«گفتوگوی جذاب رضا رشیدپور با امیر تتلو / حرفهای شنیدنی صادق خرازی درباره کراوات و دست دادن با زنان در گفتوگو با رضا رشیدپور / حرفهای جالب رسایی درباره بازیگران / جملههای داغ علی مطهری درباره اتفاقات اجتماعی و …» این روزها از این دست لینکها و ویدئوها، زیاد در فضای مجازی منتشر میشود.
به گزارش سینماسینما چند وقت است که رضا رشیدپور در گفتوگوهایی که بهصورت تلویزیون-اینترنتی ضبط میشود، با همان شکل و شمایل مثلث شیشهای و برنامههایی که یک دهه قبل اجرا میکرد، تاکشوهایی را ترتیب داده و البته اسمش را «هاردشو» گذاشته تا این کار را متفاوتتر از تجربههای قبلیاش نشان دهد.
فارغ از اینکه این کار چه درجه کیفیای دارد، موجشازی گسترده و نقل چندباره این چند فایل تصویری اینترنتی در بین مردم، قابل توجه است. رشیدپور در این گفتوگوها کار عجیب و متفاوتی نکرده؛ اتفاقاً چندان هم از خطوط قرمز عبور نمیکند، تابویی را نمیشکند، هزینه هنگفت و کمرشکنی نکرده، از شبکههای ماهوارهای مسئلهدار و پرحاشیه هم پخش نمیشود و حتی «دید در شب» در ریتم بخشیدم به برنامه چندان مؤفق نیست؛ ولی تنها مزیت آن، گفتوگو با چهرههای برجسته سیاسی و فرهنگی و هنری است که مردم دلشان میخواهد دربارهشان بدانند.
رشیدپور حواسش به این نکته هست که آنچه برنامهاش را نسبت به برنامههای دیگر متمایز میکند، «صراحت» در پرسش و «راحتی در جواب شنیدن» است؛ چیزی که انگار مدتهاست در رسانه ملی ما جایی ندارد. جای سؤالات صریح و روشن با تعارف یا بعضاً تهاجم شدید عوض شده؛ چانکه میتوان به نمونههایی در برنامه جیوگی یا گفتوگوی ویژه خبری اشاره کرد. جای جوابها را هم سفسطه و بازی با کلمات گرفته است. نکته جالب اینجاست که موردی مانند صاذق خرازی چند روز پیش از گفتوگو با رشیدپور به تلویزیون هم رفته بود؛ اما از آن گفتوگو هیچ عبارت تیترسازی در نیامد! این دستاورد درباره بقیه میهمانان برنامه هم رخ داده. مثل دلخوری سیروان از رضا صادقی، حرفهای شجونی و مطهری و …
این ماجرا را میتوان اینگونه تفسیر کرد که جای این دست گفتوگوها در تلویزیون ما شدیداً خالی است. گفتوگوهای لرزان و پر از محافظهکاری فعلی نمیتواند جوابگوی مخاطبی باشد که در میان انبوهی از رسانههای مختلف مجازی نشسته و اطلاعاتباران میشود. چیزی که رشیدپور در اینترنت ارائه میکند، همانی است که سالها قبل در تلویزیون ارائه کرد و با آن چهره شد. کار او همین الان قابلیت پخش از رسانه ملی را دارد. مخاطب در تلویزیون ما جای گفتوگوهای تلویزیونی اینچنینی را – آنقدر – خالی می بیند که حاضر می شود به سختی، این دست برنامهها را دانلود کند و ببیند. چون عطش و نیازش هست و مخاطبان هم دوست دارند درست و خوب از مسائل سر در بیاورند. ایا مسئولان رسانه ملی این خلاء را حس میکنند؟ آیا تهیه این برنامه هم بودجههای کلان و اسپانسر گردنکلفت نیاز دارد؟
منبع: تماشاگران
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- ماجرای قهر و آشتیها در صداوسیما/ زندگی شیرین میشود؟
- چرا تلویزیون از مجریانش مراقبت نمیکند؟/ افول ناگهانی ستارههای تلویزیونی؛ همچنان پرسش برانگیز
- تلویزیونی که مهرهسوزی میداند
- تلویزیون و ضرورتِ پایبندی به «نقشه راه» روشن
- اعتراض سازندگان «مرد بازنده» به صدا و سیما
- تخریب حمامی تاریخی توسط سازندگان یک سریال تلویزیونی
- فصل جدید همکاری سینما و تلویزیون با تشکیل کارگروه مشترک
- اشتباهی که موجب انتقاد از «زوجینو» شد
- پخش منتخب آثار زندهیاد پرویز پورحسینی از شبکه نمایش
- مدیریت جدید صداوسیما چه چالشهایی پیشرو دارد/ در جستوجوی شبکه آرامش
- چرا سریال های تلویزیون، رایگان هم مخاطب ندارد؟
- درهای بسته!
- «ماه ماه»؛ ابتکار ماه رمضانی شبکه سلامت
- رابطه سینما و تلویزیون چگونه باشد راضی کننده است؟
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





