقل سینمای ایران است. فیلمسازانی که عاشق سینما هستند و از آن،نه برای شعاردهی و پیام گرایی و مانیفست دهی، بلکه در راستای خلق یک جهان معنایی لذت بخش و مسحور کننده استفاده می کنند. از پرویز کیمیاوی و فرخ غفاری و عباس کیارستمی گرفته تا محمد شیروانی و سامان استرکی و محمود رحمانی و ..
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد





