کیومرث مرادی کارگردان تئاتر قصد دارد با همکاری فرشاد فزونی نوازنده و آهنگساز، به شکل و شیوهای مدرن، نمایشنامه «آژی دهاک» بهرام بیضایی را برخوانی کند.
به گزارش سینماسینما، کیومرث مرادی از کارگردانهای شناخته شده تئاتر ایران است که آثار متعددی را طی ۲ دهه گذشته روی صحنه برده که بسیاری از آنها از نمایشهای پرمخاطب تئاتر ایران بودهاند که نظر منتقدان را هم به خود جلب کردهاند.
در شرایط کرونایی پیش آمده برای تئاتر، مرادی به تدریس در زمینه کارگردانی و بازیگری تئاتر ادامه داد و اجازه نداد که درگیر رخوت کرونایی حاکم بر تئاتر شود. اما در آخرین تماسی که با مرادی داشتیم و در خصوص برنامهریزیهای جدید خود برای تولید و اجرای تئاتر صحبت کردیم، از ابتلای او به بیماری کرونا و طی کردن شرایط سخت این بیماری مطلع شدیم.
کیومرث مرادی درباره وضعیت سلامت و بهبودی خود گفت: بیش از ۳ هفته پیش به کرونا مبتلا شدم و ۲ هفته بسیار سختی داشتم. بیماریام به گونهای بود که حدود ۱۰ روز نمیتوانستم از روی تخت بلند شوم. با وجود اینکه خیلی مراقبت کرده بودم، خیلی ساده به کرونا مبتلا شدم چون در شهر تهران مردم رعایت درستی در این زمینه ندارند، البته گناهی بر گردن مردم نیست زیرا زیربنای درستی در این خصوص وجود ندارد.
وی سپس با اشاره به اینکه دوره سخت بیماری سپری شده و شرایط جسمانی خوبی دارد و فعالیتهایش را از سر گرفته است، درباره برنامه خود برای تولید و اجرای اثری نمایشی در شرایط فعلی تئاتر، یادآور شد: واقعیت این است که فارغ از آموزش تئاتر و کارهایی که در این زمینه انجام میدهم، حدود ۶ ماه است با فرشاد فزونی و با اجازهای که از استاد بهرام بیضایی گرفتم، روی متن «آژی دهاک» کار میکنم. فرشاد فزونی آهنگسازی و نوازندگی کار را عهده دار است و من به عنوان برخوان اثر حضور دارم.
مرادی ادامه داد: از ۶ ماه پیش فکر میکردم که این اجرا را برای سالروز تولد استاد بیضایی روی صحنه ببرم که به دلیل شرایط کرونا این امر میسر نشد.
کارگردان نمایشهای «دیر راهبان» و «افسون معبد سوخته» درباره دلایل انتخاب و برخوانی نمایشنامه «آژی دهاک» توضیح داد: در نمایشنامه «آژی دهاک» استاد بیضایی برخوانها را بر اساس گوسان ها و شیوه خوانش آنها نوشته است. گوسانها ساز میزدند و در دل نوازندگی قصه خود را تعریف میکردند. آنها مدام در سفر بودند و با سفرهای خود قصههای شهرهای مختلف را به شهرهای دیگر میبردند. این جهان موسیقایی برای من و فرشاد فزونی خیلی جذاب بود.
وی افزود: «آژی دهاک» ۱۱ بند دارد که فرشاد فزونی بر اساس آن ۱۱ قطعه بسیار زیبا و متفاوت را نوشت و شروع به اجرا کردن کرد.
مرادی با بیان اینکه من به عنوان یک نقال مدرن به مدرن بودن اجرا فکر کردم تا اجرا پل ارتباطی جهان و زبان «آژی دهاک» با تماشاگر امروز باشد که شاید گوش کردن و دیدن همزمان برایش سخت است، اظهار کرد: کار بزرگی که فرشاد فزونی انجام داد تصویری کردن قصه و مسیر زندگی «آژی دهاک» توسط موسیقی بود و موسیقی افکتیو و زنده خیلی به من به عنوان برخوان برای به تصویر کشیدن قصه بر صحنه کمک کرد.
این کارگردان با سابقه تئاتر درباره زمان و مکان مدنظر برای آغاز اجرای برخوانی «آژی دهاک» یادآور شد: با دبیر سی و نهمین جشنواره تئاتر فجر صحبت کردیم تا به عنوان یک گروه مهمان، نمایش «آژی دهاک» را در جشنواره رونمایی کنیم که با موافقت ایشان همراه بود. در ابتدا هدف مان اجرا در جشنواره تئاتر فجر نبود ولی وقتی به شرایط کرونایی موجود رسیدیم تصمیم گرفتم در سالی که ناامیدی وجود دارد، تولید و پژوهش تئاتر را متوقف نکنم.
کارگردان نمایشهای «خواب در فنجان خالی» و «مرگ و شاعر» ضمن اظهار امیدواری از اینکه به اجرای بزرگی از نمایش «آژی دهاک» دست پیدا کنیم، تصریح کرد: خیلی امیدوارم این اثر بتواند نماینده خوبی از شخصی باشد که استاد همه ما بوده و تئاتر ایران به او بدهکار است. اجرا و خوانش آثار استاد بیضایی باید در تئاتر ایران تداوم داشته باشد.
مرادی با بیان اینکه بعد از اجرای «هشتمین سفر سندباد» اثر استاد بیضایی در دهه ۷۰ آرزو داشتم اثر دیگری را از استاد روی صحنه ببرم، تأکید کرد: یکی از بزرگترین اهداف من به عنوان یکی از شاگردان مستقیم استاد بیضایی برای اجرای نمایش «آژی دهاک» برقراری ارتباط نسل جدید با ایشان است چون بسیاری از نسل جدید نمیدانند چگونه با اثری از استاد بیضایی مواجه شوند.
وی در پایان سخنان خود تأکید کرد که نمایشنامه «آژی دهاک» و این قصه در دنیای کرونایی معنای متفاوتی را نمایش میدهد.
منبع: مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- «آرش» در «بیضاییخوانی»
- «غروب در دیاری غریب» به خانه اردیبهشت اودلاجان رسید
- کانون کارگردانان سینما برگزار میکند؛ اولین نمایش نسخه مرمت شده «سگ کشی» در موزه سینمای ایران
- «مجلس ضربت زدن»؛ جدال جهل و خرد
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- کارنامه بازیگری سوسن تسلیمی به بهانه حضور در آثار بیضایی/ تلاقی همزمان نبوغ بازیگر و بازیگردان
- طایفه زندهکُشِ مُردهپرست؛ داستان فراموشی بهرام بیضایی در ایران
- بهرام بیضایی، در متن آثارش از خلال افکارش؛ سلوک بیضایی
- سوگوارهای برای بهرام بیضایی/ مکاشفه در زندان روح وقتی همه راهها به رویت بسته شده
- اعلام زمان بدرقه بیضایی/ بیانیه خانه سینما درباره درخواست مژده شمسایی
- نمایشنامههای بهرام بیضایی؛ کلید درک جامعهشناسی خودکامگی در ایران
- مژده شمسایی: پیکر بهرام بیضایی در آمریکا به خاک سپرده میشود
- در رثای مردی که از فرهنگ ایران نوشید/ بیضایی؛ دلباخته شاهنامه
- بیضایی در بزنگاه ادبیات کهن و مدرن
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





