پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

تا به اینجای کار که فیلم آماده نمایش در جشنواره فیلم فجر است، نگاه حمایتی ندیدیم بالعکس برخی جاها اذیت مان کردند و موانع هم گذاشتند. در همین ایام ماشینی که برای آوردن دوربین و تجهیزات و همچنین استفاده آن در فیلم به ایران آورده بودم ضبط شده، جریمه شده ام و حسابم را هم مسدود کرده اند.تنها حمایتی که تا امروز دریافت کرده ام گرفتن مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و نامه نگاری های بنیاد سینمایی فارابی برای مجوز فیلمبرداری بوده است. تمام مسائل مالی و سرمایه گذاری بر عهده من و آقای محسن صرافی به عنوان تهیه کنندگان ایرانی فیلم بوده است. اینکه آیا سرمایه گذارها برای ساخت فیلم های درام و آپارتمانی اعتماد می کنند و با فیلمسازان جوان همکاری می کنند، نمی دانم ولی قاعدتا اکشن ژانر سخت و هزینه بری است و به همین خاطر سرمایه گذاری در این زمینه ریسک بالایی می خواهد بخصوص برای کارگردان فیلم اولی. امیدوارم این فیلم اعتماد لازم را جلب کند تا در فیلم بعدی با دست انداز کمتری مواجه شوم.

پاسخ به این سوال برای من که حدود ۳۰ سال ایران نبودم و چندان شناختی از فیلمسازها ندارم، کار سختی است. حتی حضور در جشنواره فیلم فجر و دیدن فیلم های آن تجربه جدیدی است. با ذوق و شوق منتظرم ببینم چه اتفاقاتی قرار است در جشنواره بیفتد.

به نظر نمی توان فیلم ما را با دیگر فیلم اولی ها مقایسه کرد چرا که اساسا ژانر فیلم ما متفاوت است حتی در همین جشنواره فیلم اکشن دیگری نداریم. «لایه های دروغ» از همین حالا پخش کننده خارجی دارد و قرار است در خارج از ایران اکران شود و به جشنواره های خارجی برود؛ دسته بندی اش متفاوت از خیلی از فیلم اولی هاست. باز هم می گویم چون آثار دوره های مختلف را ندیده ام و نمی توانم در این باره نظر بدهم فقط با اطمینان می گویم که ریسک بزرگی کردم که برای اولین تجربه این ژانر را انتخاب کردم. امیدوارم مخاطبان و هیات داوری با فکری بازتر فیلم ما را نگاه کنند. درست است ژانر اکشن در سینمای ایران و جشنواره کم هست یا اصلا نیست ولی این دلیل بر آن نمی شود که این دست آثار را کم ببینند. من «لایه های دروغ» را برای مردم ایران ساختم و امیدوارم تبلیغ خوبی برای ایران در خارج از کشور شود.

به همان دلایلی که توضیح دادم از دغدغه دیگر فیلمسازان خبر ندارم فقط می توانم راجع به دغدغه خودم حرف بزنم. به شخصه در این سال ها با تماشای بخش زیادی از فیلم های آپارتمانی سینمای ایران جز چهارچوب خانه هیچ چیز از مملکت خودم ندیدم. در اغلب آثار آدم ها را بد و مردها را با بدرفتاری علیه زنان نشان می دهند. این آن ایرانی نیست که من در ۵ سالگی آن را ترک کردم. ایرانی که من به خاطر دارم چیزهای بسیار عالی تر داشت. اما در نهایت می توان امیدوارانه گفت که دغدغه فیلمسازهای جدید پر کردن جاهای خالی است، رفتن سراغ کمبودها و پرکردن جای خالی آنها. برای خود من سوال بود که چرا جوانان ایرانی علاقه مند اکشن فقط باید فیلم های امریکایی را دانلود کنند و ببینند، چرا در همین ژانر فیلمی به زبان مادری خودشان و بزن بزن در کوچه پس کوچه های خودشان نبینند. دغدغه ام ورود دوباره ژانر اکشن به سینمای ایران بود.

همین که فیلمم برای جشنواره انتخاب شده اتفاق مهمی است. امیدوارم در جشنواره صرفا خود فیلم -لایه های دروغ- را نبینند و به آینده این ژانر در ایران نگاه کنند. فیلمسازانی که از آنها نام بردید بزرگان سینما هستند و مطمئن هستم که آنها به این فیلم از زاویه دیگری نگاه می کنند؛ چرا که نه، به سینمای ایران هم ژانر اکشن اضافه شود و بتوانیم با گونه های مختلف از سینمای ایران در مجامع بین المللی حاضر شویم. برای من افتخار بزرگی است اگر این بزرگان فیلم من را ببینند و البته که خشنودم اعضای هیات انتخاب که بخشی از سینمای ایران است آن را انتخاب کرده اند.

کارگردان: رامین سهراب

نویسندگان: رامین سهراب، امیرحسین ماکویی، سامی لاولایان و کریستوفر لارسن

تهیه کننده ها : محسن صرافی، رامین سهراب و جونا انرات

بازیگران: رامین سهراب، جسیکا ولف، نادر فلاح، کامران تفتی، مجید سعیدی، ارسلان قاسمی، ونوس کانلی، میلاد میرزایی و…

روایتگر زندگی یک آتش نشان است که در یک سانحه جان فردی را نجات می دهد و اتفاق هایی پس از این ماجرا برای او رخ می دهد.