سینماسینما: کیانوش عیاری در گفتوگویی با فرانک آرتا در روزنامه شرق گفت که موافق اکران دوباره فیلم «خانه پدری» است.
عیاری در گفتوگوی کوتاهی درباره نوع واکنش خود که بهگونهای کنایه استنباط شده بود، عنوان کرد: «من درباره داستان و مشکلات پیرامون زیاد گفتهام. دیگر باید چه میگفتم تا همگان باور کنند که داستان فیلم من مبتنیبر واقعیت است؟!».
او در ادامه درباره تأثیرات فیلم بر شکلدهی افکار عمومی توضیح داد: «به یاد میآورم روزی که فیلم «بودن یا نبودن» را میساختم، پروفسور ماندگار میگفتند ما در نهایت خوشبینی برای پیداکردن کسانی که بپذیرند قلب عزیز ازدسترفتهشان را به بیمار نیازمند اهدا کنند نهایتا به زحمت به سالی سه یا چهار نفر محدود میشدند، اما زمانی که فیلم «بودن یا نبودن» از تلویزیون پخش شد، آنقدر داوطلبان اهدای قلب زیاد شد که واقعا وقتی برای پاسخگویی به همه آنها نداشتیم! حالا حکایت «خانه پدری» همین است. اگر مخالفتهای بیمورد درباره این فیلم وجود نداشت و اجازه میدادند که فیلم به شکل وسیع اکران شود، شاید پدر خانم اشرفی این فیلم را میدید و کمی فکر میکرد. همه ما باید بدانیم این مسئله بسیار مهم است و نمیتوان به راحتی از کنار آن گذشت».
کارگردان فیلم «کاناپه» در برابر این پیشنهاد که «اگر دوباره امکانی فراهم شود تا فیلم «خانه پدری» اکران شود، چه واکنشی خواهد داشت»، گفت: «قطعا موافق آن خواهم بود، چون مردم باید چنین فیلمهایی را ببینند. اصلا همین الان درخواست میکنم فیلم «خانه پدری» را دوباره بهخاطر مردم و حفظ امنیت و سلامت روان جامعه اکران کنید».
«خانه پدری» در سال ۱۳۸۹ ساخته شد. به دلیل یک صحنه قتل حدود یک دهه اکران نشد و در نهایت سال گذشته امکان اکران محدود پیدا کرد. داستان این فیلم از اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی آغاز میشود و درباره پدری است که به همراهی پسرش، دخترش را به جرم اینکه آبروی خانواده را برده است، میکشد و در خانهاش به خاک میسپارد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نسخه اصلی «خانه پدری» آنلاین اکران شد
- کیانوش عیاری خیلی زود در سینمای ایران صاحب امضا شد/ هیاهو نداشتن به زیان عیاری تمام شد
- «بودن یا نبودن» و تبدیل خشونت به امید/ عیاری نمونهای از عیار شرافت در سینمای ایران است
- گفتگوی اختصاصی سینماسینما با کیانوش عیاری/ اگر این سینما فروش داشته باشد غیرطبیعی است
- فاشیسم، آرمانگرایی و پایگاه امنِ ایدئولوژی
- نمایش «شبح کژدم» در سینماتک خانه هنرمندان ایران
- بازیگر اثرگذار اما همیشه مهجور/ نگاهی به بازیهای نازنین فراهانی به بهانه حضورش در فیلم «مصلحت»
- واکنش عیاری به مقایسه حجاب در فیلم کاناپه با حجاب در سریال شمقدری
- تجدد و تحجر/ نگاهی به «خانه پدری»
- همین است که هست؟!/ بازخوانی قتل رومینا در خانه پدری
- کنایه تند مازیار میری به مجری هفت به خاطر واکنشش در زمان اکران خانه پدری
- رسول صدرعاملی: کیانوش عیاری عزیز، طعنه چرا؟ شفاف و زلال حرف بزن!
- واکنش کیانوش عیاری به خبر قتل یک دختر نوجوان توسط پدرش
- برترین کارگردانان سال ۹۸ (۱)/ کیانوش عیاری
- گزارش فروش هفتگی سینمای ایران/ افزایش دو میلیاردی فروش
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- برلینالهی هفتاد و ششم در ایستگاه پایانی/ خرس طلایی ۲۰۲۶ به «حروف زرد» رسید
- واکنش کانون کارگردانان سینمای ایران به اظهارات مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی
- نفتها و آبها
- درگذشت صدابردار جوان سینما
- اریک دین درگذشت
- سینماگران فرانسوی در مقابل هوش مصنوعی جبهه گرفتند
- نقش و جایگاه فیلمبرداران در سینمای ایران/ طراحان جهان دیداری فیلم
- خوانشی فرمال و اجتماعی از «خشت و آینه»؛ خشتِ توسعه، آینه تنهایی
- معرفی فیلم «حقیقت و خیانت»/ نوبت شما محفوظ است
- از آقااسفندیار مُرده شورِ فیلم سینمایی «خواب تلخ» به آقای رئیسجمهور پزشکیان
- تجربهای تقدیرگونه از موج نو و بازآفرینی روح گدار
- آغاز به کار هشتادوسومین جشنواره ونیز برای پذیرش فیلمها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند





