این روزها مصادف است با زادروز سوسن تسلیمی، بازیگر نامآشنای تئاتر و سینمای ایران. این بازیگر که قدم به ۶۹ سالگی گذاشته اگرچه در نزد مخاطب عام بیشتر به خاطر بازیهای سینمایی و مشخصاً بازی در چهار فیلم بهرام بیضایی شناخته میشود اما عمده فعالیت هنریاش به صحنه تئاتر برمیگردد.
به گزارش سینماسینما، «ایران» در ادامه نوشت: از تسلیمی بهعنوان اولین زن صاحب سبک بازیگری و یکی از برترین بازیگران زن تاریخ سینمای ایران یاد میشود. او سالهاست در کشور سوئد زندگی میکند و در آنجا به کارگردانی و بازیگری تئاتر مشغول است و توانسته موفقیتهایی هم به دست آورد که از آن میان میتوان به دریافت جایزه شخصیت ممتاز فرهنگی و هنری سوئد در سال ۲۰۰۲ اشاره کرد.
آنچه در ادامه میخوانید، یادداشتی است که پرویز پورحسینی، همکلاسی و همبازی قدیمی تسلیمی به مناسبت زادروز این بازیگر نوشته است: «از میان بازیگرانی که من تجربه همکاری با آنها را داشتم، دو نفر بیشتر از بقیه برای من برجستگی داشتند؛ یکی پرویز فنیزاده و دیگری سوسن تسلیمی. خانم سوسن تسلیمی را از دوره دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران میشناسم. همکلاسی بودیم و خوب به یاد دارم که از همان دوره تحصیل چه استعداد فوقالعادهای در بازیگری داشت. یادم هست در همان دوران دانشکده، نمایش «روسپی بزرگوار» ژان پل سارتر را بازی کرد و چقدر درخشان در این نمایش ظاهر شد.
بعدتر بود که گروهی در کارگاه نمایش تشکیل شد به نام گروه بازیگران شهر و در آن گروه ما با ایشان همبازی شدیم و نمایشهای بسیاری را به صحنه بردیم. خانم سوسن تسلیمی در نمایش «باغ آلبالو» چخوف نقش «آینا» را بازی میکرد و من نقش«تروفیمف» را؛ همبازی فوقالعادهای بود و اصلاً با همین نمایش «باغ آلبالو» بود که تئاتر شهر تهران افتتاح شد.
در سینما هم در فیلم «باشو غریبه کوچک» ساخته آقای بهرام بیضایی من و خانم سوسن تسلیمی همبازی بودیم. اگرچه نقش من در فیلم «باشو…» کوتاه بود اما بازی در کنار خانم تسلیمی آن هم به کارگردانی کسی چون بهرام بیضایی باعث شد نقش دیده شود و «باشو…» فیلم ماندگاری شود.
در توصیف ویژگیهای خانم تسلیمی میتوانم بگویم که ایشان به اصطلاح کاریزمای خاصی داشتند. این کاریزما روی صحنه خود را بهصورت بسیار برجستهای نشان میداد؛ شاید خیلی بیشتر و برجستهتر از کار تلویزیون و سینما. دلیلش هم این است که شما بهعنوان بازیگر وقتی روی صحنه تئاتر میروید، انرژی را به طور مستقیم از تماشاگر میگیرید. همانطور که ممکن است در یک مجلس یا میهمانی یک نفر از خودش انرژی ساطع کند، در صحنه تئاتر هم این اتفاق به همان صورت مستقیم و بیواسطه رخ میدهد. البته نمیتوان جزئیات این کاریزما را توصیف کرد چون تقریباً میتوان گفت غیرقابل توصیف است. فقط میتوانم بگویم که خانم سوسن تسلیمی خیلی روی خودشان و هنرشان کار میکردند. یعنی همه آن چیزی که ایشان داشتند در جنبه کاریزماتیک و نبوغ خلاصه نمیشد. خانم تسلیمی جدای از تمرین بازیگری مدام در حال جستوجو و تحقیق و مطالعه بودند.
خیلیها هستند که نبوغ ذاتی دارند و کاریزمایشان هم مثالزدنی است اما هرگز به جایگاهی که خانم تسلیمی یا پرویز فنیزاده به آن دست پیدا کردند، نمیرسند. دلیلش این است که آنها فقط به آن نبوغ بسنده کردند در حالی که مثلاً خانم تسلیمی سعی در پرورش آن نبوغ و ارتقای آن داشتند و در نتیجه بازیگر بزرگی شدند که نقشآفرینیهایشان برای همیشه در تاریخ فرهنگ و هنر این کشور خواهد درخشید. هر چند جایش برای همیشه در سینما و تئاتر ما خالی است.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- کارنامه بازیگری سوسن تسلیمی به بهانه حضور در آثار بیضایی/ تلاقی همزمان نبوغ بازیگر و بازیگردان
- سوگوارهای برای بهرام بیضایی/ مکاشفه در زندان روح وقتی همه راهها به رویت بسته شده
- درباره بازیگران زن مولف سینمای ایران/ ترانه علیدوستی؛ آخرین بازیگر زن مولف
- کالبد شکافی کارنامهی سینمایی بهرام بیضایی/ نگاهی به کتاب «موزاییک استعارهها»
- پخش منتخب آثار زندهیاد پرویز پورحسینی از شبکه نمایش
- پردهخوانیِ شیرینِ رنجهای ناشنیده و ناگفته!
- کلیپی که رضا یزدانی در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرد
- برترینهای سینمای ایران در صد سال اخیر به انتخاب نویسندگان سینماسینما/ بخش چهاردهم
- برترینهای سینمای ایران در صد سال اخیر به انتخاب نویسندگان سینماسینما/ بخش سیزدهم
- نکوداشت پرویز پورحسینی و چنگیز جلیلوند در اختتامیه فجر۳۹
- تولد بیضایی و یک سکانس طلایی (۱۲)/ علی اصغر کشانی
- تولد بیضایی و یک سکانس طلایی (۹)/ نغمه خدابخش
- تولد بیضایی و یک سکانس طلایی (۸)/ ندا قوسی
- تولد بیضایی و یک سکانس طلایی (۶)/ فرهاد خالدی نیک
- تولد بیضایی و یک سکانس طلایی (۲)/ مهگان فرهنگ
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





