
بازیگر تلویزیون با اشاره به اینکه پیشنهادی در عرصه تصویر به او نمی شود، عنوان کرد که پنج سال است در سریالی بازی نکرده است.
گیتی معینی بازیگر تلویزیون درباره شرایط فعلی برای بازیگران با بیان اینکه این روزها همه چیز براساس رابطه است، گفت: بازیگران نقش را می خرند، می فروشند و دیگر افرادی مثل ما نمی توانیم در این حوزه حضور داشته باشیم.
او با اشاره به اینکه مدتی هم در برنامه «نقره بارون» در رادیو ایران اجرا داشت، اظهار کرد: من مدتی بود که فقط همین برنامه رادیویی را داشتم که در آنجا اجرا می کردم و به معضلات اجتماعی می پرداختیم اما همان هم قبل از ماه مبارک رمضان به پایان رسید. چند سالی است که در تلویزیون بازی نداشته ام و بسیاری از همکاران هم سن من نیز افسرده شده اند. ما مریض می شویم و نیاز به پزشک داریم اما حتی ممکن است پول پزشک را هم نتوانیم، پرداخت کنیم.
این بازیگر در ادامه با اشاره به دستمزدهای رادیو عنوان کرد: رادیو هر جلسه ۵۰ هزار تومان به ما می دهد و از مهر ماه سال ۹۴ تا ابتدای سال ۹۵ حدود یک میلیون و خرده ای برای من ریخته اند. ما معترض هم نمی شویم چون رادیو واقعا بودجه ای ندارد و من خودم هم سال هاست که با رادیو گره خورده ام و این حوزه را دوست دارم اما کار تصویر بودجه های مناسبی دارد درحالیکه به ما تعلق نمی گیرد.
او با اشاره به اینکه چندی پیش خواسته سکه خود را که دستمزدش از یک سریال بوده است بفروشد، گفت: آن زمان دستیار تهیه کننده به من سکه ای داده بود که چندی پیش برای فروش آن رفتم اما به من گفتند که سکه تقلبی است.
این بازیگر همچنین ادامه داد: گاهی هم کار می کنیم، ابتدا مبلغی می دهند و بعد از آن باقی هزینه را نگه می دارند و یا می گویند. بعد از بازی دیگر نمی توانید عوامل کار را پیدا کنید و دستمزد خود را با آنها تسویه کنید.
معینی با اشاره به اینکه سرپرست خانوار است درباره پیشنهادهای کاری عنوان کرد: من اکنون پنج سال است که بیکارم و پیشنهادی ندارم و تنها یک روز در سریال «برادر» بازی کردم. آخرین بار هم قرار بود در سریال «در حاشیه ۱» بازی کنم و پنج روز هم آنجا کار کردم اما یک باره کنار رفتم و یک نفر دیگر را به جای نقش من انتخاب کردند و دلم را شکستند. آقای مدیری هیچ کس را نمی پذیرفت اما از من پذیرایی کرد و بعد چطور دلش آمد که من را به راحتی کنار بگذارد.
منبع: مهر
لینک کوتاه
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





