سینماسینما، رویا فتحاللهزاده
فیلم سینمایی «ب۱۲» داستان تلاش دو کودک روستایی به نام بهادر و ایوب را روایت میکند که میکوشند برای مادربزرگ بیمار بهادر دارو تهیه کنند. یک روز بهادر تصمیم میگیرد به شهر برود و داروی مادربزرگش را بخرد و در این مسیر ایوب نیز همراهیاش میکند. تنها کسیکه از تصمیم آنها مطلع میشود، نرگس، خواهر بهادر، است. دو کودک بدون اطلاع از خانواده به شهر میروند، اما متوجه میشوند قیمت دارو بیشتر از پول آنهاست. بنابراین میکوشند با شستن ماشینها در خیابان بقیه پول را مهیا کنند، اما با دو زن آشنا میشوند که هدایتگر باند کودکان خیابانی هستند. بهادر و ایوب با وعده خرید داروی مادربزرگ همراه آن دو زن میروند و وارد محل نگهداری کودکان خیابانی میشوند.
فیلم «ب۱۲» میکوشد از طریق روایت داستان این دو کودک نشان دهد کسانی که در کودکی تحت سرپرستی پدر و مادر قرار نداشتهاند یا در خانوادههای نابهسامان و بدسرپرست بزرگ و تربیت شدهاند، ممکن است بیش از سایر افراد، ناهنجاریهای رفتاری داشته باشند. در فیلم، بهادر به عنوان کاراکتر اصلی، کودکی است که پدر و مادر خود را از دست داده و اکنون تحت سرپرستی مادربزرگ و داییاش قرار دارد. مادربزرگ مدتهاست بیمار است و دایی صمد نیز بهخوبی نمیتواند از عهده آموزش و تربیت او برآید. در سکانس ابتدایی فیلم تاکید کارگردان بر همین مسئله است. در این سکانس، بهادر را در حال دعوا و کتککاری با یکی از کودکان روستا میبینیم. دایی صمد او را میبیند و مانع ادامه دعوا میشود. سپس با تهدید بهادر میکوشد او را از انجام دوباره چنین کارهایی منع کند. اما وقتی بهادر با خواهرش نرگس درددل میکند، متوجه میشویم کودکان روستا به دلیل اینکه مادربزرگ بهادر بیمار است و او نمیتواند آمپولش را بخرد، به او میگویند بیغیرت؛ به این ترتیب، فیلم به طور پنهانی میخواهد نشان دهد اگر دایی صمد به عنوان سرپرست بهادر به جای تهدید و خشونت روانی با گفتو گو حرفهای بهادر را میشنید، شاید حوادث بعدی شکل نمیگرفت. اگر ارتباط بهادر با دایی صمد رابطهای دوستانه و تعاملی بود، او هیچگاه به دلیل طعنه و کنایههای کودکان روستا تصمیمی غیرعاقلانه نمیگرفت و مخفیانه به شهر نمیرفت. کاراکتر مهم دیگر رئیس باند کودکان خیابانی است که زنی مسن و معلول است. او نیز در صحبتهایش با غم و حسرت از کودکیاش میگوید، از اینکه وقتی کودک بود، از نامادریاش کتک میخورد و بهشدت مورد ضرب و شتم قرار میگرفت. او اعتراف میکند که اکنون چگونه میتواند آدمها را دوست داشته باشد؟!
روایت فیلم بر ایده تاثیر ارتباط ناقص و ضعیف میان کودکان و والدین یا سرپرستشان تاکید میکند. حتی ایوب نیز با خانوادهاش ارتباطی سالم ندارد. زمانی که بهادر و ایوب به روستا بازمیگردند و میفهمند برایشان مراسم ختم گرفتهاند، ایوب بر سرش میزند و میگوید: «با این وضعی که پیش اومده، اگر ننهم بفهمه، درسته پوست از سرم میکنه!» بنابراین این دو کودک حتی زمانی که از دام باند کودکان خیابانی رها میشوند، در روستای خود هم نمیتوانند به سراغ خانوادههایشان بروند و حقیقت را بازگو کنند.
از نکات قابل توجه در فیلم، بازنمایی دنیای کودکان و کنشهای غیرعاقلانه آنهاست. کارهایی که آنها میکنند، تا حدودی بنمایه طنزآمیز به فیلم داده است. البته نمیتوان از نظر دور داشت که عناصر طنزآمیز در فیلم از الگویی کلیشهای و لورفته پیروی میکند. برای نمونه در سکانسی که بهادر و ایوب پشت دو بوته درخت پنهان میشوند و شبانه و پشت سر یکی از اهالی روستا حرکت میکنند، یکی از کلیشهایترین الگوهای طنزپردازی در صنعت سینما به کار رفته است که دیگر نمیتواند خندهای واقعی برای مخاطب به همراه داشته باشد.
به طور کلی میتوان گفت فیلم «ب۱۲» با ریتمی ملایم و روایتی خلاقانه و تجربی و استفاده از کودکان نابازیگر محلی توانسته است در سینمای مهجور کودک و نوجوان اثری دارای اهمیت باشد و به همین دلیل میتوان چشم را بر روی برخی نقاط ضعف آن فرو بست.
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- پرهزینهترین فیلم کودک سینمای ایران کلید خورد
- کارنامهای برای تاریخ؛ آثاری که در سینمای کودک و نوجوان جاودانه شدند
- سهم کودکان و نوجوانان ایرانی از سینمای ایران چقدر است؟
- تهیهکننده فیلم سینمایی «بامبالا»: تیزر تلویزیونی رایگان سینما را نجات نداد/ آموزش و پرورش مطلقاً همکاری نمیکند
- مهر آمد، سینما هم میآید؟!
- رسول صدرعاملی: در هیچ کدام از دولتهای قبل سینمای کودک و نوجوان جدی گرفته نشد
- سید جواد هاشمی مطرح کرد؛ سوءتفاهم با رقص یک گربه/ با گیشه ۵۰ میلیارد تومانی هم ضرر میکنیم!
- معرفی هیات داوران دو بخش جشنواره بینالمللی تئاتر کودک و نوجوان
- انتقاد بهروز نشان از وضعیت ناعادلانه اکران/ «پسران دریا» متعلق به فارابی است اما در سینمای خودش هم اکران نمیشود
- الهام حسینزاده: «هنر و تجربه» به تمرکز پایگاهی، نمایشی و تبلیغاتی نیاز دارد
- کاوه مظاهری: نظم و تمرکز در اکران «هنر و تجربه» ضروری است
- هنروتجربه، شاهرگ حیاتی ورود به سینمای جهان
- اطلاعیه موسسه هنروتجربه در واکنش به تصمیم سازمان سینمایی/ قدردانی از سینماگران، امید به آینده
- «چکمه»؛ موفق در راهیابی به دنیای کودکان
- افتتاح دومین دوره «نگاهی بر سینمای چین» با نمایش فیلم ژانگ ییمو
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد





