کارگردان تئاتر «امشب، اینجا» معتقد است: ما در جامعهای زندگی میکنیم که زنها فعالیت اجتماعی بالایی دارند اما بخش دیگری که در دایره این فعالیت اجتماعی نیستند مغفول واقع میشوند و در نتیجه اکثر کارهایی که میبینیم موقعیت زنان را به شکلی کلیشهای و بیخطر روایت میکنند.
به گزارش سینماسینما، مژگان خالقی که قرار است نمایشاش «امشب، اینجا» به زودی روی صحنه تماشاخانه ایرانشهر برود، درباره این نمایش توضیح داد: «امشب، اینجا» موضوعی کاملا اجتماعی دارد و محوریت اصلی آن تنهایی و انقطاع رابطه آدمها با یکدیگر است که درنهایت هرکدام سرنوشت تراژیکی پیدا میکند. سعی کردیم هرکدام از آدمها نمایندهای بخشی از جامعه ما باشند. با این حال زبان نمایش، غیررئالیستی است و در فضایی شناور اتفاق می افتد.
این کارگردان درباره خط روایی قصه ادامه داد: این نمایشنامه بر اساس یک داستان واقعی است که در نگارش و پرداخت، روایتی ذهنی و غیر خطی پیدا کرد. درواقع ماجرای زنی بود که سرنوشت هولناکی را برای خودش رقم می زند و در نهایت به دلیل اینکه داستان فضایی زنانه، پرتنش و چالشی داشت، آن را انتخاب کردم و بر اساس آن قصه دراماتیزه شد و بر روی ساختار و قصههای فرعی کار کردم. نگارش آن حدود پنج ماه طول کشید البته اکنون که در مرحله تمرین قرار داریم، باز هم این انعطاف وجود دارد که چیزهایی تغییر کند.
او درباره سختیهای روی صحنه بردن نمایشنامههایی با موضوعیت مسائل اجتماعی اظهار کرد: درست است که ما در جامعهای زندگی میکنیم که زنها فعالیت اجتماعی بالایی دارند اما بخش دیگری از زنها که در دایره این فعالیت اجتماعی نیستند مغفول واقع میشوند و ما ترجیح میدهیم دنبال قصههای بیدردسرتر بگردیم. در نتیجه اکثر کارهایی که میبینیم موقعیت زنان را به شکلی کلیشهای و بیخطر روایت میکنند. من به هیچ وجه فمینیست نیستم اما زنان و مسائل اجتماعی چالش بیشتری را در ذهن من ایجاد کرده و حواسم است که یک موضوع پرچالش اجتماعی را در قالب یک مدیوم تازه و متفاوت ارائه کنم. فرم و تجربه گرایی در کارگردانی دغدغه من است. فرمی متفاوت از تئاتر موزه ای و مرسوم. بخش زیادی از جذابیت تئاتر و به ویژه کارگردانی برای من چالشهای طراحی ساختمان اجراست با موضوعی که البته پیوندی با زندگی اجتماعی مردم دارد.
این کارگردان با بیان اینکه نمایششان از ۲۲ شهریور ماه اجرا میشود، توضیح داد: آقای محمد چرمشیر اولین کسی بود که نمایشنامه من را خواند و پذیرفت دراماتورژی آن را انجام دهد. من درباره ساختار نمایشنامه و فرم اجرا با او مشورت کردم. در ایران متاسفانه دراماتورژی این گونه جا افتاده است که تنها نمایشنامه را بازنویسی می کند یا مشاور کارگردان است در حالی که دراموتورژ متن را هم پیشنهاد میدهد و حفرههایی که در بافت اجتماعی فرهنگی و سیاسی نمایش وجود دارد را پُر می کند و نگاه و دید تازهای به نمایش القاء می کند. نگاهی که شاید از دید کارگردان غایب مانده باشد.
خالقی با اشاره به بازیگرانی که در این اثر ایفای نقش خواهد کرد، گفت: میترا حجار، هانا کامکار، ترلان پروانه و آریان رضایی بازیگران این نمایش هستند. من به شخصه قائل به بازیگر چهره و غیر چهره نیستم و فکر می کنم که آیا بازیگری میتواند از عهده نقش بربیاید یا نه. نکته دیگر این است که من در یکی از تماشاخانههایی نمایش را اجرا می کنم که پر کردن سالن اهمیت و پارامترهای خاص خودش را دارد. در نتیجه با این واقعبینی تصمیم گرفتم از بازیگرانی دعوت کنم که ضمن اینکه بازیگران خوب و شناخته شدهای هستند برای نقش هم مناسب باشند.
به گزارش ایسنا «امشب، اینجا» اثری اجتماعی به نویسندگی و کارگردانی مژگان خالقی و با دراماتورژی محمد چرمشیر از اواخر شهریورماه امسال در سالن استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه خواهد رفت.
مژگان خالقی سال گذشته نمایش «تو مشغول مردنت بودی» را در سالن قشقایی مجموعه تئاترشهر به روی صحنه برد و نمایشهای «بازی استریندبرگ»، «واگویههای گاه و بی گاه مردی که به خاطر نمیآورم»، «فریب خورده» و «کلاغ» از دیگر آثاری است که او در مقام کارگردان به روی صحنه برده است.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سعید چنگیزیان با «مبانی تاریکی» روی صحنه میرود
- هادی مرزبان «پریزاد» را به صحنه میآورد
- هادی حجازیفر تهیه کننده «صفر پنج» شد/ معرفی بازیگران «بازی استریندبرگ»
- احمد سلگی «یخ بستگی» را در تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه میبرد
- معرفی بازیگران نمایشهای «هدویگ» و «نامههای بینام و نشان»
- گردهمایی هنرمندان برای آتیلا پسیانی؛ صابر ابر: جای آتیلا اصلا خالی نیست!
- معرفی بازیگران تئاتر ستاره پسیانی
- نشست تئاتر و آموزش با حضور صابر ابر، الهام کردا و ستاره اسکندری
- دو نمایش جدید روی صحنه ایرانشهر
- حامد بهداد و رضا کیانیان از یک «استاد» گفتند
- بازگشت رضا بابک به دنیای تئاتر
- بازگشت سعید پورصمیمی به صحنه/ «خوشدلان» روی صحنه میرود
- مرگ کارگردان جوان تئاتر/ ساشا کشوادی در آستانه اجرای نمایشش درگذشت
- مسافر آستانه: اجراهای تماشاخانه ایرانشهر از هفته اول مهر ماه آغاز میشوند
- منیژه محامدی خاطرات زندگی خود را مینویسد
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- پایان ناامیدکننده سریال مهیار عیار
- از آقااسفندیار مُرده شورِ فیلم سینمایی «خواب تلخ» به آقای رئیسجمهور پزشکیان
- «ماهی سیاه کوچولو» نه سفارشی است نه سیاسی/ حاشیهنگاری بر سال ۱۳۶۰
- فیلمی که می توانست تاثیرگذار باشد/نگاهی به فیلم جن زیبا
آخرین ها
- برلینالهی هفتاد و ششم در ایستگاه پایانی/ خرس طلایی ۲۰۲۶ به «حروف زرد» رسید
- واکنش کانون کارگردانان سینمای ایران به اظهارات مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی
- نفتها و آبها
- درگذشت صدابردار جوان سینما
- اریک دین درگذشت
- سینماگران فرانسوی در مقابل هوش مصنوعی جبهه گرفتند
- نقش و جایگاه فیلمبرداران در سینمای ایران/ طراحان جهان دیداری فیلم
- خوانشی فرمال و اجتماعی از «خشت و آینه»؛ خشتِ توسعه، آینه تنهایی
- معرفی فیلم «حقیقت و خیانت»/ نوبت شما محفوظ است
- از آقااسفندیار مُرده شورِ فیلم سینمایی «خواب تلخ» به آقای رئیسجمهور پزشکیان
- تجربهای تقدیرگونه از موج نو و بازآفرینی روح گدار
- آغاز به کار هشتادوسومین جشنواره ونیز برای پذیرش فیلمها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند





